Η Ελληνική σημαία στην 18η θέση του πίνακα EJC - WSBK (ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ)

Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/10/2016

Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε βρήκε τον Νίκο και τον Δημήτρη στην Ισπανία για να λάβουν μέρος στους δύο τελευταίους αγώνες του European Junior Cup που έγιναν στη πίστα της Jerez της Ανδαλουσίας. Η έντονη βροχή τη Τετάρτη που έφτασαν δεν τους χάλασε την διάθεση και την Πέμπτη που περπάτησαν τη πίστα ο καιρός ήταν βελτιωμένος. Τα δύο αδέρφια εκτός από τις συμβουλές που άκουσαν από τον Kyle Smith, κατάφεραν και έκαναν μερικούς ακόμα γύρους στη πίστα με ποδήλατο για προσομοίωση.

Με αλλαγμένο το πρόγραμμα αυτή τη φορά λόγω του διπλού αγώνα (για τον αγώνα που δεν έγινε στην Monza) η ομάδα ήταν πολύ απασχολημένη να ετοιμάσει τις δύο μοτοσυκλέτες. Έτσι τη Παρασκευή ο Γιώργος μαζί με τον Δημήτρη και τον Νίκο μελέτησαν το σχεδιάγραμμα της πίστας και τους περσινούς χρόνους και αποφάσισαν για το γρανάζωμα των μοτοσυκλετών όπως και τις ρυθμίσεις που ήθελε το κάθε παιδί. Ακολούθησαν δύο ελεύθερα 30λεπτα με τα δύο αδέρφια να προσπαθούν να κάνουν γρήγορους χρόνους.

Το Σάββατο το πρωί έγινε το 30λεπτο χρονομετρημένο και οι θέσεις εκκίνησης και για τους δύο αγώνες ήταν 22ος για τον Δημήτρη και 25ος για τον Νίκο στους 33 αναβάτες. Η πίεση και η ένταση ήταν μεγάλη σε όλους τους αγωνιζόμενους ειδικά σε αυτούς που ήθελαν βαθμούς ή κυνήγαγαν την νίκη. Στον αγώνα του Σαββάτου που έγινε με πολύ ζέστη το μεσημέρι, ο Δημήτρης τερμάτισε 19ος με σκοπό να προσπαθήσει περισσότερο στον αγώνα της Κυριακής. Ο Νίκος τερμάτισε 23ος με μεγάλη βελτίωση στο χρόνο του και ευχαριστημένος με το σετάρισμα της μοτοσυκλέτας του. Πριν το κλείσιμο της ημέρα ο Δημήτρης βρέθηκε στο paddock show και μίλησε για την απόδοσή του αλλά και τα μελλοντικά του σχέδια.

Την Κυριακή το μεσημέρι πραγματοποιήθηκε ο τελευταίος αγώνας του EJC. Όλοι οι αναβάτες με ανάμεικτα συναισθήματα στήθηκαν στη γραμμή εκκίνησης και χάρηκαν τον αγώνα. Ο Δημήτρης τερμάτισε 16ος, μία ανάσα από τους βαθμούς που ήθελε, αλλά ευχαριστημένος που κατά τη διάρκεια του αγώνα υπήρξαν μάχες και προσπεράσεις. Ο Νίκος τερμάτισε 23ος έχοντας έντονο συναγωνισμό με συναθλητές του αν και δεν έκανε καλή εκκίνηση και άργησε να βρει τον ρυθμό του.

Με τον διπλό αγώνα στην πίστα της Jerez στην Ισπανία τελείωσε το European Junior Cup - World Superbike για το 2016 αλλά και σαν θεσμός αφού του χρόνου δημιουργείτε μία καινούρια κατηγορία για νέους αναβάτες η SUPERSPORT 300. Ο Δημήτρης και ο Νίκος κατάφεραν τη φετινή χρονιά να αυξήσουν τις εμπειρίες τους και να γράψουν πολλά χιλιόμετρα σε ευρωπαϊκές πίστες. Η βελτίωση τους ήταν εμφανής σε κάθε αγώνα και η απόδοσή τους έδειξε ότι η δουλειά και η προσπάθεια που έκαναν όλη τη χρονιά άξιζε όλο τον κόπο και τις θυσίες. Η συναναστροφή τους με αγωνιζόμενους όλων των κατηγοριών του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος ήταν σημαντικές για το μέλλον τους αλλά και για την δημιουργία φιλικών σχέσεων με συναθλητές από όλο τον κόσμο. Σημαντική ήταν επίσης και η συμμετοχή τους πολλές φορές στο paddock show με οικοδεσπότη τον Michael Hill, υπεύθυνο δημοσίων σχέσεω της DORNA που για δεύτερη φορά έδειξε την συμπάθειά του στους Έλληνες αναβάτες αλλά και στους γονείς τους.

Με τους βαθμούς που κέρδισε ο Δημήτρης κατατάχθηκε 18ος στους 30 βαθμολογούμενους αναβάτες από τους 47 συμμετέχοντες και η Ελληνική σημαία βρέθηκε και φέτος στον πίνακα της επίσημης ιστοσελίδας του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος SUPERBIKE. Ο Νίκος αν και πλησίασε τους βαθμούς δεν απογοητεύτηκε αλλά χάρηκε την συμμετοχή του και τις εμπειρίες που αποκόμισε. Το μέλλον ανήκει στα νέα παιδιά και ελπίζουμε να τους δοθούν οι κατάλληλες ευκαιρίες να ξανακάνουν περήφανη την Ελλάδα συμμετέχοντας σε διεθνείς αγώνες.

Δημήτρης : Χαρά και συγκίνηση για μια σεζόν γεμάτη εμπειρίες, φιλίες, και πολλές αναμνήσεις ! Ευχαριστώ τους γονείς μου για την ευκαιρία που μου έδωσε να ζήσω το ονειρό μου και τους χορηγούς μου που στάθηκαν δίπλα μας !

Νίκος: Ο θεσμός του European Junior Cup τελείωσε! Έχοντας αυτήν την ευκαιρία για δεύτερη φορά θέλω να ευχαριστήσω όλους εσάς που με υποστηρίξετε αυτά τα χρόνια με τα "like" σας, τα θετικά σας σχόλια και μηνύματα, τους φίλους μου και ανθρώπους που πιστέψανε σε εμένα και ειδικά την οικογένεια-ομάδα μου που μου έδωσε αυτήν την δυνατότητα για άλλη μια φορά! Και τέλος τους χορηγούς μου. Βλέψεις για το 2017...

Χορηγοί της Ελληνικής Συμμετοχής στο EJC / WSBK

ΑΦΟΙ ΣΑΡΑΚΑΚΗ HONDA GREECE

MOTO MONKEY

PIRELLI INTRAMOTO

CASTROL GREECE

TZORTZOPOULOS SHOEI IXS SIDI

PERISTERAS TIRES

CALIFORNIA SUPERBIKE SCHOOL

ERMAX GEORGOPOULOS

EXTRA PRODUCKTS TASOULIS

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους εσάς που σε αυτή τη διαδρομή σταθήκατε δίπλα μας, μας δώσατε κουράγιο και θετική ενέργεια, και πιστέψατε στις ικανότητες του Δημήτρη και του Νίκου.

Να ευχαριστήσουμε επίσης τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ηλεκτρονικά - γραπτά - και τηλεοπτικά που ακολούθησαν την πορεία μας.

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Kράνος - Μπορεί να σώσει έναν αναβάτη και με τρόπους δεν περιμένεις [VIDEO]

Στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, η προσφορά των μοτοσυκλετιστών βοηθάει στην εκπαίδευση πληρωμάτων πρώτων βοηθειών

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

18/3/2026

Τα παλιά κράνη δεν είναι άχρηστα, καθώς ακόμα και έχοντας ολοκληρώσει τον κύκλο ζωής τους, μπορούν να γίνουν εργαλεία πρακτικής εκπαίδευσης για διασώστες, πυροσβέστες, πληρώματα ασθενοφόρων και κάθε είδους προσωπικό πρώτων βοηθειών.

Δυστυχώς κάποιοι από εμάς έχουμε βρεθεί στη δυσάρεστη κατάσταση να περιμένουμε την έλευση ενός ασθενοφόρου, τραυματισμένοι στην άκρη του δρόμου μετά από τροχαίο ατύχημα. Τι συμβαίνει όμως τη στιγμή που οι τραυματιοφορείς φτάνουν επιτέλους; Ποιος είναι ο ρόλος εκείνων που φτάνουν πρώτοι στο σημείο και καλούνται να διαχειριστούν την κατάσταση; Έχουν την τεχνογνωσία για να προβούν σε αφαίρεση του κράνους, χωρίς να εκθέσουν τον τραυματία σε περισσότερο ρίσκο; Ξέρουν να αναγνωρίζουν εάν υπάρχουν συστήματα ταχείας απελευθέρωσης στο κράνος και πως αυτά ή ακόμα και τα κουμπώματα λειτουργούν;

Δεν είναι κάτι εύκολο να εξηγήσεις μέσα από το κράνος σε δυο άγνωστους ανθρώπους που έρχονται πρώτοι φορά αντιμέτωποι μαζί σου, όπως δεν είναι εύκολο να τους πείσεις πως δεν χρειάζεται απαραίτητα ψαλίδι για να λυθεί ένα κούμπωμα κράνους Double D Ring.

