Ιαπωνικές μοτοσυκλέτες: Αναληθή στοιχεία ρύπων και κατανάλωσης

Σκάνδαλο… ιαπωνικής κουλτούρας!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

10/8/2018

Τις τελευταίες ημέρες οι μετοχές πέντε ιαπωνικών εταιρειών εμφανίζουν έντονη πτώση στα χρηματιστήρια της Ασίας και ανάμεσά τους είναι και η μετοχή της Yamaha. Αιτία είναι η αποκάλυψη ότι τα στοιχεία εκπομπής ρύπων σε ορισμένα αυτοκίνητα και δίκυκλα που κατασκευάζουν δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Πριν όμως ταυτίσετε αυτό το σκάνδαλο με εκείνο της Volkswagen πριν μερικά χρόνια, καλό είναι γνωρίζετε τα στοιχεία της υπόθεσης και τί ακριβώς αφορά.

Πρώτα απ’ όλα να πούμε ότι η υπόθεση αυτή απασχολεί τις αρμόδιες υπηρεσίες της Ιαπωνικής Κυβέρνησης από το 2016, όταν βρήκαν ότι κάποια αυτοκίνητα της Mitsubishi ανακοινώνουν εκπομπές ρύπων (που είναι αλληλένδετες με τα στοιχεία κατανάλωσης) τα οποία απέχουν από τα στάνταρ που έχουν συμφωνήσει οι Ιάπωνες κατασκευαστές ότι θα τηρούν. Αυτή την πρόταση ξαναδιαβάστε την διότι είναι το κλειδί της υπόθεσης. Στην ιαπωνική κουλτούρα οι προφορικές ή γραπτές συμφωνίες μεταξύ κυβέρνησης και οποιουδήποτε μέλους της ιαπωνικής κοινωνίας (εταιρείες ή μεμονωμένα άτομα) αποτελούν Όρκους Τιμής και μετά την συμφωνία τηρούνται από τις δύο πλευρές σαν να πρόκειται για Επίσημο Νόμο του κράτους.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση η Κυβέρνηση της Ιαπωνίας είχε συμφωνήσει με τους κατασκευαστές ότι θα τηρούν όλοι μια συγκεκριμένη διαδικασία δοκιμής των εκπομπών ρύπων/κατανάλωσης και θα ανακοινώνουν τα αποτελέσματα. Δηλαδή στην Ιαπωνία η Ανεξάρτητη Αρχή που ελέγχει αν τα οχήματα που παράγουν τα εργοστάσια τηρούν τις προδιαγραφές, ΔΙΑΦΕΡΕΙ ως προς τις αρμοδιότητες και την νομική ισχύ σε σχέση με εκείνες που έχουμε εμείς στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και γενικά στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Στην Ιαπωνία πιστεύουν ότι αφού έδωσαν τα χέρια, η συμφωνία τηρείται απόλυτα! Με άλλα λόγια, αν ένα εργοστάσιο “κλέβει” ή δεν ακολουθεί σωστά τα πρότυπα της διαδικασίας που έχει συμφωνηθεί, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ.

Πρόκειται για ΗΘΙΚΟ παράπτωμα και όχι για ΝΟΜΙΚΟ παράπτωμα. Δηλαδή στην Ιαπωνία ισχύει το Ό,τι είναι ηθικό είναι και νόμιμο και όχι το αντίθετο.

Συγκεκριμένα για την Yamaha, οι έρευνες των ιαπωνικών αρχών βρήκαν ότι το 2% επί του συνόλου των δικύκλων που πουλάει στην Ιαπωνική αγορά δηλώνουν στοιχεία εκπομπής ρύπων και κατανάλωσης που δεν ανταποκρίνονται στους όρους της συμφωνίας.

Από την μεριά της η Yamaha εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση, λέγοντας ουσιαστικά συγνώμη προς τους πελάτες, συνεργάτες και μετόχους της:   “Yamaha Motor sincerely apologizes to all customers, partners and other stakeholders who may have concerns or have been inconvenienced as a result of these occurrences,”.

Προς το παρόν δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν ότι η Yamaha έχει δίκυκλα που να έχουν παραβεί της αντίστοιχες Ευρωπαϊκές Προδιαγραφές Euro 4, οπότε δεν υπάρχει θέμα νομικών κυρώσεων ή το ενδεχόμενο ανάκλησης οποιουδήποτε μοντέλου της.

Η υπόθεση μέχρι τώρα αφορά ΜΟΝΟ την ιαπωνική αγορά και κυρίως την ιαπωνική επιχειρηματική κουλτούρα που μέχρι σήμερα βασιζόταν απόλυτα σε Συμφωνίες Τιμής μεταξύ κυβέρνησης και εταιρειών. Όμως μαζί με το προηγούμενο σκάνδαλο της εταιρείας Kobe Steel (διαβάστε το σχετικό μας άρθρο εδώ) πληγώνουν τον ιαπωνικό λαό.

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
1974 - MV Agusta 750 S
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

1974 - MV Agusta 750 S

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

1974 - MV Agusta 750 S

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

1974 - MV Agusta 750 S

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

1974 - MV Agusta 750 S

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

1974 - MV Agusta 750 S

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.

1974 - MV Agusta 750 S