Η κυβέρνηση των ΗΠΑ ορίζει εκ νέου τι είναι Μοτοσυκλέτα

Νομοσχέδιο που έχει κατατεθεί στην αμερικανική βουλή αλλάζει τον ορισμό της Μοτοσυκλέτας και προκαλεί αντιδράσεις στη βιομηχανία

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/2/2026

Το νομοσχέδιο H.R. 3385 που κατατέθηκε πέρυσι τον Μάιο στην Επιτροπή Ενέργειας και Εμπορίου από τον Ρεπουμπλικανό γερουσιαστή Derrick Van Orden ήταν συντομότατο και πολύ απλό. Η ουσία του είναι μια και μόνη πρόταση, με την οποία επιχειρεί να «τροποποιήσει τον ορισμό της έννοιας μοτοσυκλέτα».

Ο νέος ορισμός που προτείνεται είναι ο εξής:

Μηχανοκίνητο όχημα, ως είχε αρχικά κατασκευαστεί με κινητήρια δύναμη, έχοντας ένα κάθισμα ή σέλα που απαιτεί από τον αναβάτη να καθίσει καβαλώντας τη (astride), σχεδιασμένη να κινείται με όχι περισσότερους από τρεις τροχούς σε επαφή με το έδαφος, με τον έλεγχο διεύθυνσης μέσω ίσιου τιμονιού (handlebars), με επιτάχυνση και πέδηση να ελέγχονται μέσω ίσιου τιμονιού και χειριστηρίων στα πόδια και ικανό να επιτυγχάνει ταχύτητες που ξεπερνούν τα 30 mph (48 km/h).

Αυτός ο ορισμός προκάλεσε την άμεση αντίδραση του Motorcycle Industry Council (MCI), δηλαδή του οργάνου που εκπροσωπεί τη βιομηχανία μοτοσυκλέτας στις ΗΠΑ και το οποίο διέγνωσε αμέσως ένα σοβαρό πρόβλημα: ο νέος ορισμός εξαιρεί οχήματα όπως τo Polaris Slingshot, καθώς ο χειριστής του δεν κρατά ίσιο τιμόνι και κάθεται μέσα στο όχημα, όχι καβάλα.

Η αντίδραση αποκρυσταλλώθηκε σε μια επιστολή προς την υποεπιτροπή της βουλής που είχε αναλάβει να εξετάσει το θέμα – με πρόεδρο τον βουλευτή Gus Bilirakis, προφανώς ελληνικής καταγωγής – αναλύοντας το πρόβλημα από την οπτική της βιομηχανίας.

Σύμφωνα με το MCI, βγάζοντας από τον ορισμό της μοτοσυκλέτας αυτά τα οχήματα που στις ΗΠΑ περιγράφονται ως “autocycles” δημιουργείται ένα νομοθετικό κενό, καθώς δεν υπάρχει ανάλογη κατηγορία για να ενταχθούν. Δεδομένου πως εξαρχής αυτά κατασκευάζονταν ως μοτοσυκλέτες, ο σχεδιασμός τους γινόταν και γίνεται με γνώμονα τη νομοθεσία που ισχύει για τη μοτοσυκλέτα και τα σχετικά χαρακτηριστικά ασφαλείας.

Αφαιρώντας τα από τη νομική περιγραφή της μοτοσυκλέτας, το νομοσχέδιο απειλεί τη συγκεκριμένη κατηγορία οχημάτων με εξαφάνιση, καθώς δεν υπάρχουν ξεκάθαρα στάνταρ για την κατασκευή τους και επιπλέον δημιουργείται περαιτέρω πρόβλημα με τις πολιτειακές νομοθεσίες, καθώς οι περισσότερες βασίζονται στον ομοσπονδιακό ορισμό της μοτοσυκλέτας.

Το νομοσχέδιο αυτό δεν επηρεάζει τα πάσης φύσεως ATV που στις ΗΠΑ καταχωρούνται διαφορετικά από τη μοτοσυκλέτα, ενώ δεν αναμένεται να έχει σημαντική επίδραση στις αγορές του υπόλοιπου κόσμου όποια και να είναι η τελική έκβαση.

Για την ιστορία, το νομοσχέδιο έχει φύγει από την επιτροπή του κυρίου Bilirakis και έχει κατατεθεί προς ψήφιση στην αμερικανική βουλή, χωρίς να έχει γίνει γνωστό αν εισακούστηκε η έκκληση του MCI – που πάντως δεν έχει εκδώσει καμιά άλλη ανακοίνωση επί του θέματος.

Ετικέτες

ΗΠΑ

νόμος

https://bit.ly/MOTO_675

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!