Η θριαμβευτική παρουσία της Motul στο φετινό Dakar

Νίκη σε μοτοσυκλέτες, Quad και SSV
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/1/2021

Στο δελτίο τύπου που ακολουθεί η Motul κάνει απολογισμό της συμμετοχής της στο φετεινό Dakar όπου είχε παρουσία σχεδόν σε όλες τις κατηγορίες:

 

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Η HRC και η Motul Θριαμβεύουν στο Dakar 2021!

 

Μετά από δύο σκληρές εβδομάδες πάνω στις πιο δύσκολες περιοχές της Σαουδικής Αραβίας, διασχίζοντας πολεμώντας ανάμεσα από 7.500 χιλιόμετρα άμμου, σκόνης και βράχων, χρησιμοποιώντας εμπειρία, αποφασιστικότητα, αδρεναλίνη και με πολύ λίγο ύπνο, η «Powered by Motul» εργοστασιακή ομάδα της Monster Energy Honda κυριάρχησε στη μεγαλύτερη κατηγορία του Ντακάρ 2021 και οι αναβάτες της αναδείχτηκαν ως οι αδιαμφισβήτητοι «Βασιλιάδες της Ερήμου». Όλοι στην Motul στέλνουν τα θερμότερα και ειλικρινέστερα συγχαρητήριά τους στην Honda και σε όλους στην ομάδα HRC.

Ο Kevin Benavides (ARG) της Honda και ο περσινός νικητής Ricky Brabec (ΗΠΑ) κατάφεραν ένα εξαιρετικά εντυπωσιακό 1-2 στην κατηγορία της Μοτοσυκλέτας (Bikes) και γιόρτασαν το πρώτο διπλό βάθρο για τη Honda από το 1987! Ήταν μια πρώτη νίκη για τον Benavides, ο οποίος τερμάτισε μόλις τέσσερα λεπτά πριν τον Brabec μετά από 12 ειδικές διαδρομές, ενώ ο Αμερικανός στην τελική ειδική έτρεξε με «τέρμα το γκάζι» για να πάρει οριακά τη δεύτερη θέση από τον Sunderland της KTM. Στην 5η συμμετοχή του στο Ντακάρ, ο Αργεντινός γίνεται ο πρώτος Νοτιοαμερικάνος που κερδίζει την κατηγορία, ενώ οι δυο τους συνολικά πήραν 10 νίκες για τη Honda, με την Motul να είναι δίπλα τους σε κάθε στροφή.

Σε έναν αγώνα όπου επιβιώνουν μόνο οι σκληρότεροι με τις πλέον αξιόπιστες και τις υψηλότερες επιδόσεις, οι μοτοσυκλέτες Honda CRF450 Rally της HRC έτρεξαν σε ολόκληρο το Ντακάρ «φορώντας» το 300V Off Road 15W-60 της Motul και το υγρό φρένων RBF700, τα ίδια ακριβώς προϊόντα που θα τα βρείτε κι εσείς στα ράφια των καταστημάτων και των συνεργείων. Αυτά, όπως έχουν αποδείξει ξανά και ξανά προσφέρουν τα υψηλότερα επίπεδα απόδοσης, ποιότητας και μέγιστης προστασίας.

 

Το Dakar 2021 ήταν εξαιρετικά επιτυχημένο για πολλές από τις συνεργαζόμενες ομάδες της Motul όσον αφορά τα αποτελέσματα, με ένα άλλο διπλό βάθρο στην κατηγορία SSV να πηγαίνει, επίσης, στις συμμετοχές που υποστηρίζονταν από την Motul, δηλαδή την εργοστασιακή ομάδα South Racing της Can-Am. Ο Austin Jones και ο συνοδηγός του Gustavo Gugelmin κατέκτησαν τη δεύτερη θέση στους αμμόλοφους και τα βραχώδη εδάφη της Σαουδικής Αραβίας, ενώ ο Aron Domzala και ο Maciej Marton συμπλήρωσαν το βάθρο με την τρίτη θέση.

Η κατηγορία «Original by Motul» αποτελούσε, φυσικά, σημαντικό μέρος της συμμετοχής της Motul στο Ντακάρ, με ειδική βοήθεια και υποστήριξη στους θαρραλέους μονομάχους αναβάτες που ανταγωνίζονται στην «κατηγορία που δεν συγχωρεί σφάλματα», την κατηγορία «Malle-Moto», για όσους αγωνίζονται χωρίς βοήθεια ή τεχνική υποστήριξη. Ο Λιθουανός αναβάτης Arunas Gelazninkas ανταποκρίθηκε στην πρόκληση και κέρδισε το πιο δύσκολο ράλι στον κόσμο για την ομάδα Zigmas Dakar με ένα μοτοσυκλέτα Rally Replica KTM.

Στην κατηγορία των «Quad» υπήρξε και φέτος ισχυρός ανταγωνισμός, μεταξύ του πρωταθλητή του Ντακάρ 2019, Nicolas Cavigliasso, του Γάλλου Alexandre Giraud και του Αργεντινού Manuel Andujar, που όλοι τρέχουν με Motul 300V Off Road 15W-60. Στο τέλος του τελευταίου σταδίου, ο Manuel ήταν ο πρώτος στην πρώτη του νίκη στο Ντακάρ.

Τέλος, η κατηγορία «T2.2 Stock Diesel» κατακτήθηκε από τον Akira Miura της Toyota Auto Body και τον συνοδηγό του, Laurent Lichtleuchter, καθώς στον πετρελαιοκινητήρα και στο σύστημα παραγωγής ισχύος του Toyota Land Cruiser κυκλοφορούσε το 300V Motorsport Line 15W-50.

Τώρα ήρθε η ώρα να ξεπλύνετε την άμμο, να ξεκουραστείτε και να ξεκινήσετε τον προγραμματισμό για το Ντακάρ 2022, όπου ελπίζουμε ότι ακόμα περισσότεροι θα μπορούν να επιστρέψουν για να αγωνιστούν, να παρακολουθήσουν ή να υποστηρίξουν. Το ρολόι χτυπά ήδη!


 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.