Η Michelin στα MotoGP από το 2016

28/5/2014

Την απόφαση της Bridgestone να αποχωρήσει το 2016 από τα MotoGP, μια απόφαση που ταρακούνησε συθέμελα τον κόσμο των MotoGP, ακολούθησε σε πολύ μικρό διάστημα η ανακοίνωση του νέου προμηθευτή για τα ελαστικά της κορυφαίας κατηγορίας των αγώνων: από το 2016 τα ελαστικά των MotoGP θα προέρχονται από την Michelin.
Θα πρέπει να θυμίσουμε ότι από το 2009 μέχρι και σήμερα, εφαρμόζεται ο κανονισμός των ενιαίων ελαστικών για όλες τις ομάδες των MotoGP και της Open, ο οποίος ήταν ένα επακόλουθο των εξελίξεων μέχρι εκείνη την στιγμή στην κατηγορία. Η Michelin έχει κερδίσει 26 τίτλους τα MotoGP/500 από το 1976 ως το 2006, αλλά από εκεί κι έπειτα ακολούθησε μια φθίνουσα πορεία που την έκανε να χάνει έδαφος με γρήγορης ρυθμούς, με την Bridgestone αντιθέτως να κερδίζει όλο και περισσότερους αναβάτες. Η χαριστική βολή ήρθε όταν το 2007 η Bridgestone κέρδισε το πρωτάθλημα με τον Stoner, ενώ την επόμενη χρονιά το κέρδισε με τον Valentino Rossi ο οποίος  είχε μεταπηδήσει εκεί από την Michelin. Την επόμενη σεζόν ανακοινώθηκε η αλλαγή στους κανονισμούς για ενιαίο προμηθευτή ελαστικών, και τότε η Michelin είχε εκφράσει την αντίθεσή της –με αποτέλεσμα να μην διεκδικήσει την χορηγία- λέγοντας πως δεν θα υπήρχε κανένα νόημα και όφελος αν δεν υπάρχει ανταγωνισμός. Πλέον όμως, τα δεδομένα φαίνεται πως έχουν αλλάξει και τίθεται εύλογα ο προβληματισμός αν όλα αυτά τα χρήματα που είχε πληρώσει η Bridgestone όλα αυτά τα χρόνια ως μοναδικός προμηθευτής των MotoGP (το ποσό που πλήρωναν κάθε χρόνο οι Ιάπωνες στην Dorna ανέρχεται στα 22 εκατομμύρια ευρώ), είχαν αντιστάθμισμα κερδίζοντας άλλα εφτά (συμπεριλαμβανομένου και του 2015) πρωταθλήματα χωρίς να έχει... αντίπαλο.


Ενδιαφέρον αρχικά, μετά την ανακοίνωση της Dorna, είχαν εκφράσει τρεις εταιρείες (εκτός της Michelin είχαν γίνει άτυπες συζητήσεις με Pirelli και Dunlop), σύμφωνα με τον Javier Alonso, τον διευθύνοντα σύμβουλο της Dorna, αλλά μόνο η Michelin τελικά κατέθεσε επίσημη πρόταση μέχρι τις 22 Μαΐου που έληγε η προθεσμία υποβολής κι αυτή η κατάληξη ήταν ένα κοινό μυστικό που όλοι ήξεραν αλλά κανείς δεν παραδεχόταν επίσημα. Μάλιστα, εγείρεται και το ερώτημα για το ποσό που θα πληρώνει αντίστοιχα η Michelin, τώρα που έφυγε η Bridgestone και δεν υπήρξε ουσιαστικό ενδιαφέρον από τις άλλες δύο εταιρείες, καθώς δεν αποκλείεται ελλείψει εναλλακτικών προτάσεων η Dorna να ήρθε σε συμφωνία με τους Γάλλους για ένα πολύ μικρότερο τίμημα σε σχέση με το παρελθόν.
"Το επόμενο βήμα στην διαδικασία", δήλωσε ο Alonso, "θα είναι η υπογραφή μιας εμπορικής συμφωνίας μεταξύ της Dorna και της Michelin, καθώς η εταιρεία έχει ήδη αποδείξει τις τεχνολογικές της δυνατότητες για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του προγράμματος των GP".

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.