Η Harley-Davidson διώκεται στις Η.Π.Α. γιατί περιορίζει το δικαίωμα της επισκευής

Από την Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου για το περίφημο “Right to Repair”
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

28/6/2022
Η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου των Η.Π.Α. (Federal Trade Commission ή FTC) στρέφεται κατά της Harley-Davidson, κατηγορώντας την πως περιορίζει το δικαίωμα των αγοραστών της να επισκευάζουν τις μοτοσυκλέτες τους και εκτός του επίσημου δικτύου service της εταιρείας.
 
Η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου των Η.Π.Α. (Federal Trade Commission ή FTC) στρέφεται κατά της Harley-Davidson, κατηγορώντας την πως περιορίζει το δικαίωμα των αγοραστών της να επισκευάζουν τις μοτοσυκλέτες τους και εκτός του επίσημου δικτύου service της εταιρείας.
 
Η FTC αναφέρει πως τα χαρτιά των μοτοσυκλετών της Harley-Davidson περιέχουν όρους που δίνουν το μήνυμα πως η εγγύηση παύει να ισχύει αν ο πελάτης χρησιμοποιήσει dealer ή μηχανικούς εκτός του δικτύου της εταιρείας για να τοποθετήσει μη επίσημα αξεσουάρ ή να κάνει επισκευές.
 
Παράλληλα, η FTC καταγγέλλει την Harley-Davidson πως δεν παρείχε όλους τους όρους της εγγύησης στο χαρτί της, με τον πελάτη να πρέπει να επικοινωνήσει με το επίσημο δίκτυο των dealer της για να τους μάθει.
“Οι καταναλωτές αξίζουν να έχουν επιλογές όσον αφορά στην επισκευή των προϊόντων τους, και οι ανεξάρτητοι dealer αξίζουν να έχουν τη δυνατότητα του ανταγωνισμού”, δήλωσε ο Διευθυντής του Γραφείου Προστασίας Καταναλωτών της FTC Samuel Levine.
 
Στις Η.Π.Α. το δικαίωμα του καταναλωτή να επισκευάζει τη μοτοσυκλέτα του και εκτός του επίσημου δικτύου της κατασκευάστριας εταιρείας προστατεύεται από τον νόμο Magnuson Moss Warranty Act, νόμο που δεν επιτρέπει στις εταιρείας να αποκλείουν τη χρήση ανεξάρτητων dealer από τον πελάτη / ιδιοκτήτη.
 
Κατόπιν τούτου, η FTC αποφάσισε ομόφωνα (5-0) και επιβάλλει στη Harley-Davidson να διορθώσει την εγγύηση της, αφαιρώντας παράνομους όρους, αναγνωρίζοντας το δικαίωμα στην επισκευή, δίνοντας καθαρές εξηγήσεις στους πελάτες της, και βεβαιώνοντας πως οι dealer της θα ανταγωνίζονται δίκαια με τους ανεξάρτητους dealer και μηχανικούς.
 
Αν η Harley-Davidson δεν συμμορφωθεί άμεσα με τις επιταγές της FTC, τα ομοσπονδιακά δικαστήρια θα μπορούν να της επιβάλουν πρόστιμο έως και 46.517 δολαρίων Η.Π.Α. για κάθε παράβαση.
 
Να επισημάνουμε πως η φράση “Right to Repair”, το δικαίωμα δηλαδή στην επισκευή, μπορεί να έχει πολλαπλές εφαρμογές και ερμηνείες (δικαίωμα στην επισκευή σε τεχνικούς εκτός των επίσημων δικτύων των εταιρειών, δικαίωμα στην επισκευή μετά το πέρας της εγγύησης, κ.α.), ενώ σε αυτό πρωτοστατεί και η Ευρωπαϊκή Ένωση.
 
Στόχοι του Right to Repair είναι να γλιτώσει χρήματα ο καταναλωτής, αλλά και να βοηθήσει στη δημιουργία μιας κυκλικής οικονομίας.  
 
Από την άλλη, είναι λογικό οι εταιρείες να θέλουν να στηρίζονται στο επίσημο δίκτυο και στα επίσημα ανταλλακτικά, ώστε να καλύπτονται από τους κακούς επαγγελματίες και τους κακούς μηχανικούς, που μπορεί να προκαλέσουν βλάβη στη μοτοσυκλέτα του πελάτη εντός εγγύησης, με την εταιρεία να πρέπει κατόπιν να επωμιστεί την αποκατάσταση της.
 
Ο νόμος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφέρει πως οι καταναλωτές μπορούν να χρησιμοποιούν συνεργεία για service εκτός του επίσημου δικτύου, όμως από  ότι γνωρίζουμε, για να ισχύσει η εγγύηση οι ειδικευμένοι μηχανικοί εκτός δικτύου θα πρέπει να παρέχουν στον πελάτη παραστατικό με τους κωδικούς επίσημων ανταλλακτικών της εκάστοτε εταιρείας, αλλά και αποδείξεις πως έχουν τις τεχνικές γνώσεις για να κάνουν service την εκάστοτε μοτοσυκλέτα ή πως έχουν παρακολουθήσει τεχνικά σεμινάρια για το συγκεκριμένο μοντέλο.
 
