"Ημέρες Μοτοσυκλέτας 2019": Μοτοσυκλετιστική γιορτή

Το μοναδικό show μοτοσυκλέτας
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/6/2019

Η φετινή χρονιά ήταν "στείρα" σε ό,τι αφορά την δυνατότητα του κοινού να δει από κοντά τα νέα μοντέλα των εταιρειών. Μοναδικές, φωτεινές, εξαιρέσεις το "MOTO Test Ride Event" -εκεί που όχι μόνο μπορούσαν να δουν οι συμμετέχοντες τις μοτοσυκλέτες, αλλά και να τις οδηγήσουν- το Scooter Festival & Electric Bike Show και οι "Ημέρες Μοτοσυκλέτας 2019". Οι δύο τελευταίες εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν με διαφορά λίγων ημερών μεταξύ τους στο παλιό αμαξοστάσιο του ΟΣΥ στο Γκάζι, με τις "Ημέρες Μοτοσυκλέτας 2019" να απευθύνονται σε ένα αμιγώς μοτοσυκλετιστικό κοινό. Φέτος, ήταν η τρίτη χρονιά που η Demand Events I.K.E. διοργάνωσε στον ίδιο χώρο την εκδήλωση, αλλάζοντας το concept των προηγούμενων δύο ετών. Πιο συγκεκριμένα, αν και φέτος δεν έλειπαν οι προσεγμένες κλασσικές μοτοσυκλέτες και οι πραγματικά εντυπωσιακές custom κατασκευές, κυρίαρχο ρόλο είχαν τα νέα μοντέλα των εταιρειών που συμμετείχαν στην εκδήλωση. Και λέμε εκδήλωση και όχι Έκθεση, γιατί ο χαρακτήρας του event ήταν τέτοιος που ένιωθες ότι συμμετείχες σε μια μοτοσυκλετιστική γιορτή, παρά σε ένα πιο αυστηρό εκθεσιακό περιβάλλον.


Ο χώρος άλλωστε ευνοεί για κάτι τέτοιο, καθώς φέτος έγιναν και κάποιες βελτιώσεις, όπως το βιομηχανικό πάτωμα, οι καινούργιες τουαλέτες και η στεγανοποίηση του στεγάστρου, με το στήσιμο των περιπτέρων να ευνοεί μια πιο ελεύθερη ροή του κόσμου. Στα μείον όμως –όπως και στο Scooter Festival που προηγήθηκε- ήταν η αφόρητη ζέστη μέσα στο χώρο που είχε μετατραπεί σε ένα τεράστιο… θερμοκήπιο, χωρίς καμία πρόβλεψη κλιματισμού. Προφανώς η επιλογή των ημερομηνιών θα πρέπει να γίνει πιο προσεκτικά στο μέλλον ή θα πρέπει να υπάρξει ο κατάλληλος εξοπλισμός, καθώς η δυσφορία των επισκεπτών ήταν έκδηλη και μείωνε σημαντικά τον χρόνο παραμονής.


Από την άλλη, στα συν της διοργάνωσης ήταν το φθηνό εισιτήριο (5 ευρώ) και η δυνατότητα για μεγάλη έκπτωση σε περίπτωση αγοράς εισιτηρίων και για τα δύο event, ενώ άκρως θετική ήταν η απόφαση για δωρεάν είσοδο σε νέους κάτω των 20 ετών. Μια σημαντική κίνηση σε μια αγορά που γερνάει επικίνδυνα και η εισροή "νέου αίματος" γίνεται με το σταγονόμετρο, η οποία μάλιστα απέδωσε καθώς ήταν πολύ μεγάλος ο αριθμός των νέων παιδιών που επισκέφθηκαν την εκδήλωση. Ιδιαίτερα αισθητή όμως ήταν και η αύξηση της προσέλευσης του γυναικείου κοινού, που το τελευταίο διάστημα δείχνει πιο δραστήριο και καταλαμβάνει μεγαλύτερο ποσοστό, σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια.


Οι εταιρείες που υποστήριξαν την διοργάνωση παρουσιάζοντας τα νέα μοντέλα τους ήταν οι ΚΤΜ, Husqvarna, Bajaj, Aprilia, Moto Guzzi, Triumph, Ducati, Harley Davidson Athena, Royal Enfield, MV Agusta, Orcal, Indian, Fantic Cabalero και Yamaha (στης οποίας το περίπτερο κατείχαν περίοπτη θέση και ιστορικά μοντέλα της φίρμας, όπως το πρώτο Tenere του '86, το FZR100, το TDR 250, το ΧΤ500 και πολλά άλλα), ενώ οι Honda και Kawasaki συμμετείχαν μέσω dealer (Πέτσας και Παλτεζανάκης αντίστοιχα) των αντιπροσωπειών.

Ξεχωριστή νότα φυσικά ήταν η DNA DCR-018 στο κέντρο του χώρου, έχοντας μόλις επιστρέψει από την ευρωπαϊκή περιοδεία της, ενώ η DCR-017 ποζάριζε για το κοινό στο περίπτερο του ΜΟΤΟ, εκεί που οι επισκέπτες μπορούσαν να προμηθευτούν δωρεάν την ειδική έκδοση "New Models Special 2019" που παρουσίαζε όλα τα νέα μοντέλα της χρονιάς. Την Παρασκευή το βράδυ, προστέθηκε στην παρέα του ΜΟΤΟ και το ΚΤΜ 790 Adventure απευθείας από το Σαράγιεβο αφού προηγουμένως είχε κάνει non-stop το ταξίδια από Αθήνα για εκεί και πίσω, ενώ πριν επιστρέψει έκανε κι έναν αγώνα rally στην Βοσνία. Για όλα αυτά όμως μπορείτε να διαβάσετε στο τεύχος του ΜΟΤΟ που θα κυκλοφορήσει στα περίπτερα την Παρασκευή 28 Ιουνίου.

Δυναμική παρουσία είχαν οι Λέσχες κλασσικών μοτοσυκλετών, με τις άριστες συντηρημένες κλασικές μοτοσυκλέτες που αποτελούν ένα ζωντανό κομμάτι της Ιστορίας, αλλά και πολλοί επαγγελματίες και επιχειρήσεις του χώρου που έδωσαν ένα πολύχρωμο και εμπορικά ενδιαφέρον στίγμα στην εκδήλωση, όπως για παράδειγμα oi πρωτοποριακές υπηρεσίες της MotoCert με ένα από τα φορτηγα της εταιρείας που εκτελούν ελέγχους σε πλαίσια, να βρίσκεται σε κοινή θέα και προσβάσιμο για το κοινό.

Ακολουθεί πλούσιο photo gallery με φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες