Η Peristeras Tyres στο Ιταλικό Πρωτάθλημα CIV

Ο Νίκος Περιστεράς ενεργό μέλος της ομάδας Roc 'N' DeA
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/4/2021

Ο Νίκος Περιστέρας έχει αναλάβει αρκετά χρόνια τώρα την εμπορική και τεχνική υποστήριξη των αγωνιστικών ελαστικών της Dunlop στην Ελλάδα και κάθε χρόνο συμμετέχει στα ειδικά σεμινάρια τεχνικής κατάκτησης, αναβαθμίζοντας συνεχώς τις γνώσεις και τις εξειδικευμένες υπηρεσίες της Peristeras Tyres. Αυτή η μακροχρόνια εμπειρία σε πρακτικό και θεωρητικό επίπεδο προχωρά ένα βήμα παραπέρα, καθώς αποτελεί ενεργό μέλος της τεχνικής υποστήριξης των αναβατών της ομάδας  Roc 'N' DeA  του Alex De Angelis στο Ιταλικό Πρωτάθλημα CIV, όπου φέτος συμμετέχει ο γιός του Γιάννης Περιστεράς και ο Βασίλης Παντελεάκης. Ακολουθεί το Δελτίο Τύπου:

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο Νίκος Περιστεράς διαπρέπει στο CIV

Ο Νίκος Περιστεράς που είναι γνωστός για την τεχνική του κατάρτιση στον τομέα των ελαστικών, με πρόσφατη επιτυχία στο Τεχνικό Σεμινάριο “Motorsport Training Program” της Dunlop, διακρίνεται και στο Ιταλικό Πρωτάθλημα CIV, στο οποίο συμμετέχουν φέτος οι Γιάννης Περιστεράς και Βασίλης Παντελεάκης.
Ο Νίκος Περιστεράς έχει αναλάβει την τεχνική υποστήριξη στον τομέα των ελαστικών για την ομάδα Roc 'N' DeA, των γνωστών για τις παγκόσμιες διακρίσεις τους Massimo Roccoli & Alex De Angelis.
O Νίκος φροντίζει για όλα όσα έχουν να κάνουν με τα ελαστικά της ομάδας (επιλογές, αλλαγές, ζυγοστάθμιση) και η ομάδα κυριολεκτικά πετάει στον τομέα αυτό, έχοντας προβάδισμα ταχύτητας και ποιότητας σε σχέση με τις υπόλοιπες ομάδες.

Ο Alex De Angelis είπε χαρακτηριστικά:
“Θέλω να ευχαριστήσω τον Νίκο Περιστερά για την πολύτιμη βοήθεια που δίνει στην ομάδα μας στον τομέα των ελαστικών. Πέρα από την ταχύτητα στις αλλαγές ελαστικών, έχει την εμπειρία να προφυλάξει τους οδηγούς της ομάδας από τεχνικά προβλήματα που κάποιες φορές προκύπτουν σε σχέση με τα λάστιχα. Πραγματικά έχουμε τον καλύτερο σε σχέση με όλες τις ομάδες του CIV”.



Ο Νίκος Περιστεράς από την πλευρά του είπε:

“Εκ των πραγμάτων βρίσκομαι μέσα στην ομάδα Roc 'N' DeA και ήταν πολύ φυσικό να θέλω να ασχοληθώ με το κομμάτι των ελαστικών, που άλλωστε παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στα αποτελέσματα. Δεν κάνω τίποτε παραπάνω από όσα κάνουμε εδώ και πολλά χρόνια στο Ελληνικό Πρωτάθλημα και αυτή η εμπειρία με βοήθησε στο να με θεωρούν και στην Ιταλία ειδικό στον τομέα αυτό. Ευχαριστώ τον Alex για τα καλά του λόγια και συνεχίζω να κάνω κάτι που μου αρέσει και βοηθάει και την ομάδα”.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»