Η Indian Motorcycles επιτίθεται!

Νέα μοντέλα για το 2019!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

17/9/2018

Μετά την επιτυχία που είχε σημειώσει τα τελευταία χρόνια στους αγώνες Flat track, η αμερικάνικη κατασκευάστρια αποφάσισε να ακούσει τις δεήσεις του κοινού της και να κατασκευάσει μια flat track μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το πρωτότυπο το είχαμε συναντήσει πρώτη φορά όταν έκανε το ντεμπούτο του στην EICMA το 2017.

Όσον αφορά τις πατέντες για τη κατασκευή του, είχαν κατατεθεί το Μάρτιο του 2018, αλλά η έκδοσή τους έγινε πριν από λίγες μέρες. Τα σχέδια αφορούσαν το μοντέλο με ονομασία FTR 1200 και πρόκειται για μια μοτοσυκλέτα που θα είναι εφοδιασμένη με τον υγρόψυκτο τετράχρονο κινητήρα 1200 κυβικών σε διάταξη V. Συγκεκριμένα όπως γίνεται αντιληπτό από τα έγγραφα, η εταιρεία σκοπεύει να χρησιμοποιήσει το πλαίσιο και τον κινητήρα των 1200 κυβικών ως κοινή πλατφόρμα.

Ακολουθεί λοιπόν την πεπατημένη οδό για τη μείωση του κόστους παραγωγής, ενώ παράλληλα διευρύνει περισσότερο την γκάμα της. Έτσι, το FTR θα κυκλοφορήσει σε τρείς εκδόσεις, μια cruiser, μια sport και μια standard έκδοση ούτως ώστε να απευθύνεται σε μεγαλύτερο αγοραστικό κοινό. Αναλυτικότερα, από τα σχέδια της πατέντας παρατηρείται πως το μοντέλο θα είναι εφοδιασμένο με ένα ψευδορεζερβουάρ μπροστά από τον αναβάτη, ενώ το κυρίως ρεζερβουάρ θα βρίσκεται κάτω από τη σέλα, συγκρεντρώνοντας το βάρος της μοτοσυκλέτας στο κέντρο της.

Ο εφοδιασμός θα γίνεται κανονικά από την τάπα που είναι μετατοπισμένη από τη κλασσική της θέση, όντας λίγο πιο κοντά στον αναβάτη. Ακόμη το φίλτρο αέρα, όπως φαίνεται από τη σχεδίαση του, είναι τοποθετημένο πίσω από το λαιμό του πλαισίου και έχει δύο εισαγωγές, που παραπέμπουν σε ram-air. Τα κάρτερ του κινητήρα είναι τοποθετημένα παράλληλα με το έδαφος που σημαίνει πως ο πίσω κύλινδρος βρίσκεται κάτω από τη σέλα του αναβάτη, προσφέροντας πιθανότατα μια λίγο πιο πισώβαρη κατανομή. Στο τομέα τον αναρτήσεων και των φρένων, μπροστά έχουμε ένα ανεστραμμένο πιρούνι και δύο δισκόφρενα, ενώ πίσω το αμορτισέρ δεν έχει μοχλικό και είναι τοποθετημένο παράκεντρα προς τα δεξιά και στα φρένα έχουμε ένα δισκόφρενο με δαγκάνα ενός εμβόλου.

Όσον αφορά το πλαίσιο, θα είναι υβριδικού τύπου συνδυάζοντας ατσάλινους σωλήνες με χυτές πλάκες αλουμινίου που πάνω τους θα εδράζεται ο άξονας του ψαλιδιού. Τέλος, το ψαλίδι απ' τη πλευρά του είναι και αυτό σωληνωτό και πάνω του εδράζεται το αμορτισέρ. Η εταιρεία αναφέρει πως τα σχέδια του μοντέλου μπορεί να τροποποιηθούν ανάλογα με την πλατφόρμας που θα ακολουθήσουν. Συγκεκριμένα αναφέρει πως οι εκδόσεις sport και standard θα έχουν μεγαλύτερο φιλτροκούτι ώστε να επιτυγχάνονται οι καλύτερες επιδόσεις συγκριτικά με το cruiser, το οποίο θα είναι προσανατολισμένο περισσότερο στα χαλαρά ταξίδια. Όπως και να ‘χει, με αυτή τη κίνηση η Indian ακολουθεί κατά ένα τρόπο τα βήματα της Harley, παραδίδοντας στο κόσμο της μοτοσυκλέτας μια σειρά από νέα μοντέλα πιο προσιτά στο ευρωπαϊκό κοινό. Περισσότερες επίσημες πληροφορίες από την εταιρεία για την εμφάνιση του μοντέλου δεν υπάρχουν και το πιθανότερο όμως είναι να το δούμε σε κάποιο από τα διεθνή σαλόνια τους επόμενους μήνες.

Pan America Beyond the Map, Μέρος 4ο - Ψάχνοντας τη Nessie στη Loch Ness [Γκάλερι]

Πέρασμα από τη Σκωτία στην Ιρλανδία για τον Κωνσταντίνο Μητσάκη
Κωνσταντίνος Μητσάκης Pan America 1250 SP Σκωτία
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/9/2025

Στη συνέχεια του ταξιδιού του με τη Harley-Davidson Pan America 1250 SP ο Κωνσταντίνος Μητσάκης ανακαλύπτει περισσότερες ομορφιές των Highlands και περνά και στην Ιρλανδία.

Ας δούμε τι μας λέει ο Κωνσταντίνος Μητσάκης στην τέταρτη κατά σειρά ανταπόκρισή του:

"Μπορεί με την άφιξή μας στη βόρεια εσχατιά της Σκωτίας (John o’ Groats) να αγγίξαμε την γεωγραφική κορύφωση του “Pan America Beyond the Map”, η Σκωτία ωστόσο διέθετε πολλά ακόμα τουριστικά “θέλγητρα”.

Έτσι, μετά από μια αυστηρή επιλογή αξιοθέατων, η οποία βασίστηκε στον υπολειπόμενο χρόνο μας (έχοντας καταγράψει 3.200 χλμ., βρισκόμασταν ημερολογιακά περίπου στη μέση του ταξιδιού), αποφασίσαμε να κινηθούμε νότια και να στρατοπεδεύσουμε πλησίον της λίμνης Loch Ness (στην κωμόπολη Drumnadrochit), απ’ όπου και θα εκδράμαμε στα πέριξ.
 
Μέσα στις δυο επόμενες ημέρες, η κοντινή ατμοσφαιρική πόλη Inverness, το παραλίμνιο μεσαιωνικό κάστρο Urquhart Castle και οι καταπράσινες δυτικές όχθες της Loch Ness μονοπώλησαν το ενδιαφέρον μας, προσφέροντάς μας έναν μεγάλο αριθμό εντυπωσιακών εικόνων και αναμνήσεων από τα κεντρικά Highlands. Ούτε κι εμείς πάντως καταφέραμε να εντοπίσουμε στα ασάλευτα νερά της λίμνης Loch Ness το θρυλικό τέρας της, την περιβόητη Nessie! 

Κάπου εδώ, ο Γιώργος πρότεινε να περικόψουμε κάποιες μέρες από το υπόλοιπο πρόγραμμα της Σκωτίας και να πάμε στην Ιρλανδία – η πρότασή του με βρήκε σύμφωνο. Αλλαγή ρότας λοιπόν και πορεία κατευθείαν για το λιμάνι Cairnryan (375 χλμ. νοτιοδυτικά της Drumnadrochit), απ’ όπου θα περνούσαμε ακτοπλοϊκώς στην Βόρεια Ιρλανδία. Σημείο αναφοράς της τελευταίας σκωτσέζικης διαδρομής αποτέλεσε η διάσχιση της πανέμορφης προστατευόμενης περιοχής Glencoe, ενώ καθοδόν για το λιμάνι Cairnryan η γκρι Harley-Davidson Pan America 1250 SP δεν έκανε τελικά στάση στη πόλη Γλασκόβη, αλλά την παράκαμψε περιφερειακά…
 
Μετά από ένα δίωρο ακτοπλοϊκό ταξίδι (κόστος περίπου 100 ευρώ) αποβιβαστήκαμε στο νησί της Ιρλανδίας και συγκεκριμένα στην πόλη Belfast, την πρωτεύουσα της βρετανικής Βόρειας Ιρλανδίας. Για τουλάχιστον 3 δεκαετίες, το Belfast (εξαιτίας της έκρυθμης πολιτικής κατάστασης που επικρατούσε στην Βόρεια Ιρλανδία) μονοπωλούσε στα δελτία ειδήσεων όλου του κόσμου, λόγω των επεισοδίων βίας και θανάτου μεταξύ Καθολικών Ιρλανδών και Άγγλων Προτεσταντών, τα οποία κόστισαν την ζωή σε χιλιάδες πολίτες. 

Έχοντας μια ολοκληρωμένη κατανόηση του πρόσφατου ιστορικού παρελθόντος και του σημερινού καθεστώτος του Belfast, επισκεφθήκαμε το συμβολικό “Τείχος της Ειρήνης” (Peace Wall), φωτογραφηθήκαμε στο κέντρο της πόλης μπροστά στον πύργο-ρολόι Albert Memorial Clock, απαθανατίσαμε πάμπολλα πολύχρωμα γκράφιτι στην περιοχή του Καθεδρικού ναού και σβήσαμε την δίψα μας σε μια από τις δεκάδες παραδοσιακές pubs του Belfast, απολαμβάνοντας μια δροσερή μπύρα Guiness!"