Η Yamaha αγόρασε πατέντα της Brudeli

Συνεχίζει την επένδυση στα τρίτροχα
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

9/1/2018

Η Brudeli Tech AS, είναι μια νορβηγική εταιρεία που έχει εστιάσει τις δραστηριότητές της στις τεχνολογικές καινοτομίες και μέχρι στιγμής διαθέτει έναν και μόνο υπάλληλο πλήρους απασχόλησης: τον ιδρυτή της, Geir Brudeli. Γύρω του όμως, υπάρχει ένα δίκτυο εξωτερικών συνεργατών και προμηθευτών που μοιράζονται το ίδιο πάθος.
Ο κύριος τομέας δραστηριότητας είναι ό,τι έχει να κάνει με την αυτοκίνηση (μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα και βαριά μηχανήματα), αλλά η εμπειρία που έχουν χτιστεί όλα αυτά τα χρόνια, τους προσφέρει τη δυνατότητα να αναπτυχθούν και σε άλλους τομείς της αγοράς. Εφαρμόζοντας και προσαρμόζοντας την τεχνογνωσία τους σε μια αμέτρητη λίστα προϊόντων, φιλοδοξούν να βελτιώσουν την λειτουργικότητά των υλοποιήσεών τους και τον μηχανολογικό σχεδιασμό.


To Brudeli 625L

 

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 2001 με όραμα την δημιουργία ενός οχήματος που θα γεφύρωνε το χάσμα μεταξύ μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων. Το αποτέλεσμα ήταν ένα πρωτότυπο που βασίστηκε πάνω σε ένα Polaris Blazer ATV, με στόχο να δοκιμαστεί ο μηχανισμός που ελέγχει τους μπροστινούς τροχούς. Το δεύτερο πρωτότυπο δημιουργήθηκε σε συνεργασία με την Hareide Design και σχεδιάστηκε σε λευκό χαρτί από την αρχή, με μικρότερο μήκος, μεγαλύτερη γωνία κλίσης κι ένα ξεχωριστό design. Έτσι γεννήθηκε το Brudeli 625L που παρουσιάστηκε στην EICMA το 2005, το οποίο προσέλκυσε αρκετούς επενδυτές για την εταιρεία.


Η συνέχεια ήρθε με ένα μοντέλο που βασίστηκε στο ΚΤΜ 690 Supermoto και ονομάστηκε Brudeli 645L, το οποίο έκανε το ντεμπούτο του στην Intermot το 2008. Μάλιστα, το 645L είχε εξασφαλίσει και έγκριση τύπου για όλες τις ευρωπαϊκές αγορές. Η μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε στις εγκαταστάσεις της εταιρείας το 2012, δεν ήταν ικανή να κάμψει και το όραμα του Brudeli, ο οποίος συνέχισε τα επόμενα χρόνια την εξέλιξη των τρίροδων μοτοσυκλετών, ενώ είχε και ρόλο συμβούλου σε μεγάλη αυτοκινητοβιομηχανία.

To Brudeli 645L

 

Στα τέλη του 2016 με αρχές του 2017, ξεκίνησε ένα νέο συναρπαστικό κεφάλαιο για την εταιρεία το οποίο ολοκληρώθηκε πρόσφατα και ανακοινώθηκε πριν από λίγες μέρες. Η Yamaha αγόρασε την πατέντα της Brudeli για την άρθρωση των τροχών που πλαγιάζουν από τα 625L και 645L, και μάλιστα αυτό έγινε λίγο μετά την παρουσίαση του Yamaha Niken ως μοντέλο παραγωγής, το οποίο προφανώς και δεν έχει σχέση με την Brudeli.
Η ιδιαιτερότητα του συστήματος της Brudeli έχει να κάνει με την χρήση διπλών ψαλιδιών μπροστά, με τους τροχούς να συνδέονται με ball joints ώστε να πλαγιάζουν. Τα αμορτισέρ μπροστά (ένα σε κάθε τροχό) εδράζονται στο κάτω μέρος στα ψαλίδια και πάνω σε μια κοινή βάση που μένει σταθερή, ενώ το υπόλοιπο πλαίσιο πλαγιάζει. Έτσι η απόσταση μεταξύ των ψαλιδιών μένει πάντοτε σταθερή, δίνοντας μεγάλα περιθώρια κλίσης.


Η εφαρμογή της πατέντας από τη Yamaha αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς θεωρητικά θα μπορούσε να εφαρμοστεί από snowmobile (αν και υπάρχει η δυσκολία του πλαγιάσματος της ερπύστριας πίσω που θα πρέπει να ακολουθεί το πλαίσιο, όπως κάνει ο πίσω τροχός στην μοτοσυκλέτα), μέχρι σε μοτοσυκλέτες ή εναλλακτικές μορφές ατομικής μετακίνησης, σε ένα υβριδικό σχήμα μεταξύ αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας. Άλλωστε, η Yamaha έχει καταστήσει ξεκάθαρο το ότι θέλει να επενδύσει στο μέλλον των τρίτροχων οχημάτων, τόσο για την φιλοσοφία του Urban Mobility, όσο και για τις μεγαλύτερες μοτοσυκλέτες. Το μέλλον είναι κοντά…

Ετικέτες

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.