Η θριαμβευτική παρουσία της Motul στο φετινό Dakar

Νίκη σε μοτοσυκλέτες, Quad και SSV
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/1/2021

Στο δελτίο τύπου που ακολουθεί η Motul κάνει απολογισμό της συμμετοχής της στο φετεινό Dakar όπου είχε παρουσία σχεδόν σε όλες τις κατηγορίες:

 

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Η HRC και η Motul Θριαμβεύουν στο Dakar 2021!

 

Μετά από δύο σκληρές εβδομάδες πάνω στις πιο δύσκολες περιοχές της Σαουδικής Αραβίας, διασχίζοντας πολεμώντας ανάμεσα από 7.500 χιλιόμετρα άμμου, σκόνης και βράχων, χρησιμοποιώντας εμπειρία, αποφασιστικότητα, αδρεναλίνη και με πολύ λίγο ύπνο, η «Powered by Motul» εργοστασιακή ομάδα της Monster Energy Honda κυριάρχησε στη μεγαλύτερη κατηγορία του Ντακάρ 2021 και οι αναβάτες της αναδείχτηκαν ως οι αδιαμφισβήτητοι «Βασιλιάδες της Ερήμου». Όλοι στην Motul στέλνουν τα θερμότερα και ειλικρινέστερα συγχαρητήριά τους στην Honda και σε όλους στην ομάδα HRC.

Ο Kevin Benavides (ARG) της Honda και ο περσινός νικητής Ricky Brabec (ΗΠΑ) κατάφεραν ένα εξαιρετικά εντυπωσιακό 1-2 στην κατηγορία της Μοτοσυκλέτας (Bikes) και γιόρτασαν το πρώτο διπλό βάθρο για τη Honda από το 1987! Ήταν μια πρώτη νίκη για τον Benavides, ο οποίος τερμάτισε μόλις τέσσερα λεπτά πριν τον Brabec μετά από 12 ειδικές διαδρομές, ενώ ο Αμερικανός στην τελική ειδική έτρεξε με «τέρμα το γκάζι» για να πάρει οριακά τη δεύτερη θέση από τον Sunderland της KTM. Στην 5η συμμετοχή του στο Ντακάρ, ο Αργεντινός γίνεται ο πρώτος Νοτιοαμερικάνος που κερδίζει την κατηγορία, ενώ οι δυο τους συνολικά πήραν 10 νίκες για τη Honda, με την Motul να είναι δίπλα τους σε κάθε στροφή.

Σε έναν αγώνα όπου επιβιώνουν μόνο οι σκληρότεροι με τις πλέον αξιόπιστες και τις υψηλότερες επιδόσεις, οι μοτοσυκλέτες Honda CRF450 Rally της HRC έτρεξαν σε ολόκληρο το Ντακάρ «φορώντας» το 300V Off Road 15W-60 της Motul και το υγρό φρένων RBF700, τα ίδια ακριβώς προϊόντα που θα τα βρείτε κι εσείς στα ράφια των καταστημάτων και των συνεργείων. Αυτά, όπως έχουν αποδείξει ξανά και ξανά προσφέρουν τα υψηλότερα επίπεδα απόδοσης, ποιότητας και μέγιστης προστασίας.

 

Το Dakar 2021 ήταν εξαιρετικά επιτυχημένο για πολλές από τις συνεργαζόμενες ομάδες της Motul όσον αφορά τα αποτελέσματα, με ένα άλλο διπλό βάθρο στην κατηγορία SSV να πηγαίνει, επίσης, στις συμμετοχές που υποστηρίζονταν από την Motul, δηλαδή την εργοστασιακή ομάδα South Racing της Can-Am. Ο Austin Jones και ο συνοδηγός του Gustavo Gugelmin κατέκτησαν τη δεύτερη θέση στους αμμόλοφους και τα βραχώδη εδάφη της Σαουδικής Αραβίας, ενώ ο Aron Domzala και ο Maciej Marton συμπλήρωσαν το βάθρο με την τρίτη θέση.

Η κατηγορία «Original by Motul» αποτελούσε, φυσικά, σημαντικό μέρος της συμμετοχής της Motul στο Ντακάρ, με ειδική βοήθεια και υποστήριξη στους θαρραλέους μονομάχους αναβάτες που ανταγωνίζονται στην «κατηγορία που δεν συγχωρεί σφάλματα», την κατηγορία «Malle-Moto», για όσους αγωνίζονται χωρίς βοήθεια ή τεχνική υποστήριξη. Ο Λιθουανός αναβάτης Arunas Gelazninkas ανταποκρίθηκε στην πρόκληση και κέρδισε το πιο δύσκολο ράλι στον κόσμο για την ομάδα Zigmas Dakar με ένα μοτοσυκλέτα Rally Replica KTM.

Στην κατηγορία των «Quad» υπήρξε και φέτος ισχυρός ανταγωνισμός, μεταξύ του πρωταθλητή του Ντακάρ 2019, Nicolas Cavigliasso, του Γάλλου Alexandre Giraud και του Αργεντινού Manuel Andujar, που όλοι τρέχουν με Motul 300V Off Road 15W-60. Στο τέλος του τελευταίου σταδίου, ο Manuel ήταν ο πρώτος στην πρώτη του νίκη στο Ντακάρ.

Τέλος, η κατηγορία «T2.2 Stock Diesel» κατακτήθηκε από τον Akira Miura της Toyota Auto Body και τον συνοδηγό του, Laurent Lichtleuchter, καθώς στον πετρελαιοκινητήρα και στο σύστημα παραγωγής ισχύος του Toyota Land Cruiser κυκλοφορούσε το 300V Motorsport Line 15W-50.

Τώρα ήρθε η ώρα να ξεπλύνετε την άμμο, να ξεκουραστείτε και να ξεκινήσετε τον προγραμματισμό για το Ντακάρ 2022, όπου ελπίζουμε ότι ακόμα περισσότεροι θα μπορούν να επιστρέψουν για να αγωνιστούν, να παρακολουθήσουν ή να υποστηρίξουν. Το ρολόι χτυπά ήδη!


 

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες