Η Harley Davidson επενδύει στην Ευρώπη

Μεταφέρει την παραγωγή λόγω φόρων
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/6/2018

Ο εμπορικός πόλεμος που έχει ανοιχτεί εδώ και λίγο καιρό, με πρωτοβουλία του Αμερικανού Προέδρου, Donald Trump, έχει επιφέρει πολλές παράπλευρες απώλειες και μάλλον το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που είχε στο μυαλό του όταν το ξεκίνησε, θεωρώντας μάλιστα ότι είναι ένας πόλεμος που θα κερδηθεί εύκολα. Επιβάλλοντας πρόσθετους φόρους στα εισαγόμενα προϊόντα θέλοντας να αποτρέψει την εγχώρια αγορά από το να χρησιμοποιεί μη αμερικάνικα αγαθά και να τονώσει την αμερικάνικη βιομηχανία, είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν αντίποινα –κυρίως από την Ευρωπαϊκή Ένωση- για τα αμερικάνικα προϊόντα. Το πιο πρόσφατο θύμα της βιομηχανίας των Η.Π.Α. από αυτή την πολιτική, είναι η Harley Davidson. Η εταιρεία από το Milwaukee, για να αντιδράσει στην δραματική αύξηση του κόστους των εξαγωγών, αποφάσισε να μεταφέρει μέρος της παραγωγής της στην Ευρώπη για να αποφύγει τους δασμούς.


Σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο Bloomberg που ειδικεύεται σε οικονομικά θέματα, ο διαρκώς αυξανόμενος πόλεμος με την Ευρώπη κοστίζει στην Harley σχεδόν 100 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο! Για να το κάνουμε πιο κατανοητό, οι δασμοί που επέβαλε η Ευρώπη στο αμερικάνικο ατσάλι και αλουμίνιο κοστίζουν περίπου 2.200 δολάρια για κάθε μοτοσυκλέτα που εξάγεται στην Ευρώπη. Όπως είναι κατανοητό, η Harley Davidson δυσκολεύεται να αποσβέσει αυτό το κόστος στην ευρωπαϊκή αγορά, η οποία αποτελεί την δεύτερη μεγαλύτερη αγορά για το εργοστάσιο. Η λύση; Να αυξήσει την παραγωγή μοτοσυκλετών εκτός Αμερικής.
Αυτό όχι μόνο θα έχει επιπτώσεις στην αγορά εργασίας στην Αμερική, αλλά θα είναι κι ένα σοβαρό πλήγμα στο γόητρο της Harley που έχει κάνει σημαία της το "made in America". Θα έχει ένα σοβαρό αντίκτυπο στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, καθώς όπως επισημαίνουν έγκυροι οικονομικοί αναλυτές "μια εταιρεία που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την Αμερική και το αμερικάνικο όνειρο, όπως είναι η Harley, θα απολύσει Αμερικάνους εργάτες για να προσλάβει ξένους σε μια άλλη χώρα επειδή χάνει χρήματα. Υπάρχει αρκετή δόση ειρωνείας σ' αυτό."
Κανείς δεν ξέρει πού θα οδηγήσει όλη αυτή η κατάσταση, καθώς κανείς από τα κυβερνητικά στελέχη του Λευκού Οίκου δεν φαίνεται να ξέρει το πώς λειτουργούν οι κανόνες του διεθνούς εμπορίου, ενώ οι αποφάσεις του Αμερικανού Προέδρου έχουν και μια έντονη δόση… του τυχαίου.
 

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες