Ηγέτες ευρωπαϊκών πόλεων ενώνουν τις δυνάμεις τους και ζητούν να ορίζουν οι ίδιοι τα όρια ταχύτητας

Δήμαρχοι και αντιδήμαρχοι σε Βέλγιο, Αγγλία, Φινλανδία, Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία και Σουηδία σε κοινό μέτωπο
motomag Ηγέτες ευρωπαϊκών πόλεων ενώνουν τις δυνάμεις τους και ζητούν να ορίζουν οι ίδιοι τα όρια ταχύτητας
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

25/4/2024

Εδώ και αρκετό διάστημα έχουν τεθεί σε ισχύ από κάποιες χώρες μέτρα για τη ενίσχυση της οδικής ασφάλειας στην Ευρώπη, όπως θέσπιση ορίου ταχύτητας 30 χλμ./ώρα σε κατοικημένες περιοχές ωστόσο αυτή η νομοθεσία δεν έχει καθολική ισχύ σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Ταυτόχρονα κάποιες χώρες έχουν δώσει το δικαίωμα οι δήμοι να επιβάλλουν οι ίδιοι τα όρια ταχύτητας στους δήμους αρμοδιότητας τους.

Σε μία νέα επιστολή η οποία δημοσιεύθηκε στους Financial Times δήμαρχοι και αντιδήμαρχοι πόλεων από όλη την Ευρώπη -Βέλγιο, Αγγλία, Φινλανδία, Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία και Σουηδία- υπερασπίστηκαν το δικαίωμα των τοπικών αρχών να ορίζουν οι ίδιοι τα κατάλληλα όρια ταχύτητας σε δήμους στους οποίους έχουν αρμοδιότητα.

Η επιστολή ακολουθεί πρωτοβουλίες όπως αυτές της Αυστρίας όπου δόθηκε η δυνατότητα οι δήμοι να ορίζουν τα δικά τους όρια ταχύτητας και να εκτελούν επιχειρήσεις επιβολής της νομοθεσίας. Εν τω μεταξύ, στη Γερμανία, περισσότερες από 1.000 πόλεις ζητούν το δικαίωμα να ορίζουν τοπικά όρια ταχύτητας, μια πολιτική που σήμερα περιορίζεται σημαντικά από τους εθνικούς κανόνες και επιτρέπεται μόνο κατά περίπτωση για μεμονωμένους δρόμους.

Ο Antonio Avenoso, εκτελεστικός διευθυντής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ασφάλειας Μεταφορών, σχολίασε: “Τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας στις πόλεις και τις κωμοπόλεις είναι μια κίνηση χαμηλού κόστους για τη βελτίωση της ασφάλειας, τη μείωση του θορύβου και την ενθάρρυνση του περπατήματος και της ποδηλασίας.  Δεν υπάρχει απολύτως κανένας καλός λόγος να περιοριστεί η ελευθερία των τοπικών αρχών να λαμβάνουν τέτοια μέτρα”.

Ο André Sobczak, Γενικός Γραμματέας του Eurocities (δίκτυο με περισσότερες από 200 μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες) ανέφερε: “Οι πόλεις είναι σε μοναδική θέση να καθορίζουν τα όρια ταχύτητας και τα μέτρα κυκλοφορίας που απαιτούνται για να διατηρήσουν τους δρόμους τους ασφαλείς. Ο περιορισμός της ικανότητάς τους να εφαρμόζουν αυτά τα μέτρα θέτει τους ευάλωτους χρήστες των δρόμων σε υψηλότερο κίνδυνο. Καλούμε τις εθνικές κυβερνήσεις να λάβουν υπόψη τους αυτή την έκκληση των τοπικών ηγετών και να τους δώσουν τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν κρίσιμες παρεμβάσεις για να κάνουν τους δρόμους τους ασφαλέστερους”.

Οι δήμαρχοι και αντιδήμαρχοι οι οποίοι υπέγραψαν την επιστολή είναι:

  • Philippe Close, Δήμαρχος της πόλης των Βρυξελλών, Βέλγιο
  • Mathias De Clerq, Δήμαρχος Γάνδης, Βέλγιο
  • Filip Watteeuw, Αντιδήμαρχος, Γάνδη, Βέλγιο
  • Alison Lowe OBE, Αντιδήμαρχος, West Yorkshire, Αγγλία
  • Juhana Vartiainen, Δήμαρχος Ελσίνκι, Φινλανδία
  • Thomas Dienberg, Αντιδήμαρχος, Λειψία
  • Frauke Burgdorff, Επικεφαλής Σχεδιασμού, Άαχεν, Γερμανία

Ενώ συν-εισηγητές για την εκστρατεία "Ζωντανές πόλεις μέσω κατάλληλων ταχυτήτων" είναι:

  • Matteo Lepore, Δήμαρχος, Μπολόνια, Ιταλία
  • Dario Nardella, Δήμαρχος, Φλωρεντία, Ιταλία
  • Arianna Censi, Αντιδήμαρχος, Μιλάνο, Ιταλία
  • Melanie Van der Horst, Αντιδήμαρχος, Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες
  • Vincent Karremans, Αντιδήμαρχος, Ρότερνταμ, Κάτω Χώρες
  • Karin Pleijel, Αντιδήμαρχος, Γκέτεμποργκ, Σουηδία
  • Andréas Schönström, Αντιδήμαρχος, Μάλμε, Σουηδία

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.