Η ποικιλία στα σύγχρονα κράνη

Τα σύγχρονα κράνη δεν είναι όλα ίδια. Full-face, ανοιγόμενα, adventure, off-road, jet και modular έχουν διαφορετικές κατασκευές, μηχανισμούς, εσωτερικές επενδύσεις αλλά και συστήματα ταχείας απελευθέρωσης. Ακόμα και για έναν αναβάτη, η εξοικείωση με όλα αυτά δεν είναι κάτι δεδομένο. Πόσο μάλλον για έναν διασώστη που δεν έρχεται καθημερινά σε επαφή με τέτοιο εξοπλισμό και με κάθε διαφορετικό σχεδιασμό, είναι κάτι που να δημιουργήσει ανασφάλεια, προβληματισμό και τελικά καθυστέρηση.

Και, σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ακόμη και λίγα δευτερόλεπτα έχουν σημασία.

Τελικά βγάζουμε το κράνος;

Η αφαίρεση του κράνους δεν είναι ποτέ η πρώτη επιλογή. Αν υπάρχει η παραμικρή υποψία τραυματισμού στη σπονδυλική στήλη, το ασφαλέστερο είναι να παραμείνει στη θέση του. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου πρέπει να βγει άμεσα, όταν ο αναβάτης δεν αναπνέει ή όταν χρειάζεται να καθαριστεί ο αεραγωγός.

Σε αυτές τις στιγμές, η διαδικασία πρέπει να γίνει γρήγορα αλλά και σωστά. Είναι μια συγκεκριμένη και σύνθετη διαδικασία που απαιτεί συντονισμό δύο εκπαιδευμένων ατόμων και καλή γνώση της διαδικασίας και της λειτουργίας του κράνους. Εκεί ακριβώς μπαίνει ο ρόλος της πρακτικής εξάσκησης.

Από τα άχρηστα… στην εκπαίδευση

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχει αρχίσει να διαδίδεται μια απλή αλλά ιδιαίτερα χρήσιμη πρακτική, όπου οι αναβάτες προσφέρουν τα παλιά τους κράνη σε πυροσβεστικές υπηρεσίες και ομάδες άμεσης επέμβασης, ώστε να χρησιμοποιηθούν στην εκπαίδευσή τους. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, οι διασώστες αποκτούν πολύτιμη εμπειρία πάνω σε ποικιλία εξοπλισμού.

Στην Ελλάδα δεν υπάρχει προς το παρόν κάποια οργανωμένη ή ευρέως γνωστή αντίστοιχη πρωτοβουλία που να αξιοποιεί τα παλιά κράνη με αυτόν τον τρόπο. Έτσι, τα περισσότερα καταλήγουν απλώς αποθηκευμένα ή πεταμένα, χωρίς να αξιοποιείται η δυνητική εκπαιδευτική αξία τους.

Η εξάσκηση με πραγματικό εξοπλισμό κάνει τεράστια διαφορά. Όσο περισσότερους τύπους κρανών έχουν χειριστεί οι διασώστες στην εκπαίδευση, τόσο πιο έτοιμοι είναι όταν βρεθούν μπροστά σε ένα πραγματικό ατύχημα.

Αυτό μεταφράζεται σε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, ταχύτερες αντιδράσεις και, κυρίως, μικρότερο ρίσκο για τον τραυματία.

Μια μικρή κίνηση με μεγάλη αξία

Η κοινότητα της μοτοσυκλέτας ενσωμάτωνε παραδοσιακά το στοιχείο της αλληλεγγύης. Η δωρεά ενός παλιού κράνους που θα κατέληγε στα απορρίμματα, είναι ένας πολύ απλός τρόπος, να επενδύσουμε στους ανθρώπους που κάποια στιγμή μπορεί να κρατούν στα χέρια τους τη ζωή μας, ή των συνανθρώπων μας. Ακόμη κι αν στη χώρα μας δεν υπάρχει ακόμη οργανωμένος τρόπος αξιοποίησης, είναι μια ιδέα που αξίζει να ανοίξει τη συζήτηση.

Γιατί, τελικά, η σωστή εκπαίδευση των ανθρώπων που θα βρεθούν δίπλα σε έναν τραυματία μπορεί να κάνει τη διαφορά. Και ίσως, κάπου στο μέλλον, ένα κράνος που σε προστάτευε για χρόνια, να συνεχίσει να κάνει το ίδιο, με έναν διαφορετικό πλέον τρόπο.