Η Suzuki Motorcycles σημείωσε νέο ρεκόρ παγκόσμιων πωλήσεων το 2025

Σταθερά στην έβδομη θέση στην κατάταξη των πιο εμπορικών κατασκευαστών του κόσμου
Suzuki
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

6/3/2026

Η χρονιά που πέρασε ήταν αναμφίβολα ευεργετική για τη Suzuki, η οποία κατάφερε να πουλήσει παγκοσμίως 2,2 εκατομμύρια δίκυκλα, επίδοση που συνιστά την καλύτερη ως τώρα στα 74 χρόνια που κατασκευάζει μοτοσυκλέτες.

Καθ’ όλη τη δεκαετία του 2010 η Suzuki επιδείκνυε μια σχετικά σταθερή πορεία στις αγορές, με τις πωλήσεις της να κινούνται γύρω στο 1,5 εκατομμύριο δίκυκλα ετησίως, πριν η άφιξη του covid και των περιπλοκών που έφερε στις αγορές το 2020 οδηγήσουν σε αναπόφευκτη πτώση.

Από το 2021 ωστόσο η ιαπωνική εταιρεία ξαναμπήκε σε τροχιά ανόδου και την περασμένη χρονιά έφτασε σε αυτό το νέο ιστορικό υψηλό των 2,2 εκατομμυρίων.

Η επιτυχία της Suzuki τροφοδοτήθηκε κυρίως από τις αγορές της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής, όπου κατάφερε να αυξήσει τις ταξινομήσεις της κατά 9,9% και 25,1% αντίστοιχα. Ειδικά στις χώρες της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής, η αύξηση που είδε το 2025 ήταν εντυπωσιακή: Βραζιλία με +51.2%, Κολομβία με +33,4%, Κόστα Ρίκα με +40% και Περού με +43.3% οδήγησαν αυτήν την ανάκαμψη.

Την ίδια ώρα η Ευρώπη παρουσιάζει μιαν εντελώς διαφορετική εικόνα για τη Suzuki, με αισθητά μειωμένες ταξινομήσεις στις μεγάλες ευρωπαϊκές αγορές, όπως οι Αγγλία με -37,7%, Γαλλία με -35,3%, Γερμανία με το τρομακτικό -65,8%, Ισπανία με -44,2% και Ιταλία με -51,6%.

Ωστόσο οι απώλειες από τις ευρωπαϊκές αυτές αγορές, όσο κι αν δείχνουν μεγάλες ως ποσοστά, αναλογούν σε περίπου 18.000 λιγότερες ταξινομήσεις για τη Suzuki, την ώρα που στις αναδυόμενες αγορές οι αριθμοί είναι σε άλλη τάξη μεγέθους, εξισορροπώντας και την τιμολογιακή διαφορά μεταξύ των πολύ φθηνότερων μοντέλων που ευδοκιμούν σε Ασία και Λατινική Αμερική, έναντι των μεγαλύτερων και ακριβότερων που απασχολούν τις δυτικές αγορές.

Με την επίδοση του 2025 η Suzuki διατηρήθηκε στην έβδομη θέση της σχετικής κατάταξης, πίσω από τη Bajaj που έχει ξεπεράσει το φράγμα των τριών εκατομμυρίων ταξινομήσεων.

 

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες