Ηλεκτρο-σοκ από την Ducati για e-bike

Το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/1/2019

Τη δεδομένη εποχή είναι πολλοί οι κατασκευαστές και τα εργοστάσια που συμμετέχουν στο ανεξερεύνητο –προς το παρόν- σύμπαν των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, είτε κατασκευάζοντας τέτοια μοντέλα, είτε παρουσιάζοντας πρωτότυπα concepts, ή ακόμη και αποκαλύπτοντας τα πλάνα τους για μεταπήδηση στην τεχνολογία των ηλεκτρικών μέσα στην επόμενη δεκαετία. Υπάρχουν όμως και ορισμένες εταιρείες που δηλώνουν πίστη στους κινητήρες επιδόσεων εσωτερικής καύσης. Η Ducati είναι μία από αυτές, ή τουλάχιστον όπως θα δούμε παρακάτω, ήταν μία από αυτές. Το μεγάλο αφεντικό της Ducati, άφησε να εννοηθεί ότι το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati να είναι πολύ πιο κοντά από ότι νομίζουμε.


"Το μέλλον είναι ηλεκτρικό και δεν απέχουμε πολύ από το να ξεκινήσουμε την παραγωγή τέτοιων μοτοσυκλετών", δήλωσε ο CEO Claudio Domenicali κατά την διάρκεια των βραβεύσεων του αγώνα Motostudent το περασμένο σαββατοκύριακο στην πίστα της Aragon. Η ομάδα από το πανεπιστήμιο της Bologna UniBo Rookie Team, η οποία έχει την υποστήριξη του ιδρύματος Ducati, κατέλαβε την τρίτη θέση στην κατηγορία των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών.
Προφανώς αυτό το "δεν απέχουμε πολύ" είναι το μοναδικό στοιχείο το οποίο έχουμε για να πορευτούμε σχετικά με την έλευση ενός ηλεκτροκίνητου Ducati, αν και το συγκεκριμένο concept δεν είναι κάτι εντελώς ξένο για το εργοστάσιο της Bologna. Εδώ και αρκετό καιρό οι έννοιες "ηλεκτρικό" και "Ducati" φλερτάρουν σε διάφορες ειδήσεις, είτε όταν ο Domenicali οδήγησε ένα ηλεκτρικό Hypermotard με κινητήρα Zero FX στην Ταϊλάνδη, είτε όταν σχεδιάστηκε το Ducati Zero  από έναν φοιτητή της Πολυτεχνικής Σχολής Σχεδιασμού του Μιλάνου  σε συνεργασία με την εταιρεία. Υπήρξαν δηλαδή ενδείξεις ότι η Ducati έχει επιδείξει ένα διακριτικό ενδιαφέρον προς τις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες.


Το πώς θα μοιάζει πάντως ένα e-Ducati, απομένει ένα μεγάλο ερωτηματικό. Θα πορευτεί η εταιρεία προς ένα superbike επιδόσεων ή θα ακολουθήσει το μονοπάτι της Zero μπαίνοντας στα χωράφια των ηλεκτρικών on-off; Ή μήπως –κι αυτό είναι σίγουρα κάτι που θα κάνει αρκετούς να γελάσουν- θα προτιμήσει την επιλογή ενός ηλεκτρικού σκούτερ; Μέχρι να αποφασίσει το εργοστάσιο του Borgo Panigale να μας αποκαλύψει πλήρως τα πλάνα του για το ηλεκτρικό τους μέλλον, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να παίξουμε το εξαιρετικά ενδιαφέρον παιχνίδι της μαντεψιάς. Πώς θα θέλατε εσείς να είναι το πρώτο ηλεκτρικό Ducati…;

Pan America Beyond the Map, Μέρος 4ο - Ψάχνοντας τη Nessie στη Loch Ness [Γκάλερι]

Πέρασμα από τη Σκωτία στην Ιρλανδία για τον Κωνσταντίνο Μητσάκη
Κωνσταντίνος Μητσάκης Pan America 1250 SP Σκωτία
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/9/2025

Στη συνέχεια του ταξιδιού του με τη Harley-Davidson Pan America 1250 SP ο Κωνσταντίνος Μητσάκης ανακαλύπτει περισσότερες ομορφιές των Highlands και περνά και στην Ιρλανδία.

Ας δούμε τι μας λέει ο Κωνσταντίνος Μητσάκης στην τέταρτη κατά σειρά ανταπόκρισή του:

"Μπορεί με την άφιξή μας στη βόρεια εσχατιά της Σκωτίας (John o’ Groats) να αγγίξαμε την γεωγραφική κορύφωση του “Pan America Beyond the Map”, η Σκωτία ωστόσο διέθετε πολλά ακόμα τουριστικά “θέλγητρα”.

Έτσι, μετά από μια αυστηρή επιλογή αξιοθέατων, η οποία βασίστηκε στον υπολειπόμενο χρόνο μας (έχοντας καταγράψει 3.200 χλμ., βρισκόμασταν ημερολογιακά περίπου στη μέση του ταξιδιού), αποφασίσαμε να κινηθούμε νότια και να στρατοπεδεύσουμε πλησίον της λίμνης Loch Ness (στην κωμόπολη Drumnadrochit), απ’ όπου και θα εκδράμαμε στα πέριξ.
 
Μέσα στις δυο επόμενες ημέρες, η κοντινή ατμοσφαιρική πόλη Inverness, το παραλίμνιο μεσαιωνικό κάστρο Urquhart Castle και οι καταπράσινες δυτικές όχθες της Loch Ness μονοπώλησαν το ενδιαφέρον μας, προσφέροντάς μας έναν μεγάλο αριθμό εντυπωσιακών εικόνων και αναμνήσεων από τα κεντρικά Highlands. Ούτε κι εμείς πάντως καταφέραμε να εντοπίσουμε στα ασάλευτα νερά της λίμνης Loch Ness το θρυλικό τέρας της, την περιβόητη Nessie! 

Κάπου εδώ, ο Γιώργος πρότεινε να περικόψουμε κάποιες μέρες από το υπόλοιπο πρόγραμμα της Σκωτίας και να πάμε στην Ιρλανδία – η πρότασή του με βρήκε σύμφωνο. Αλλαγή ρότας λοιπόν και πορεία κατευθείαν για το λιμάνι Cairnryan (375 χλμ. νοτιοδυτικά της Drumnadrochit), απ’ όπου θα περνούσαμε ακτοπλοϊκώς στην Βόρεια Ιρλανδία. Σημείο αναφοράς της τελευταίας σκωτσέζικης διαδρομής αποτέλεσε η διάσχιση της πανέμορφης προστατευόμενης περιοχής Glencoe, ενώ καθοδόν για το λιμάνι Cairnryan η γκρι Harley-Davidson Pan America 1250 SP δεν έκανε τελικά στάση στη πόλη Γλασκόβη, αλλά την παράκαμψε περιφερειακά…
 
Μετά από ένα δίωρο ακτοπλοϊκό ταξίδι (κόστος περίπου 100 ευρώ) αποβιβαστήκαμε στο νησί της Ιρλανδίας και συγκεκριμένα στην πόλη Belfast, την πρωτεύουσα της βρετανικής Βόρειας Ιρλανδίας. Για τουλάχιστον 3 δεκαετίες, το Belfast (εξαιτίας της έκρυθμης πολιτικής κατάστασης που επικρατούσε στην Βόρεια Ιρλανδία) μονοπωλούσε στα δελτία ειδήσεων όλου του κόσμου, λόγω των επεισοδίων βίας και θανάτου μεταξύ Καθολικών Ιρλανδών και Άγγλων Προτεσταντών, τα οποία κόστισαν την ζωή σε χιλιάδες πολίτες. 

Έχοντας μια ολοκληρωμένη κατανόηση του πρόσφατου ιστορικού παρελθόντος και του σημερινού καθεστώτος του Belfast, επισκεφθήκαμε το συμβολικό “Τείχος της Ειρήνης” (Peace Wall), φωτογραφηθήκαμε στο κέντρο της πόλης μπροστά στον πύργο-ρολόι Albert Memorial Clock, απαθανατίσαμε πάμπολλα πολύχρωμα γκράφιτι στην περιοχή του Καθεδρικού ναού και σβήσαμε την δίψα μας σε μια από τις δεκάδες παραδοσιακές pubs του Belfast, απολαμβάνοντας μια δροσερή μπύρα Guiness!"