Η Harley Davidson επενδύει στην Ευρώπη

Μεταφέρει την παραγωγή λόγω φόρων
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/6/2018

Ο εμπορικός πόλεμος που έχει ανοιχτεί εδώ και λίγο καιρό, με πρωτοβουλία του Αμερικανού Προέδρου, Donald Trump, έχει επιφέρει πολλές παράπλευρες απώλειες και μάλλον το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που είχε στο μυαλό του όταν το ξεκίνησε, θεωρώντας μάλιστα ότι είναι ένας πόλεμος που θα κερδηθεί εύκολα. Επιβάλλοντας πρόσθετους φόρους στα εισαγόμενα προϊόντα θέλοντας να αποτρέψει την εγχώρια αγορά από το να χρησιμοποιεί μη αμερικάνικα αγαθά και να τονώσει την αμερικάνικη βιομηχανία, είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν αντίποινα –κυρίως από την Ευρωπαϊκή Ένωση- για τα αμερικάνικα προϊόντα. Το πιο πρόσφατο θύμα της βιομηχανίας των Η.Π.Α. από αυτή την πολιτική, είναι η Harley Davidson. Η εταιρεία από το Milwaukee, για να αντιδράσει στην δραματική αύξηση του κόστους των εξαγωγών, αποφάσισε να μεταφέρει μέρος της παραγωγής της στην Ευρώπη για να αποφύγει τους δασμούς.


Σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο Bloomberg που ειδικεύεται σε οικονομικά θέματα, ο διαρκώς αυξανόμενος πόλεμος με την Ευρώπη κοστίζει στην Harley σχεδόν 100 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο! Για να το κάνουμε πιο κατανοητό, οι δασμοί που επέβαλε η Ευρώπη στο αμερικάνικο ατσάλι και αλουμίνιο κοστίζουν περίπου 2.200 δολάρια για κάθε μοτοσυκλέτα που εξάγεται στην Ευρώπη. Όπως είναι κατανοητό, η Harley Davidson δυσκολεύεται να αποσβέσει αυτό το κόστος στην ευρωπαϊκή αγορά, η οποία αποτελεί την δεύτερη μεγαλύτερη αγορά για το εργοστάσιο. Η λύση; Να αυξήσει την παραγωγή μοτοσυκλετών εκτός Αμερικής.
Αυτό όχι μόνο θα έχει επιπτώσεις στην αγορά εργασίας στην Αμερική, αλλά θα είναι κι ένα σοβαρό πλήγμα στο γόητρο της Harley που έχει κάνει σημαία της το "made in America". Θα έχει ένα σοβαρό αντίκτυπο στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, καθώς όπως επισημαίνουν έγκυροι οικονομικοί αναλυτές "μια εταιρεία που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την Αμερική και το αμερικάνικο όνειρο, όπως είναι η Harley, θα απολύσει Αμερικάνους εργάτες για να προσλάβει ξένους σε μια άλλη χώρα επειδή χάνει χρήματα. Υπάρχει αρκετή δόση ειρωνείας σ' αυτό."
Κανείς δεν ξέρει πού θα οδηγήσει όλη αυτή η κατάσταση, καθώς κανείς από τα κυβερνητικά στελέχη του Λευκού Οίκου δεν φαίνεται να ξέρει το πώς λειτουργούν οι κανόνες του διεθνούς εμπορίου, ενώ οι αποφάσεις του Αμερικανού Προέδρου έχουν και μια έντονη δόση… του τυχαίου.
 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.