Η Indian κέρδισε το King of the Baggers του 2021 [VIDEO]

Αν έχει ρόδες, τότε τρέχει σε αγώνες
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/10/2020

Γιατί γίνονται αγώνες μοτοσυκλετών; Μήπως είναι η κατάκτηση των πρωταθλημάτων, η εξέλιξη της τεχνολογίας, η προβολή των χορηγών, τα τηλεοπτικά συμβόλαια, η δόξα και το χρήμα; Μπορεί να είναι όλα αυτά αν μιλάμε για τα MotoGP, τα WSBK, το MX, το Enduro και γενικά κάθε είδους παγκόσμιο και εθνικό θεσμό, όμως όταν μιλάμε για το King of the Baggers που έγινε στην πίστα της Laguna Seca και μάλιστα υπό την επίβλεψη της AMA στο πλαίσιο των αγώνων του Moto America, τότε ο βασικός σκοπός είναι η διασκέδαση και ο χαβαλές και τίποτε άλλο. Τουλάχιστον αυτή την προσέγγιση είχαν οι ένα εκατομμύριο τηλεθεατές και οι 30.000 επισκέπτες του facebook που παρακολούθησαν ζωντανά τα 13 αμερικάνικα bagger της Indian και την Harley Davidson να ξύνουν τις βαλίτσες τους στη διάσημη Crockscrew. Οι συμμετέχοντες όμως φαίνεται πως είχαν πάρει πολύ σοβαρά την αποστολή τους, με τα εργοστάσια της Indian και την Harley Davidson να παρουσιάζουν στη γραμμή της εκκίνησης μοτοσυκλέτες, που μόνο οι μετατροπές και τα “φτιαξίματα” ξεπερνούσαν σε κόστος τα 80.000 δολάρια η κάθε μία! Το ίδιο εντυπωσιακά είναι και τα ονόματα των αναβατών που είχαν “προσλάβει” για να πάρουν τη νίκη, με τον πρώην αναβάτη του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος WSBK Ben Bostrom να καβαλά μια Harley Street Glide και τους  Tyler O’Hara και Frankie Garcia να είναι πάνω σε δύο Indian Challenger. Τις Indian τις είχε προετοιμάσει για τον αγώνα ο γνωστός μας Roland Sands με την S&S, ενώ και τα Harley είχαν πολλές μετατροπές στον κινητήρα τους, με εξαρτήματα από τον κόσμο των Dregster, όπως μηχανικούς υπερσυμπιεστές, εκκεντροφόρους, κεφαλές έμβολα, κιβώτια ταχυτήτων κ.τ.λ. Τελικός νικητής του αγώνα που είχε συνολικό μήκος 28 χιλιομέτρων ήταν ο O’Hara με την Indian, ενώ και στην τρίτη θέση συναντάμε άλλη μια Indian Challenger.

Φυσικά σε έναν αγώνα με μοτοσυκλέτες των 300 κιλών (τα Indian είχαν καταφέρει να τα κατεβάσουν στα 272 κιλά για τον αγώνα)  που έχουν σχεδιαστεί για βόλτες στην παραλιακή δεν έλειψαν τα παρατράγουδα. Ο Ben Bostrom εγκατέλειψε και ο νικητής του αγώνα ξεκίνησε με την μοτοσυκλέτα να έχει διαρροή στο πίσω φρένο! Σημασία όμως είχε η διασκέδαση και ο χαβαλές βλέποντας αυτά τα θηρία να φοράνε αθλητική ενδυμασία και να μπαίνουν στον αγωνιστικό στίβο. Στις ΗΠΑ βέβαια που υπάρχει η αιώνια κόντρα μεταξύ των οπαδών της Harley και της Indian, το αποτέλεσμα του αγώνα χαροποίησε ιδιαίτερα τους “Ινδιάνους” που ήδη έχουν ανοίξει λογαριασμό στο πρωτάθλημα Flat Track με την FTR 1200 και τώρα πήραν την πρώτη τους νίκη από την Harley και στους αγώνες ταχύτητας. 

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.