Η FIM ρίχνει στον κατασκευαστή την ευθύνη που ο Bulega δανείστηκε αγωνιστικό κράνος

Η FIM ρίχνει την ευθύνη σε κατασκευαστές που άργησαν να προβούν στη σχετική διαδικασία για τα αγωνιστικά κράνη
FIM racing homologation label
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/2/2026

Ο εναρμονισμός με τις νέες αγωνιστικές προδιαγραφές FRHPhe-02 δεν εξελίχθηκε εντελώς ομαλά και το γεγονός απέκτησε δημοσιότητα κατά τον πρώτο αγώνα του Motul WSBK 2026 στο Phillip Island, όπου ο Nicolo Bulega αγωνίστηκε με δανεικό κράνος και όχι με το επίσημο ΚΥΤ που θα φορά την υπόλοιπη χρονιά.

Όπως προέκυψε, το πρόβλημα εντοπίζεται στη διαδικασία πιστοποίησης των κρανών κατά τις νέες προδιαγραφές FRHPhe-02, καθώς υπάρχει μόνο ένα εργαστήριο στον κόσμο - στην Ισπανία συγκεκριμένα - εξουσιοδοτημένο να διεξάγει τα κατάλληλα τεστ και να δώσει την ομολογκασιόν. Η FIM, με τη σειρά της, βλέποντας τα σχετικά δημοσιεύματα ανά τον κόσμο προβαίνει τώρα σε επίσημη ανακοίνωση προκειμένου να διαλευκάνει το τοπίο.

Ξεκινώντας, η διεθνής Ομοσπονδία υπερασπίζεται το γεγονός ότι υπάρχει μόνο ένα εγκεκριμένο εργαστήριο για τη δουλειά αυτή, καθώς θεωρεί πως είναι ο μοναδικός τρόπος να εγγυηθεί την απόλυτη αξιοπιστία της διαδικασίας.

Στη συνέχεια υπενθυμίζει πως οι νέες προδιαγραφές δεν είναι και τόσο “νέες” για τους κατασκευαστές, καθώς έχουν θεσπιστεί από το 2022 και όλοι οι κατασκευαστές κρανών είχαν συμφωνήσει πως το 2026 θα είναι ο χρόνος εφαρμογής τους.

Ως παράδειγμα η FIM αναφέρει τις Arai, LS2 και 6D που είχαν σπεύσει να αποκτήσουν τη νέα ομολογκασιόν πολύ έγκαιρα, το 2022, 2023 και 2024 αντιστοίχως.

Συνεχίζει εξηγώντας πως οι περισσότεροι κατασκευαστές κατέθεσαν τα κράνη τους για πιστοποίηση τον Σεπτέμβριο του 2025, αλλά κάποιοι εξ αυτών ζήτησαν να γίνουν πρώτα ιδιωτικά τεστ πριν το επίσημο. Ο λόγος, όπως αποδείχθηκε, ήταν πως κάποιοι επιχείρησαν να περάσουν παλαιότερα μοντέλα κρανών τους από τη δοκιμή, στην οποία φυσικά απέτυχαν καθώς οι νέες προδιαγραφές της FIM υπερβαίνουν κατά πολύ αυτές που εξασφαλίζουν πιστοποιήσεις όπως οι εμπορικές ECE 22.06, Snell M2020 και JIS T8133, αλλά και η προηγούμενη αγωνιστική ομολογκασιόν FRHPhe-01.

Αυτό σήμαινε πως οι συγκεκριμένοι κατασκευαστές θα έπρεπε να κατασκευάσουν νέα κράνη για να πάρουν το σφραγίδα FRHPhe-02, αφού τα πολύ αυστηρότερα τεστ του τελευταίου κανονισμού περιλαμβάνουν νέες δοκιμασίες και μεγαλύτερες καταπονήσεις από πριν.

Η διαδικασία πιστοποίησης είναι από μόνη της εξαιρετικά χρονοβόρα, καθώς πρέπει να περάσουν όλες τις δοκιμές και ελέγχους τέσσερα κράνη από κάθε μοντέλο και δη σε όλα τα μεγέθη κελύφους.

Αν κάποιο από αυτά αποτύχει σε ένα τεστ, αυτό σημαίνει πίσω στο εργοστάσιο, νέα κατασκευή και επιστροφή εκ νέου για δοκιμές μέχρι να ικανοποιηθούν οι προδιαγραφές της FIM. Αυτή είναι μια ανελαστική διαδικασία που δεν μπορεί να επισπευστεί και η εμπειρία έδειξε πως συχνά δεν ήταν εύκολο ούτε καν να βρεθεί ο κατάλληλος χρόνος για να κλειστεί το τεστ από το ισπανικό εργαστήριο.

Μάλιστα η FIM αναφέρει παράδειγμα κατασκευαστή (που δεν ονοματίζεται) ο οποίος αιτήθηκε τεστ για κράνος μόλις τον Ιανουάριο του 2026! Αναφέρει επίσης άλλο παράδειγμα κατασκευαστή, επίσης ανώνυμου, για τον οποίο χρειάστηκε να επαναληφθεί επτά φορές η διαδικασία μέχρις ότου το συγκεκριμένο κράνος να αποκτήσει το πολυπόθητο ταμπελάκι της κεντρικής φωτογραφίας στο λουράκι του.

Κατά τη FIM οι νέες αγωνιστικές προδιαγραφές FRHPhe-02 θεσπίστηκαν για να εγγυηθούν τη βέλτιστη δυνατή προστασία των αναβατών, με δοκιμές που εξετάζουν ένα σωρό τρομακτικά σενάρια και υποβάλλουν τα κράνη σε εξαιρετικά απαιτητικές δοκιμασίες.

Και, όπως φαίνεται από τη διευκρίνηση αυτή της FIM, τα όσα κυκλοφόρησαν το προηγούμενο διάστημα σχετικά με τις καθυστερήσεις στην ομολογκασιόν των αγωνιστικών κρανών δεν ήταν ανακριβή μεν, αλλά ούτε και όλη η αλήθεια. Γνωρίζοντας δε τώρα πως η μετάβαση στις FRHPhe-02 είχε κανονιστεί από το 2022 με σύμφωνους όλους τους κατασκευαστές - ως ισχυρίζεται η FIM - μάλλον δικαιώνουν τη διεθνή Ομοσπονδία, ακόμη κι αν το ένα και μοναδικό εργαστήριο όντως φαντάζει λίγο για να καλύψει δεκάδες κατασκευαστές με πολλά μοντέλα κρανών που απευθύνονται τόσο σε ασφάλτινους όσο και χωμάτινους αγώνες.

Buell Project Leviathan: 287,3 km/h στην πρώτη προσπάθεια στη Bonneville Speed Week

Μακριά από τον αρχικό στόχο της υπέρβασης των 400 χιλιομέτρων ανά ώρα
Buell Leviathan
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

18/8/2026

Η 400 ίππων τουρμπάτη Buell Leviathan είχε στόχο να υπερβεί τα 400 km/h, όμως η πρώτη της συμμετοχή στη Bonneville Speed Week αποδείχθηκε κυρίως μια διαδικασία εξέλιξης και προσαρμογής.

Το Project Leviathan ολοκλήρωσε την πρώτη παρουσία στο Bonneville με καλύτερη επίδοση 287,3 χιλιομέτρων ανά ώρα, αρκετά μακριά από τον αρχικό στόχο υπέρβασης των 250 μιλίων ανά ώρα (402,3 χ.α.ώ.), λόγω σημαντικών προκλήσεων και τεχνικών δυσκολιών στην προσπάθεια να διοχετεύσει όλη την ισχύ της στο αλάτι.

Buell Leviathan

Η Buell είχε παρουσιάσει το Project Leviathan ως μια μοτοσυκλέτα με στόχο την υπέρβαση των 402,3 km/h (250mph). Η πρώτη της συμμετοχή στην εβδομάδα ταχύτητας του Bonneville έδειξε, ωστόσο, πόσο δύσκολο είναι να μετατραπούν οι αριθμοί ενός δυναμόμετρου σε πραγματική ταχύτητα πάνω στην επιφάνεια των αλυκών. Η Leviathan απέδωσε περισσότερους από 401 ίππους στον τροχό και πάνω από 29,7 κιλά ροπής, σύμφωνα με τη Buell. Παρά τα εντυπωσιακά νούμερα ισχύος, η καλύτερη επίδοση της στην διοργάνωση ήταν 287,3 km/h.

Η πρώτη ημέρα ήταν ουσιαστικά μια διαδικασία εξοικείωσης. Ο αναβάτης Jacob Stark δεν είχε τρέξει ποτέ στη Bonneville, ενώ ούτε η Leviathan είχε κινηθεί εκτός δοκιμών και δυναμόμετρου. Επιπλέον, ο Stark έπρεπε να περάσει από τη διαδικασία αδειοδότησης, αυξάνοντας σταδιακά τις ταχύτητες. Στην πρώτη προσπάθεια χρειάστηκε να ξεπεράσει τα 201,2 km/h για να αποκτήσει την άδεια "D". Η ομάδα κράτησε χαμηλό ρυθμό, χρησιμοποιώντας σύντομη αλλαγή στη δεύτερη σχέση πριν επιστρέψει στα pits για έλεγχο και ρυθμίσεις.

Buell Leviathan

Τα προβλήματα έγιναν πιο έντονα όταν άρχισαν να χρησιμοποιούνται οι υψηλότερες σχέσεις στο κιβώτιο ταχυτήτων. Πάνω από τα 241,4 km/h η συμπεριφορά της Leviathan άλλαζε σημαντικά, ενώ η επιλογή της τέταρτης σχέσης δημιουργούσε μια ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση, με την ταχύτητα του πίσω τροχού να ξεπερνά τα 321,9 km/h, ενώ η πραγματική ταχύτητα της μοτοσυκλέτας ήταν σημαντικά χαμηλότερη.

Buell Leviathan

Ο Stark έπρεπε έτσι να μάθει να ελέγχει τη Leviathan ουσιαστικά σε ένα rolling burnout διαρκείας με περισσότερα από 281,6 km/h. Παράλληλα, η ομάδα αντιμετώπισε σειρά τεχνικών θεμάτων που απαιτούσαν συνεχείς διορθώσεις κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης.

Buell Leviathan

Τελικά ο Stark απέκτησε την απαραίτητη άδεια "B", επιτρέποντας στη Leviathan να χρησιμοποιήσει τη μεγάλη διαδρομή των οκτώ χιλιομέτρων (8 km) για να έχει περισσότερο χώρο για επιτάχυνση. Εκεί καταγράφηκε και η καλύτερη επίδοση των 287,3 km/h.

Buell Leviathan

Η Leviathan βασίζεται στο πλαίσιο της Super Cruiser και χρησιμοποιεί στοιχεία από τις Hammerhead και 1190RS, μαζί με αναρτήσεις FOX, σφυρήλατες αλουμινένιες ζάντες και ειδικά hubs για τα γρανάζια.

Buell Leviathan

Η Buell αναφέρει ότι η μετάδοση έχει σχεδιαστεί για όριο ταχύτητας έως και 482,8 km/h. Η πρώτη παρουσία στο Bonneville, επομένως, δεν έφερε το πολυπόθητο 400άρι, αλλά έδωσε στη Buell και στην ομάδα της πολύτιμα δεδομένα.

Buell Leviathan

Η Leviathan απέκτησε την πρώτη της εμπειρία στο αλάτι, ο αναβάτης ολοκλήρωσε τη διαδικασία αδειοδότησης και η ομάδα εντόπισε τα σημεία που χρειάζονται βελτίωση. Το 287,3 km/h απέχει σημαντικά από τα 402,3 km/h, όμως αποτελεί το επόμενο βήμα ώστε να βρεθεί τρόπος οι περισσότεροι από 400 ίπποι της Leviathan να μετατραπούν σε πραγματική επιτάχυνση στην έρημο αλατιού Bonneville.

Buell Leviathan