Όπως καταλαβαίνετε η κατάσταση είναι αρκετά περίπλοκη και είναι λογικό οι περισσότεροι ιδιοκτήτες δικύκλου να εμπιστεύονται μόνο το επίσημο δίκτυο της κάθε αντιπροσωπείας -τουλάχιστον εντός του χρονικού διαστήματος της εγγύησης-, ώστε να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο πως η εγγύηση τους ισχύει στο ακέραιο.
 
Άποψη του ΜΟΤΟ είναι πάντως πως τα τεχνικά σεμινάρια της κάθε εταιρείας θα πρέπει να είναι ανοιχτά και στους μηχανικούς εκτός του επίσημου δικτύου, έστω κι αν αυτό γίνεται επί πληρωμή, σε αντίθεση με την δωρεάν παρακολούθηση από τους επίσημους.

 

Ιταλία: Υποχρεωτικές πινακίδες για ηλεκτρικά πατίνια και χάος από την πρώτη μέρα

Από την Κυριακή 17 Μαΐου ισχύει ο νέος νόμος, φόβος για τσουνάμι ενστάσεων
πατίνι
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/5/2026

Η Ιταλία έχει από χτες, Κυριακή 17/5, θέσει σε ισχύ έναν νέο νόμο που προβλέπει πως τα ηλεκτρικά πατίνια θα πρέπει υποχρεωτικά να εκδίδουν πινακίδες κυκλοφορίας, τόσο τα ιδιωτικά, όσο και αυτά που ανήκουν σε εταιρικούς στόλους ως ενοικιαζόμενα.

Οι πινακίδες αυτές είναι πλαστικά αυτοκόλλητα διαστάσεων 5x6 εκατοστά, τα οποία εκδίδονται από δημόσια αρχή μέσω ειδικής ιστοσελίδας με προδιαγραφές που εγγυώνται τη γνησιότητά τους, μη επιτρέποντας την αντιγραφή τους και με κόστος περίπου 35 ευρώ για τον ιδιοκτήτη. Η τοποθέτησή τους πρέπει να γίνεται είτε σε ειδική βάση, όπως στις μοτοσυκλέτες, ή στην κολώνα του τιμονιού αν δεν έχουν άλλη βάση.

Μόνο που η πρεμιέρα του νέου νόμου δεν ήταν τόσο βελούδινη όσο θα ήθελε ο Ιταλός υπουργός Μεταφορών (και πρώην πρωθυπουργός), Matteo Salvini, καθώς αντιμετωπίζει δύο σοβαρότατα προβλήματα.

Το πρώτο αφορά στις καθυστερήσεις έκδοσης των πινακίδων, με τις πρώτες εκτιμήσεις να μιλούν για πάνω από 15.000 οχήματα σε αναμονή για να μπορέσουν να κυκλοφορήσουν. Η συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ενοικιαζόμενα, έτσι η απουσία πινακίδων είναι σοβαρότατο πρόβλημα με άμεσες και μετρήσιμες συνέπειες.

Γι’ αυτό μάλιστα η οργάνωση προστασίας καταναλωτών Codacons έχει ζητήσει παράταση ισχύος του μέτρου από την κυβέρνηση, χωρίς ωστόσο να εισακουστεί. Στο μεταξύ η αστυνομία της πόλης Bari διαφημίζει τους αυστηρούς ελέγχους που έχει ξεκινήσει από τις πρώτες ώρες της Κυριακής, πιάνοντας μόνο την πρώτη μέρα 10 πατίνια χωρίς πινακίδες, με πρόστιμα που φτάνουν ως τα 400 ευρώ.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι η κλοπή των πινακίδων. Από την πρώτη μέρα ένας μεγάλος αριθμός πατινιών που κυκλοφόρησαν κανονικά με τις πινακίδες τους βρέθηκαν άνευ, καθώς κάποιοι έσπευσαν να τις ξεκολλήσουν, κάτι που όπως φαίνεται δεν είναι και πολύ δύσκολο, ειδικά όταν μιλάμε για στόλους ενοικιαζόμενων που παρκάρουν στον δρόμο όλη μέρα.

Και εδώ αναδεικνύεται ένα τρίτο ζήτημα, καθώς οι πινακίδες δεν συνδέονται με συγκεκριμένο πατίνι, αλλά με το ΑΦΜ του ιδιοκτήτη – λογικότατα, αφού θα χρειαζόταν αριθμός πλαισίου και κινητήρα για να ταυτοποιηθεί το όχημα. Εύκολα κάποιος μπορεί χρησιμοποιεί την ίδια πινακίδα για διάφορα πατίνια, όσο εύκολα μπορεί να βγάλει την αυτοκόλλητη πινακίδα και είτε να ισχυριστεί πως του την έκλεψαν, ή να κλέψει μια ξένη για το δικό του.

Τα παραπάνω αρχίζουν λοιπόν να αγχώνουν τις ιταλικές αρχές, με κάποιες φωνές, όπως η Codacons, να προβλέπουν τσουνάμι ενστάσεων κατά προστίμων με εύλογες δικαιολογίες, όπως υπάρχει και κίνδυνος για σωρεία μηνύσεων από εταιρείες ενοικίασης για απώλεια εισοδήματος. Γεγονός που κάνει την όλη υπόθεση να θυμίζει πολύ την τυπική ελληνική πραγματικότητα: μέτρα στο πόδι, με τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης να λειτουργεί τόσο ως αφορμή, όσο και ως τελικός στόχος των μέτρων.