Η Yamaha διαφυλάσσει τα RD250 και RD350, διατηρώντας τα RZ250 και RZ350

Τα RZ250 και RZ350 επανέρχονται στο προσκήνιο της ιστορίας θυμίζοντας 80ς και 90ς
Η Yamaha διασφαλίζει τα RD250 και RD350 με το όνομα
Από το

motomag

9/5/2023

Η Yamaha με την αίτηση που κατέθεσε για εκ νέου κατοχύρωση των εμπορικών ονομασιών των RZ250 και RZ350, μας ξαναγυρίζει σε εποχές που τα δίχρονα μεσουρανούσαν.

Τα Yamaha RZ250 και RZ350 ήταν δύο μοντέλα τα οποία άφησαν το στίγμα τους στις αγορές της Ιαπωνίας και της Αυστραλίας -στις υπόλοιπες αγορές έγιναν γνωστά με τις ονομασίες RD250 και RD350- κατακτώντας τις καρδιές χιλιάδων μοτοσυκλετιστών. Η είδηση πως η Yamaha κατέθεσε αίτηση για τις εμπορικές ονομασίες των RZ250 και RZ350 έφερε χαμόγελα στους απανταχού νοσταλγούς των εποχών εκείνων αλλά και όσων θέλουν να νιώσουν για πρώτη φορά τον απόηχο της μαγείας που δημιούργησαν τα δύο αυτά μοντέλα.

Το πιθανότερο για τους νεότερους βέβαια, είναι να βιώσουν τον απόηχο μίας ανεξήγητης για αυτούς έντονης αποδοκιμασίας κυρίως στην διαδικτυακή πραγματικότητα, από σύσσωμους τους παλαιότερους που στο άκουσμα του ονόματος θα περιμένουν δίχρονους κινητήρες με πολλά άλογα.

Το ιδιαίτερο RD που φιλοξενούσαμε στην Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2023: Φτιαγμένο και εξελιγμένο σε κάθε του σημείο, προσωπικά από τον Ντίνο Νικολαΐδη της DNA Filters αλλά πιστό σε εμφάνιση με μία ιδιαίτερη περίοδο για την Yamaha και για όλα τα RD:

Yamaha_RD250_RD350

Ωστόσο για να συμβεί η εν λόγω αναβίωση θα χρειαστεί κάτι περισσότερο από μία απλή αίτηση για τα εμπορικά ονόματα. Η εταιρεία των τριών διαπασών θα πρέπει να ξεπεράσει τις δυσκολίες που υπάρχουν στην νομοθεσία όσον αφορά τις εκπομπές ρύπων που όπως καλά γνωρίζουμε τα τελευταία χρόνια αποτελούν βασική τροχοπέδη για τους κατασκευαστές. Όχι τόσο γιατί το κόστος εξέλιξης είναι μεγάλο, αλλά κυρίως επειδή αυτό δεν μοιράζεται στην παγκόσμια αγορά και στα τεράστια μεγέθη της Ασίας και της Λ.Αμερική. Για να πάρουν σάρκα και οστά τα δύο αυτά μοντέλα με δίχρονο κινητήρα, θα πρέπει είτε η Yamaha να επενδύσει ένα σεβαστό ποσό στην εξέλιξη τους είτε να ρίξει νερό στο κρασί της όσον αφορά τις επιδόσεις των κινητήρων ώστε να συμμορφώνονται με τις εκάστοτε νομοθεσίες.

Η Yamaha διασφαλίζει τα RD250 και RD350 με το όνομα
Δύο από τα RD του Ντίνου Νικολαΐδη από τα πιο δυνατά στο δυναμόμετρο

Η Yamaha με την κατάθεση αίτησης εμπορικών ονομασιών κατά πάσα πιθανότητα θέλει να συνεχίσει να τα διατηρεί για λόγους ιστορικότητας και ίσως να διαμορφώσει την μελλοντική της γκάμα μέσα από σημαντικά ονόματα μοντέλων του παρελθόντος. Στις μοτοσυκλέτες το ρετρό πουλά περισσότερο. Για παράδειγμα θα ήταν πολύ πιθανόν να δούμε στο μέλλον μία τετράχρονη έκδοση του RZ, η οποία θα είχε νέα σχεδιαστική φιλοσοφία και θα απευθύνεται τόσο στους νοσταλγούς του παρελθόντος όσο και σε αυτούς που θέλουν να έχουν στη συλλογή τους ένα μοντέλο με εμβληματική ονομασία. Κυρίως όμως η Yamaha με αυτή την αίτηση διασφαλίζει πως οι ονομασίες αυτές δεν θα μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν στο μέλλον από κάποιον άλλον κατασκευαστή και διατηρεί την εμπορική της κληρονομιά. Πολύ πιθανό όμως να την εκμεταλλευτεί κιόλας, σε κάποιο νέο μοντέλο.

Η Yamaha διασφαλίζει τα RD250 και RD350 με το όνομαΗ Yamaha διασφαλίζει τα RD250 και RD350 με το όνομαΗ Yamaha διασφαλίζει τα RD250 και RD350 με το όνομα

 

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά