Η θριαμβευτική παρουσία της Motul στο φετινό Dakar

Νίκη σε μοτοσυκλέτες, Quad και SSV
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/1/2021

Στο δελτίο τύπου που ακολουθεί η Motul κάνει απολογισμό της συμμετοχής της στο φετεινό Dakar όπου είχε παρουσία σχεδόν σε όλες τις κατηγορίες:

 

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Η HRC και η Motul Θριαμβεύουν στο Dakar 2021!

 

Μετά από δύο σκληρές εβδομάδες πάνω στις πιο δύσκολες περιοχές της Σαουδικής Αραβίας, διασχίζοντας πολεμώντας ανάμεσα από 7.500 χιλιόμετρα άμμου, σκόνης και βράχων, χρησιμοποιώντας εμπειρία, αποφασιστικότητα, αδρεναλίνη και με πολύ λίγο ύπνο, η «Powered by Motul» εργοστασιακή ομάδα της Monster Energy Honda κυριάρχησε στη μεγαλύτερη κατηγορία του Ντακάρ 2021 και οι αναβάτες της αναδείχτηκαν ως οι αδιαμφισβήτητοι «Βασιλιάδες της Ερήμου». Όλοι στην Motul στέλνουν τα θερμότερα και ειλικρινέστερα συγχαρητήριά τους στην Honda και σε όλους στην ομάδα HRC.

Ο Kevin Benavides (ARG) της Honda και ο περσινός νικητής Ricky Brabec (ΗΠΑ) κατάφεραν ένα εξαιρετικά εντυπωσιακό 1-2 στην κατηγορία της Μοτοσυκλέτας (Bikes) και γιόρτασαν το πρώτο διπλό βάθρο για τη Honda από το 1987! Ήταν μια πρώτη νίκη για τον Benavides, ο οποίος τερμάτισε μόλις τέσσερα λεπτά πριν τον Brabec μετά από 12 ειδικές διαδρομές, ενώ ο Αμερικανός στην τελική ειδική έτρεξε με «τέρμα το γκάζι» για να πάρει οριακά τη δεύτερη θέση από τον Sunderland της KTM. Στην 5η συμμετοχή του στο Ντακάρ, ο Αργεντινός γίνεται ο πρώτος Νοτιοαμερικάνος που κερδίζει την κατηγορία, ενώ οι δυο τους συνολικά πήραν 10 νίκες για τη Honda, με την Motul να είναι δίπλα τους σε κάθε στροφή.

Σε έναν αγώνα όπου επιβιώνουν μόνο οι σκληρότεροι με τις πλέον αξιόπιστες και τις υψηλότερες επιδόσεις, οι μοτοσυκλέτες Honda CRF450 Rally της HRC έτρεξαν σε ολόκληρο το Ντακάρ «φορώντας» το 300V Off Road 15W-60 της Motul και το υγρό φρένων RBF700, τα ίδια ακριβώς προϊόντα που θα τα βρείτε κι εσείς στα ράφια των καταστημάτων και των συνεργείων. Αυτά, όπως έχουν αποδείξει ξανά και ξανά προσφέρουν τα υψηλότερα επίπεδα απόδοσης, ποιότητας και μέγιστης προστασίας.

 

Το Dakar 2021 ήταν εξαιρετικά επιτυχημένο για πολλές από τις συνεργαζόμενες ομάδες της Motul όσον αφορά τα αποτελέσματα, με ένα άλλο διπλό βάθρο στην κατηγορία SSV να πηγαίνει, επίσης, στις συμμετοχές που υποστηρίζονταν από την Motul, δηλαδή την εργοστασιακή ομάδα South Racing της Can-Am. Ο Austin Jones και ο συνοδηγός του Gustavo Gugelmin κατέκτησαν τη δεύτερη θέση στους αμμόλοφους και τα βραχώδη εδάφη της Σαουδικής Αραβίας, ενώ ο Aron Domzala και ο Maciej Marton συμπλήρωσαν το βάθρο με την τρίτη θέση.

Η κατηγορία «Original by Motul» αποτελούσε, φυσικά, σημαντικό μέρος της συμμετοχής της Motul στο Ντακάρ, με ειδική βοήθεια και υποστήριξη στους θαρραλέους μονομάχους αναβάτες που ανταγωνίζονται στην «κατηγορία που δεν συγχωρεί σφάλματα», την κατηγορία «Malle-Moto», για όσους αγωνίζονται χωρίς βοήθεια ή τεχνική υποστήριξη. Ο Λιθουανός αναβάτης Arunas Gelazninkas ανταποκρίθηκε στην πρόκληση και κέρδισε το πιο δύσκολο ράλι στον κόσμο για την ομάδα Zigmas Dakar με ένα μοτοσυκλέτα Rally Replica KTM.

Στην κατηγορία των «Quad» υπήρξε και φέτος ισχυρός ανταγωνισμός, μεταξύ του πρωταθλητή του Ντακάρ 2019, Nicolas Cavigliasso, του Γάλλου Alexandre Giraud και του Αργεντινού Manuel Andujar, που όλοι τρέχουν με Motul 300V Off Road 15W-60. Στο τέλος του τελευταίου σταδίου, ο Manuel ήταν ο πρώτος στην πρώτη του νίκη στο Ντακάρ.

Τέλος, η κατηγορία «T2.2 Stock Diesel» κατακτήθηκε από τον Akira Miura της Toyota Auto Body και τον συνοδηγό του, Laurent Lichtleuchter, καθώς στον πετρελαιοκινητήρα και στο σύστημα παραγωγής ισχύος του Toyota Land Cruiser κυκλοφορούσε το 300V Motorsport Line 15W-50.

Τώρα ήρθε η ώρα να ξεπλύνετε την άμμο, να ξεκουραστείτε και να ξεκινήσετε τον προγραμματισμό για το Ντακάρ 2022, όπου ελπίζουμε ότι ακόμα περισσότεροι θα μπορούν να επιστρέψουν για να αγωνιστούν, να παρακολουθήσουν ή να υποστηρίξουν. Το ρολόι χτυπά ήδη!


 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.