Ηλεκτρική όπισθεν για όλες τις μοτοσυκλέτες από την Michelin

Όταν δεν τολμούν οι κατασκευαστές
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/1/2021

Κάποιος στη Michelin μάλλον αγανάκτησε να σπρώχνει προς τα πίσω τις νέες υπέρβαρες mega on-off που έχουν για να δοκιμάζουν τα ελαστικά και σκέφτηκε να δώσει τη λύση, που κανονικά θα έπρεπε να είχαν φροντίσει οι ίδιοι οι κατασκευαστές μοτοσυκλετών για αυτή. Μπορεί βέβαια να μην έχουν έτσι τα πράγματα, όμως η ουσία παραμένει ίδια αφού η Michelin κατέθεσε μια πατέντα για έναν bolt-on μηχανισμό που προσφέρει τη δυνατότητα (σχεδόν…) σε κάθε μοτοσυκλέτα να έχει όπισθεν. Η ιδέα δεν είναι από μόνης της κάτι πρωτοποριακό, αφού όπισθεν είχαν αρκετές προπολεμικές μοτοσυκλέτες που είχαν σχεδιαστεί για sidecar. Στις μέρες μας, ηλεκτρική όπισθεν θα βρεις στα hi-end τουριστικά θηρία που προορίζονται για την αμερικάνικη αγορά, όπως τα Goldwing της Honda, τα Κ1600 της BMW και σε ορισμένα “βαρυκόκκαλα” Harley Davidson.

Τα περισσότερα από αυτά χρησιμοποιούν τη μίζα για να τραβήξουν τη μοτοσυκλέτα προς τα πίσω. Η πατέντα της Michelin διαφέρει αρκετά ως κατασκευή, καθώς πρόκειται για έναν ανεξάρτητο μηχανισμό με ροδάκια που ακουμπούν πάνω στο πίσω ελαστικό και αυτόνομο ηλεκτροκινητήρα και δική του μπαταρία λιθίου. Το βασικό πλεονέκτημα είναι πως δουλεύει σε δύο κατευθύνσεις, δηλαδή προς τα πίσω και προς τα εμπρός, με δυνατότητα να σπρώξει τη μοτοσυκλέτα σε ανηφόρα έως 10% και με μέγιστη ταχύτητα 0,6km/h. Βέβαια τα στοιχεία αυτά δεν αναφέρουν σε τι είδους μοτοσυκλέτα αφορούν, δηλαδή πόσα κιλά ήταν. Το θέμα είναι πως μπορεί να τοποθετηθεί σχετικά εύκολα σε οποιαδήποτε μοτοσυκλέτα έχει συμβατικό ψαλίδι και να παίξει ταυτόχρονα το ρόλο βάσης για την πινακίδα και λασπωτήρα. Υποτίθεται πως όταν δεν το έχεις ενεργοποιημένο, δεν ακουμπά τον τροχό και δεν υπερθερμαίνει το ελαστικό.

Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν κάποιοι πρακτικοί περιορισμοί στην εφαρμογή του ως after market αξεσουάρ, όμως θα μπορούσε να δώσει λύση ως εργοστασιακός εξοπλισμός, δηλαδή αν η μοτοσυκλέτα το είχε ενσωματωμένο στην αρχική της σχεδίαση. Είτε το δούμε στην παραγωγή, είτε όχι, η Michelin έχει κάνει ήδη το χρέος της να θυμίσει στους κατασκευαστές πως το υπερβολικό βάρος στις μοτοσυκλέτες είναι πρόβλημα.  

Geoff Duke: Τιμήθηκε στο Silverstone με το μετάλλιο του MotoGP Hall of Fame

Ο γιος του, Peter, παρέλαβε το μετάλλιο του τέσσερις φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή στο Silverstone
Geoff Duke
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/8/2026

Ο Geoff Duke κατέκτησε τέσσερις τίτλους στην κορυφαία κατηγορία και δύο στα 350 κυβικά εκατοστά, αφήνοντας το αποτύπωμά του στα πρώτα χρόνια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Grand Prix.

Ο Geoff Duke τιμήθηκε στο grid του Sprint στο Silverstone με τον γιο του, Peter Duke, να παραλαμβάνει το μετάλλιο που επιβεβαιώνει την ένταξη του Βρετανού στο Hall of Fame του MotoGP.

Ο Duke κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της κορυφαίας κατηγορίας το 1951, 1953, 1954 και 1955, πρωταγωνιστώντας στα πρώτα χρόνια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Παράλληλα, αναδείχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 350 κυβικά εκατοστά το 1951 και το 1952.

Η καριέρα του δεν περιορίστηκε στις αγωνιστικές επιτυχίες. Ο Duke ήταν από τους πρωτοπόρους και στην εξέλιξη του εξοπλισμού αναβατών, καθώς ήταν ένας από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν ολόσωμη δερμάτινη φόρμα.

Το 1953 τιμήθηκε με τον τίτλο Officer of the Order of the British Empire (OBE) για την προσφορά του στους αγώνες μοτοσυκλέτας, σε μια περίοδο μάλιστα κατά την οποία δεν είχε ακόμη ολοκληρώσει τις μεγαλύτερες επιτυχίες της καριέρας του.

Ο Duke ανέβηκε στο βάθρο σε κάθε χρονιά της αγωνιστικής του καριέρας και πανηγύρισε την τελευταία του νίκη σε Grand Prix το 1958 στη Σουηδία, έναν χρόνο πριν από την οριστική αποχώρησή του από τους αγώνες.

Ο Βρετανός είχε ήδη εισαχθεί ως μέλος στο Hall of Fame των MotoGP, έναν θεσμό που ξεκίνησε το 2025 και αποτελεί ξεχωριστή διάκριση από τον τίτλο MotoGP Legend. Το Hall of Fame αφορά αναβάτες που έχουν κατακτήσει Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ή έχουν σημειώσει τουλάχιστον 25 νίκες στην κορυφαία κατηγορία.

Ο Geoff Duke έφυγε από τη ζωή το 2015, επομένως ο γιος του, Peter, ήταν αυτός που βρέθηκε στο grid του Silverstone για να παραλάβει το μετάλλιο από τον Carmelo Ezpeleta, CEO του MotoGP Entertainment Group.

Μια ακόμη επίσημη αναγνώριση για έναν από τους σημαντικότερους αναβάτες της πρώιμης εποχής του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.