Η Kalashnikov επεκτείνεται

Οδεύοντας στην παραγωγή
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

27/8/2018

Όπως είχαμε αναφέρει και πέρυσι η εταιρεία από τη Ρωσία είχε αποφάσισει να διευρύνει της δραστηριότητές της και να προχωρήσει στη παραγωγή μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας. Σκοπός της κατασκευής της ήταν η διάθεσή της στις ένοπλες δυνάμεις του στρατού και της αστυνομίας, δημιουργώντας έτσι δύο εκδόσεις. Η έκδοση που προορίζονταν για στρατιωτική χρήση ήταν εξοπλισμένη με on-off ελαστικά ενώ η άλλη που είχε δοθεί στην αστυνομία είχε ασφάλτινα και βαλίτσες. Ένα χρόνο μετά, με την πάροδο του παγκοσμίου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου στη Ρωσία –που αυτό αποτέλεσε και το κύριο λόγω που δόθηκαν οι 50 μοτοσυκλέτες στην αστυνομία για την πιο άμεση αστυνόμευση- η εταιρεία έχει πλέον στα χέρια της τις απαραίτητες πληροφορίες ώστε η μοτοσυκλέτα της να δει το πράσινο φως της παραγωγής.

Έτσι, στο διεθνές στρατιωτικό τεχνικό φόρουμ 2018 που έγινε στην Ρωσία, η εταιρεία παρουσίασε δύο νέες ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες, την UM-1 και την SM-1, με την μία εκ των δύο πιθανότατα να απευθύνεται στο ευρύτερο κοινό. Ο ηλεκτρικός κινητήρας των μοτοσυκλετών έχει τη δυνατότητα να πιάσει την τελική των 100km/h, ενώ η αυτονομία του ανέρχεται στα 149.6km. Πέραν αυτών η εταιρεία δεν προχώρησε στη περαιτέρω ανάλυση των τεχνικών χαρακτηριστικών των μοτοσυκλετών, ενώ ακόμα δεν διευκρίνισε τις ακριβείς προθέσεις της, αφήνοντας έτσι αρκετά ερωτήματα για το αν θα διατεθεί τελικά κάποια από αυτές στην αγορά. Το μοναδικό στοιχείο που είναι εμφανές, είναι πως η UM-1 αποτελεί την επόμενη γενιά των προηγούμενων μοντέλων, ενώ παράλληλα έχει περισσότερες πιθανότητες να είναι το μοντέλο παραγωγής καθώς είναι εξοπλισμένη με φλας σε αντίθεση με το SM-1.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.