Η Indian κέρδισε το King of the Baggers του 2021 [VIDEO]

Αν έχει ρόδες, τότε τρέχει σε αγώνες
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/10/2020

Γιατί γίνονται αγώνες μοτοσυκλετών; Μήπως είναι η κατάκτηση των πρωταθλημάτων, η εξέλιξη της τεχνολογίας, η προβολή των χορηγών, τα τηλεοπτικά συμβόλαια, η δόξα και το χρήμα; Μπορεί να είναι όλα αυτά αν μιλάμε για τα MotoGP, τα WSBK, το MX, το Enduro και γενικά κάθε είδους παγκόσμιο και εθνικό θεσμό, όμως όταν μιλάμε για το King of the Baggers που έγινε στην πίστα της Laguna Seca και μάλιστα υπό την επίβλεψη της AMA στο πλαίσιο των αγώνων του Moto America, τότε ο βασικός σκοπός είναι η διασκέδαση και ο χαβαλές και τίποτε άλλο. Τουλάχιστον αυτή την προσέγγιση είχαν οι ένα εκατομμύριο τηλεθεατές και οι 30.000 επισκέπτες του facebook που παρακολούθησαν ζωντανά τα 13 αμερικάνικα bagger της Indian και την Harley Davidson να ξύνουν τις βαλίτσες τους στη διάσημη Crockscrew. Οι συμμετέχοντες όμως φαίνεται πως είχαν πάρει πολύ σοβαρά την αποστολή τους, με τα εργοστάσια της Indian και την Harley Davidson να παρουσιάζουν στη γραμμή της εκκίνησης μοτοσυκλέτες, που μόνο οι μετατροπές και τα “φτιαξίματα” ξεπερνούσαν σε κόστος τα 80.000 δολάρια η κάθε μία! Το ίδιο εντυπωσιακά είναι και τα ονόματα των αναβατών που είχαν “προσλάβει” για να πάρουν τη νίκη, με τον πρώην αναβάτη του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος WSBK Ben Bostrom να καβαλά μια Harley Street Glide και τους  Tyler O’Hara και Frankie Garcia να είναι πάνω σε δύο Indian Challenger. Τις Indian τις είχε προετοιμάσει για τον αγώνα ο γνωστός μας Roland Sands με την S&S, ενώ και τα Harley είχαν πολλές μετατροπές στον κινητήρα τους, με εξαρτήματα από τον κόσμο των Dregster, όπως μηχανικούς υπερσυμπιεστές, εκκεντροφόρους, κεφαλές έμβολα, κιβώτια ταχυτήτων κ.τ.λ. Τελικός νικητής του αγώνα που είχε συνολικό μήκος 28 χιλιομέτρων ήταν ο O’Hara με την Indian, ενώ και στην τρίτη θέση συναντάμε άλλη μια Indian Challenger.

Φυσικά σε έναν αγώνα με μοτοσυκλέτες των 300 κιλών (τα Indian είχαν καταφέρει να τα κατεβάσουν στα 272 κιλά για τον αγώνα)  που έχουν σχεδιαστεί για βόλτες στην παραλιακή δεν έλειψαν τα παρατράγουδα. Ο Ben Bostrom εγκατέλειψε και ο νικητής του αγώνα ξεκίνησε με την μοτοσυκλέτα να έχει διαρροή στο πίσω φρένο! Σημασία όμως είχε η διασκέδαση και ο χαβαλές βλέποντας αυτά τα θηρία να φοράνε αθλητική ενδυμασία και να μπαίνουν στον αγωνιστικό στίβο. Στις ΗΠΑ βέβαια που υπάρχει η αιώνια κόντρα μεταξύ των οπαδών της Harley και της Indian, το αποτέλεσμα του αγώνα χαροποίησε ιδιαίτερα τους “Ινδιάνους” που ήδη έχουν ανοίξει λογαριασμό στο πρωτάθλημα Flat Track με την FTR 1200 και τώρα πήραν την πρώτη τους νίκη από την Harley και στους αγώνες ταχύτητας. 

Γερμανία: Δημοπρατήθηκε Yamaha XT500 του 1988 με 0 χιλιόμετρα για 115.000 ευρώ!

Η τιμή της ξεκίνησε από τα 15.000 ευρώ
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

22/10/2025

 

Σας είχαμε ενημερώσει πως στην Γερμανία δημοπρατούταν μία Yamaha XT500 του 1988 με μηδέν χιλιόμετρα. Μάλιστα, η μοτοσυκλέτα δεν έχει καν συναρμολογηθεί όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες και η διαδικασία αυτή θα γίνει από τον νέο της ιδιοκτήτη.

Η δημοπρασία αυτή έλαβε τέλος και η XT500 δημοπρατήθηκε έναντι του ποσού των 84.000 ευρώ. Όμως, ο νέος ιδιοκτήτης θα πρέπει να καταβάλει επιπλέον 31.000 ευρώ για προμήθειες και φόρους, κάτι που εκτινάσσει την τελική τιμή της μοτοσυκλέτα στα 115.000 ευρώ.

Η αρχική εκτίμηση έκανε λόγο για μία τιμή που θα έφτανε έως και τα 25.000 ευρώ, όμως η τελική τιμή που δημοπρατήθηκε το μοντέλο ήταν 500% παραπάνω. Η συγκεκριμένη τιμή-ρεκόρ δείχνει πόσο μεγάλη συλλεκτική αξία έχει αποκτήσει η ιστορική αυτή μοτοσυκλέτα.

Επειδή οι απανταχού XTάκηδες δεν θα σταματήσουν να σχολιάζουν την ημερομηνία, όπως ακριβώς έγινε και όταν αρχικά αναρτήσαμε την αναγγελία της δημοπρασίας, γράφοντας πως περιμένουμε να φτάσει τις 25.000 Ευρώ, να διευκρινίσουμε πως ο οίκος δημοπρασιών αναφέρει το μοντέλο ως 1988 και μάλιστα συνοδεύεται από αντίστοιχα πιστοποιητικά. Ένα από τα στοιχεία που καθιστούν αυτή τη μοτοσυκλέτα μοναδική, πέρα από το ότι έχει μείνει στο κουτί της καινούρια, είναι πως μπορεί να βγάλει πινακίδα μετά από τόσα χρόνια. Κι αυτό γιατί είχε κάνει εγγραφή σε μητρώο της Γαλλίας, παρόλο που δεν βγήκε ποτέ από το κουτί της.

Σε μία χώρα όπως η Γερμανία που έχει ένα πολύ σαφές πλαίσιο για τις ιστορικές πινακίδες, όχι όπως σε εμάς εδώ που πριν από τρεις θητείες Υπουργών, είχαν προσπαθήσει να σταματήσουν τα οχήματα με ιστορικές πινακίδες, η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα μπορεί να βγάλει πινακίδα ως μοντέλο 1988.

Η πραγματικότητα είναι πως το XT500 έμεινε στην παραγωγή πολύ αργά, έως το 1989 υπερπηδώντας το XT550 που το διαδέχτηκε το 1981 αλλά και τις πρώτες γενιές του XT600. Η ιστορία λέει πως αυτό το XT500 από την ώρα που ήρθε το 550 και μετά, ήταν στην ουσία ένα XT600 που για λόγους συνοχής στις αγορές εκείνες, ή απλά για δημιουργία διαφοράς τιμής χτυπώντας έναν φθηνότερο ανταγωνισμό, έμενε παράλληλα με το XT600. Αυτή την περίοδο οι Ιάπωνες κάνουν το ίδιο με τα πενηντάρια παπιά, όπως γράψαμε για πρώτη φορά πέρσι. Για λόγους κόστους σταματούν τον κινητήρα εκείνον, πνίγουν τον 110 και βγάζουν μία νέα έκδοση, την Lite, που είναι ίδια με την ακριβότερη 110 αλλά κυκλοφορεί ως 50 κυβικά και την λειτουργία του διέπουν οι κανόνες που ισχύουν στην Ιαπωνία για τα 50άρια! Στην πορεία της ιστορία αυτό έχει γίνει πολλές φορές, το έχει κάνει και η BMW αν θυμάστε με την σειρά F! Εκείνη την εποχή ήταν πολύ πιο εύκολο να εισάγεις επίσης το οτιδήποτε από οπουδήποτε και έτσι μπορεί κάλλιστα το συγκεκριμένο XT500 να είναι πράγματι του 1988. Σε κάθε περίπτωση είναι από τα πλέον ακριβά που έχουμε δει ποτέ…