Η Indian Motorcycles επιτίθεται!

Νέα μοντέλα για το 2019!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

17/9/2018

Μετά την επιτυχία που είχε σημειώσει τα τελευταία χρόνια στους αγώνες Flat track, η αμερικάνικη κατασκευάστρια αποφάσισε να ακούσει τις δεήσεις του κοινού της και να κατασκευάσει μια flat track μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το πρωτότυπο το είχαμε συναντήσει πρώτη φορά όταν έκανε το ντεμπούτο του στην EICMA το 2017.

Όσον αφορά τις πατέντες για τη κατασκευή του, είχαν κατατεθεί το Μάρτιο του 2018, αλλά η έκδοσή τους έγινε πριν από λίγες μέρες. Τα σχέδια αφορούσαν το μοντέλο με ονομασία FTR 1200 και πρόκειται για μια μοτοσυκλέτα που θα είναι εφοδιασμένη με τον υγρόψυκτο τετράχρονο κινητήρα 1200 κυβικών σε διάταξη V. Συγκεκριμένα όπως γίνεται αντιληπτό από τα έγγραφα, η εταιρεία σκοπεύει να χρησιμοποιήσει το πλαίσιο και τον κινητήρα των 1200 κυβικών ως κοινή πλατφόρμα.

Ακολουθεί λοιπόν την πεπατημένη οδό για τη μείωση του κόστους παραγωγής, ενώ παράλληλα διευρύνει περισσότερο την γκάμα της. Έτσι, το FTR θα κυκλοφορήσει σε τρείς εκδόσεις, μια cruiser, μια sport και μια standard έκδοση ούτως ώστε να απευθύνεται σε μεγαλύτερο αγοραστικό κοινό. Αναλυτικότερα, από τα σχέδια της πατέντας παρατηρείται πως το μοντέλο θα είναι εφοδιασμένο με ένα ψευδορεζερβουάρ μπροστά από τον αναβάτη, ενώ το κυρίως ρεζερβουάρ θα βρίσκεται κάτω από τη σέλα, συγκρεντρώνοντας το βάρος της μοτοσυκλέτας στο κέντρο της.

Ο εφοδιασμός θα γίνεται κανονικά από την τάπα που είναι μετατοπισμένη από τη κλασσική της θέση, όντας λίγο πιο κοντά στον αναβάτη. Ακόμη το φίλτρο αέρα, όπως φαίνεται από τη σχεδίαση του, είναι τοποθετημένο πίσω από το λαιμό του πλαισίου και έχει δύο εισαγωγές, που παραπέμπουν σε ram-air. Τα κάρτερ του κινητήρα είναι τοποθετημένα παράλληλα με το έδαφος που σημαίνει πως ο πίσω κύλινδρος βρίσκεται κάτω από τη σέλα του αναβάτη, προσφέροντας πιθανότατα μια λίγο πιο πισώβαρη κατανομή. Στο τομέα τον αναρτήσεων και των φρένων, μπροστά έχουμε ένα ανεστραμμένο πιρούνι και δύο δισκόφρενα, ενώ πίσω το αμορτισέρ δεν έχει μοχλικό και είναι τοποθετημένο παράκεντρα προς τα δεξιά και στα φρένα έχουμε ένα δισκόφρενο με δαγκάνα ενός εμβόλου.

Όσον αφορά το πλαίσιο, θα είναι υβριδικού τύπου συνδυάζοντας ατσάλινους σωλήνες με χυτές πλάκες αλουμινίου που πάνω τους θα εδράζεται ο άξονας του ψαλιδιού. Τέλος, το ψαλίδι απ' τη πλευρά του είναι και αυτό σωληνωτό και πάνω του εδράζεται το αμορτισέρ. Η εταιρεία αναφέρει πως τα σχέδια του μοντέλου μπορεί να τροποποιηθούν ανάλογα με την πλατφόρμας που θα ακολουθήσουν. Συγκεκριμένα αναφέρει πως οι εκδόσεις sport και standard θα έχουν μεγαλύτερο φιλτροκούτι ώστε να επιτυγχάνονται οι καλύτερες επιδόσεις συγκριτικά με το cruiser, το οποίο θα είναι προσανατολισμένο περισσότερο στα χαλαρά ταξίδια. Όπως και να ‘χει, με αυτή τη κίνηση η Indian ακολουθεί κατά ένα τρόπο τα βήματα της Harley, παραδίδοντας στο κόσμο της μοτοσυκλέτας μια σειρά από νέα μοντέλα πιο προσιτά στο ευρωπαϊκό κοινό. Περισσότερες επίσημες πληροφορίες από την εταιρεία για την εμφάνιση του μοντέλου δεν υπάρχουν και το πιθανότερο όμως είναι να το δούμε σε κάποιο από τα διεθνή σαλόνια τους επόμενους μήνες.

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες