Η Michelin κατασκεύαζει το πρώτο δικό της εργοστάσιο ανακύκλωσης υλικών

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/2/2021

Με τους καλύτερους του κόσμου στον τομέα της ανακύκλωσης, τους Σουηδούς της εταιρείας Enviro, συνεργάζεται η Michelin κατασκευάζοντας ένα υπερσύγχρονο εργοστάσιο ανακύκλωσης ελαστικών στην Χιλή. Πρόκειται για ένα εγχείρημα που αν αποδειχτεί στην πράξη τόσο αποδοτικό όσο είναι στα χαρτιά, τότε θα μιλάμε για νέο επίπεδο στην ανακύκλωση των ελαστικών.

Διότι η ανακύκλωση των ελαστικών δεν είναι κάτι καινούριο και γίνεται με πάρα πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Από την επαναχρησιμοποίηση των ελαστικών, μέχρι την χρήση τους στον εμπλουτισμό της ασφάλτου σε ορισμένες χώρες. Το εργοστάσιο που έχει σχεδιάσει η Enviro και θα πληρώσει με τριάντα εκατομμύρια δολάρια η Michelin διαφέρει γιατί ανακτά το 100% των υλικών του ελαστικού, χρησιμοποιώντας τα ως πρώτες ύλες σε νέα ελαστικά. Πιο συγκεκριμένα το 10% θα γίνεται ενέργεια για την τροφοδοσία του εργοστασίου αλλά το 90% που περισσεύει θα καταλήγει ολόκληρο στην γραμμή παραγωγής. Κι αυτό θα είναι εφικτό καθώς η επιτυχία του νέου εργοστασίου έρχεται με την διάσπαση της γόμας για την εξαγωγή της αιθάλης, του τεχνητού άνθρακα που αποτελεί βασικό συστατικό για πολλά ελαστικά αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών.

Υπολογίζεται πως στην Χιλή και στην Λ. Αμερική γενικότερα, το 60% των ελαστικών που πωλούνται περιέχουν τα βασικά συστατικά που μπορεί να επεξεργαστεί το νέο εργοστάσιο. Το ατσάλινο νήμα του σκελετού, παράγωγα πετρελαίου με την διαδικασία της πυρόλυσης και αρκετά ακόμη προϊόντα θα εξάγονται από τα χρησιμοποιημένα ελαστικά.

Το πρόβλημα βέβαια, το μεγάλο αγκάθι της ανακύκλωσης υλικών και ο λόγος που μέχρι τώρα δεν υπάρχει διαδικασία που να είναι πράγματι κερδοφόρα και να μην απαιτεί την συνεχή χρηματοδότηση, είναι η μεταφορά της πρώτης ύλης στο εργοστάσιο. Κι αυτό γιατί ο προμηθευτής είναι τα βουλκανιζατέρ, τα συνεργεία αλλά και ιδιώτες όλης της χώρας. Μαζική μεταφορά δεν μπορεί να γίνει, πρέπει να υπάρχει πρώτα συλλογή. Το εργοστάσιο αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2023 και θα έχει δυναμική 30.000 μετρικών τόνων, μέχρι τότε το πλάνο είναι να υπάρχει ένας εθνικός συντονισμός για την συλλογή των παλαιών ελαστικών. Τα ανακυκλωμένα υλικά δεν θα καταλήγουν μόνο στην γραμμή παραγωγής νέων ελαστικών, στην πράξη αυτός ο τομέας θα απορροφήσει τις λιγότερες ποσότητες.

Το νέο εργοστάσιο ανακύκλωσης θα τροφοδοτεί γενικά μεγαλύτερο κομμάτι της βιομηχανίας, όπως για παράδειγμα τον τομέα των μονωτικών υλικών για οικοδομές, ιμάντες μεταφοράς κτλ ενώ αποτελεί τμήμα μίας μεγαλύτερης δέσμευσης του γκρουπ Michelin για επενδύσεις στην περιοχή. Κι αυτό είναι το κλειδί της υπόθεσης, καθώς η ανακύκλωση σπάνια είναι βιώσιμη επιχειρηματικά παρά μόνο αν γίνεται με τον σωστό τρόπο. Η Σουηδία είναι ίσως η μόνη που μπορεί να ισχυριστεί πως έχει τον τρόπο να κάνει τα παραπάνω και το γεγονός πως η Michelin επενδύει στην εξέλιξη της υπάρχουσας τεχνολογίας και δεν φτιάχνει ένα εργοστάσιο απλά για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα στην ευρύτερη περιοχή, είναι τα δείγματα πως βλέπουμε ένα παράδειγμα προς την σωστή κατεύθυνση. Η ανακύκλωση, κυρίως του πλαστικού που ο κόσμος είναι περισσότερο ευαισθητοποιημένος, είχε πρόσφατα ένα μεγάλο πισωγύρισμα με την στροφή που έκανε η Κίνα και έδειξε πως χρειάζεται να αλλάξει ολότελα το μοντέλο διαχείρισης για να είναι μία βιώσιμη λύση. Το νέο εργοστάσιο της Michelin στοχεύει από την πρώτη στιγμή προς αυτή την κατεύθυνση.

https://bit.ly/MOTO_678

Από τον

Κώστα Γκαζή

19/2/2026

Ο Bjorn Hocke, Πρόεδρος του AfD (alternative for Deutschland) Θουριγγίας και το πιο προβεβλημένο πρόσωπο του δημοφιλέστατου ακροδεξιού κόμματος με τις πολιτικές απόψεις που θυμίζουν εκείνες των Ναζί του 1920-1945, έχει κάνει σημαία στις συγκεντρώσεις του τις δίχρονες ανατολικογερμανικές μοτοσυκλέτες Simson του παρελθόντος, κάτι που δεν άφησε αδιάφορους τους απόγονους των ιδρυτών της εταιρείας που καταδικάζουν τη μετατροπή των Simson σε πολιτικό μοχλό των νεοναζί.

Η άνοδος του κόμματος “Εναλλακτική για τη Γερμανία”, του AfD δηλαδή, είναι τρομακτική, αφού το κόμμα διαθέτει πλέον 151 μέλη στην Ομοσπονδιακή Βουλή (Bundestag) και 15 μέλη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το κόμμα ιδρύθηκε το 2013, κατακτώντας αρχικά το 5% στις εθνικές εκλογές, όμως η άνοδός του υπήρξε ραγδαία, και στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2025 αναδείχθηκε δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα και το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, με 20,8%, ποσοστό που στις περιοχές της πρώην Ανατολικής Γερμανίας έφτασε ακόμα και το 38,5% στη Θουριγγία, με ηγέτη εκεί τον Hocke.

Το AfD δεν είναι ένα συνηθισμένο κόμμα, καθώς οι πολιτικές του ευαγγελίζονται μια “αγνή και απόλυτα καθαρή” Γερμανία, χρησιμοποιώντας ρητορική που πολλές φορές έχει τη βάση του στους λόγους των Χίτλερ, Γκέμπελς και Ες.

Μάλιστα ο Hocke έχει κατηγορηθεί πως υιοθετεί εσκεμμένα το τρέμολο του Γκέμπελς στη φωνή του, ενώ έχει καταδικαστεί δυο φορές για χρήση ναζιστικής ρητορικής.

Στην καμπάνια που θα μπορούσε να δει το AfD να κερδίζει τις επόμενες εκλογές στη Γερμανία, γεγονός που ξυπνά φρικιαστικές μνήμες από το βαρύ παρελθόν της χώρας, ο Hocke διοργανώνει εκδρομές για τη νεολαία, οδηγώντας Simson μοτοσυκλέτες που αποτελούν cult σύμβολα ακόμα και σήμερα.

Σε αυτές τις εκδρομές ο Hocke κάνει κατήχηση στους συμμετέχοντες, με τις πεποιθήσεις του να ευθυγραμμίζονται απόλυτα σχεδόν με εκείνες του Αδόλφου Χίτλερ. Ο Hocke οραματίζεται νέα εθνοκάθαρση, υποστηρίζει θεωρίες εξέλιξης χωρίς καμία επιστημονική βάση, φέρνοντας στο μυαλό μια πολύ πιο ακραία έκδοση του Donald Trump.

Τώρα, οι Εβραίοι απόγονοι της Simson, οι πρόγονοι των οποίων αναγκάστηκαν να διαφύγουν από τη Γερμανία το 1930 με την άνοδο των Ναζί, χαρακτηρίζουν τη χρήση του ονόματος από το AfD ως “παρωδία της ιστορίας”, μιας ιστορίας που ξεκίνησε το 1856 όταν οι αδερφοί Lob και Moses (ναι, Μωυσής) Simson ίδρυσαν την εταιρεία στο Suhl της Θουριγγίας -τώρα προπύργιο του AfD.

Οι απλές και λειτουργικές μοτοσυκλέτες Simson έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλείς κατά την περίοδο του κομμουνισμού, καθώς ήταν πολύ πιο οικονομικές στην απόκτηση από ένα αυτοκίνητο, και είχαν μεγάλη απήχηση στη νεολαία.

Στο απόγειο της παραγωγής τους στην GDR (German Democratic Republic) ή Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας (ΛΔΓ), 200.000 Simson παραγόταν στο εργοστάσιο Ernst Thalmann στο Suhl κάθε χρόνο! Συνολικά παρήχθησαν κοντά στα 6 εκατομμύρια δίκυκλα Simson, ενώ το εργοστάσιο έκλεισε οριστικά το 2002.

Από την πτώση του τείχους του Βερολίνου το 1989, τα μικρά αυτά μοτοσυκλετάκια απέκτησαν cult υπόσταση, κάτι που εκμεταλλεύτηκε το AfD στην καμπάνια του.

Η χρήση των δίχρονων Simson από τον Hocke έχει και άλλο σημειολογικό χαρακτήρα, καθώς έρχεται σε αντίθεση με τα ηλεκτρικά δίκυκλα που προωθεί η κυβέρνηση και το πράσινο κόμμα της Γερμανίας.

Τα Simson έχουν ενσωματωθεί στις αφίσες του AfD, με το κόμμα να αναφέρει πως συμβολίζουν “την ελευθερία, την ανεξαρτησία (σσ. Από την Ευρωπαϊκή Ένωση μεταξύ άλλων) και την ατομικότητα”. Το κόμμα έχει μάλιστα προωθήσει προτάσεις νόμου για να αποκτήσουν οι μοτοσυκλέτες Simson ταυτότητα πολιτιστικής κληρονομιάς!

Μετά τα καμώματα των ακροδεξιών του AfD, οι απόγονοι της οικογένειας των ιδρυτών της εταιρείας έδωσαν στη δημοσιότητα ένα ανακοινωθέν στο οποίο αναφέρουν τα εξής:

“Θεωρούμε οποιαδήποτε σύνδεση με το AfD απεχθή και προσβολή για το όνομά μας. Η οικογένειά μας απορρίπτει κατηγορηματικά τις εξτρεμιστικές ιδεολογίες και δεν θα αποδεχτούμε την οικειοποίηση του ονόματός μας από το AfD.”

Δυστυχώς η Γερμανία οδηγείται ολοένα και ταχύτερα σε μια επικίνδυνη ριζοσπαστικοποίηση, και υπάρχει κίνδυνος στις επόμενες ομοσπονδιακές εκλογές (προγραμματισμένες για τις 25 Μαρτίου 2029) το AfD να βγει ακόμα και πρώτο κόμμα.

Και τι ειρωνεία… το δημιούργημα δυο Εβραίων αδελφών, οι μοτοσυκλέτες της Simson, να κατέχουν σημαντικότατο ρόλο στην άνοδο του νεοφασισμού στη Γερμανία.

https://bit.ly/MOTO_678