Η Michelin κατασκεύαζει το πρώτο δικό της εργοστάσιο ανακύκλωσης υλικών

Θα είναι το πλέον εξελιγμένο στον τομέα του
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/2/2021

Με τους καλύτερους του κόσμου στον τομέα της ανακύκλωσης, τους Σουηδούς της εταιρείας Enviro, συνεργάζεται η Michelin κατασκευάζοντας ένα υπερσύγχρονο εργοστάσιο ανακύκλωσης ελαστικών στην Χιλή. Πρόκειται για ένα εγχείρημα που αν αποδειχτεί στην πράξη τόσο αποδοτικό όσο είναι στα χαρτιά, τότε θα μιλάμε για νέο επίπεδο στην ανακύκλωση των ελαστικών.

Διότι η ανακύκλωση των ελαστικών δεν είναι κάτι καινούριο και γίνεται με πάρα πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Από την επαναχρησιμοποίηση των ελαστικών, μέχρι την χρήση τους στον εμπλουτισμό της ασφάλτου σε ορισμένες χώρες. Το εργοστάσιο που έχει σχεδιάσει η Enviro και θα πληρώσει με τριάντα εκατομμύρια δολάρια η Michelin διαφέρει γιατί ανακτά το 100% των υλικών του ελαστικού, χρησιμοποιώντας τα ως πρώτες ύλες σε νέα ελαστικά. Πιο συγκεκριμένα το 10% θα γίνεται ενέργεια για την τροφοδοσία του εργοστασίου αλλά το 90% που περισσεύει θα καταλήγει ολόκληρο στην γραμμή παραγωγής. Κι αυτό θα είναι εφικτό καθώς η επιτυχία του νέου εργοστασίου έρχεται με την διάσπαση της γόμας για την εξαγωγή της αιθάλης, του τεχνητού άνθρακα που αποτελεί βασικό συστατικό για πολλά ελαστικά αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών.

Υπολογίζεται πως στην Χιλή και στην Λ. Αμερική γενικότερα, το 60% των ελαστικών που πωλούνται περιέχουν τα βασικά συστατικά που μπορεί να επεξεργαστεί το νέο εργοστάσιο. Το ατσάλινο νήμα του σκελετού, παράγωγα πετρελαίου με την διαδικασία της πυρόλυσης και αρκετά ακόμη προϊόντα θα εξάγονται από τα χρησιμοποιημένα ελαστικά.

Το πρόβλημα βέβαια, το μεγάλο αγκάθι της ανακύκλωσης υλικών και ο λόγος που μέχρι τώρα δεν υπάρχει διαδικασία που να είναι πράγματι κερδοφόρα και να μην απαιτεί την συνεχή χρηματοδότηση, είναι η μεταφορά της πρώτης ύλης στο εργοστάσιο. Κι αυτό γιατί ο προμηθευτής είναι τα βουλκανιζατέρ, τα συνεργεία αλλά και ιδιώτες όλης της χώρας. Μαζική μεταφορά δεν μπορεί να γίνει, πρέπει να υπάρχει πρώτα συλλογή. Το εργοστάσιο αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2023 και θα έχει δυναμική 30.000 μετρικών τόνων, μέχρι τότε το πλάνο είναι να υπάρχει ένας εθνικός συντονισμός για την συλλογή των παλαιών ελαστικών. Τα ανακυκλωμένα υλικά δεν θα καταλήγουν μόνο στην γραμμή παραγωγής νέων ελαστικών, στην πράξη αυτός ο τομέας θα απορροφήσει τις λιγότερες ποσότητες.

Το νέο εργοστάσιο ανακύκλωσης θα τροφοδοτεί γενικά μεγαλύτερο κομμάτι της βιομηχανίας, όπως για παράδειγμα τον τομέα των μονωτικών υλικών για οικοδομές, ιμάντες μεταφοράς κτλ ενώ αποτελεί τμήμα μίας μεγαλύτερης δέσμευσης του γκρουπ Michelin για επενδύσεις στην περιοχή. Κι αυτό είναι το κλειδί της υπόθεσης, καθώς η ανακύκλωση σπάνια είναι βιώσιμη επιχειρηματικά παρά μόνο αν γίνεται με τον σωστό τρόπο. Η Σουηδία είναι ίσως η μόνη που μπορεί να ισχυριστεί πως έχει τον τρόπο να κάνει τα παραπάνω και το γεγονός πως η Michelin επενδύει στην εξέλιξη της υπάρχουσας τεχνολογίας και δεν φτιάχνει ένα εργοστάσιο απλά για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα στην ευρύτερη περιοχή, είναι τα δείγματα πως βλέπουμε ένα παράδειγμα προς την σωστή κατεύθυνση. Η ανακύκλωση, κυρίως του πλαστικού που ο κόσμος είναι περισσότερο ευαισθητοποιημένος, είχε πρόσφατα ένα μεγάλο πισωγύρισμα με την στροφή που έκανε η Κίνα και έδειξε πως χρειάζεται να αλλάξει ολότελα το μοντέλο διαχείρισης για να είναι μία βιώσιμη λύση. Το νέο εργοστάσιο της Michelin στοχεύει από την πρώτη στιγμή προς αυτή την κατεύθυνση.

Ducati 996 SPS: Έμεινε 26 χρόνια στην κούτα της - Τώρα βγαίνει προς πώληση!

Με μόλις δύο χιλιόμετρα στο κοντέρ η ειδική έκδοση της 996
996
Από τον

Παύλο Καρατζά

14/7/2025

Η μοτοσυκλέτα που κρυβόταν μέσα στο εργοστασιακό κιβώτιο της ιταλικής εταιρείας, είναι μία Ducati 996 SPS του 1999 που παρέμεινε εκεί για 26 ολόκληρα χρόνια. Η μοτοσυκλέτα έχει γράψει μόλις δύο χιλιόμετρα και συνοδεύεται από τα πρωτότυπα έγγραφα και αξεσουάρ, ενώ διατίθεται προς πώληση από το Tombolo της Ιταλίας

Η Ducati 996 που παρουσιάστηκε το 1999 ως εξέλιξη της 916 και ήταν σχεδιασμένη από τον μεγάλο Massimo Tamburini. Η 996 SPS (Sport Production Special) είναι η ειδική ομολογκαρισμένη έκδοση για τα WSBK που σε σχέση με την 996, απέδιδε 12 παραπάνω ίππους (124 έναντι 112), διέθετε μπιέλες τιτανίου, ελαφρύτερο στρόφαλο, μεγαλύτερες βαλβίδες, ανάρτηση Ohlins και τροχούς Marchesini.

Η συγκεκριμένη Ducati 996 SPS είχε αποκτηθεί από έναν Σουηδό συλλέκτη και παρέμεινε αχρησιμοποίητη στο εργοστασιακό της κιβώτιο, πριν αγοραστεί από έναν Ιταλό έμπορο που την έχει “βγάλει στο σφυρί”. Να σημειωθεί πως ο τυχερός που θα την αγοράσει θα πρέπει πρώτα να ελέγξει τους τοπικούς νόμους αν θέλει να την χρησιμοποιήσει σε δημόσιο δρόμο. Για οποίον επιθυμεί να αποκτήσει ή να ρίξει μία ματιά στην Ιταλίδα καλλονή, η προσφορά που έχει γίνει αυτή τη στιγμή είναι στα 20.996 ευρώ και σας παραθέτουμε το link της αγγελίας εδώ.

Ας δούμε όμως μερικά στοιχεία για την Ducati 996:

  • Σχεδιάστηκε από τον Massimo Tamburini
  • Η βασική έκδοση της 996 απέδιδε περίπου 112 ίππους και χρησιμοποιούσε αναρτήσεις Showa εμπρός και πίσω, φρένα Brembo και τον γνωστό ξηρό συμπλέκτη Ducati με το χαρακτηριστικό κροτάλισμα
  • Υπήρχαν εκδόσεις Biposto (διθέσια) και Monoposto (μονοθέσια), μαζί με την υψηλότερων προδιαγραφών 996S και την ομολογκαρισμένη αγωνιστική 996 SPS
  • Η 996 SPS κατασκευάστηκε σε περιορισμένο αριθμό κομματιών με αυξημένη ισχύ, μπιέλες τιτανίου, ελαφρύτερο στρόφαλο, μεγαλύτερες βαλβίδες ανάρτηση Ohlins, τροχούς Marchesini για μειωμένο βάρος, κομμάτια από ανθρακονήματα και ένα σύστημα εξάτμισης Termignoni
  • Το 2001, η Ducati κυκλοφόρησε την 996R με τον νέο κινητήρα 998cc Testastretta που απέδιδε πάνω από 135 ίππους
  • Η εποχή των Ducati 916-996 εδραίωσε περαιτέρω τη φήμη της Ducati ως κορυφαίου κατασκευαστή superbike που κέρδισε πολλά πρωταθλήματα. Η 916 κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike τέσσερις φορές (1994, 1995, 1996, 1998), η 996 SPS πέτυχε άλλη μια νίκη το 1999 και η 996R πρόσθεσε ένα ακόμη τρόπαιο πρωταθλήματος το 2001.