ΙΟΜΤΤ: Θεατρική παράσταση για τον Michael Dunlop - The Safety Catch

"Να αγωνίζεται κανείς ή να μην αγωνίζεται;" - Σαιξπηρικός διάλογος με τον νεκρό πατέρα του
The Safety Catch
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

29/5/2025

Η παράσταση διάρκειας 90 λεπτών, με τίτλο The Safety Catch, ακολουθεί έναν φανταστικό διάλογο μεταξύ του Michael Dunlop, 29 πλέον φορές νικητή του TT (τον οποίο ενσαρκώνει ο Andrew McCracken), και του Liam Beckett (Fra Gunn), στενού φίλου του εκλιπόντος πατέρα του Michael και επίσης νικητή στο Isle of Man, Robert.

Η παράσταση πραγματεύεται φιλοσοφικά ερωτήματα και έννοιες - παλιά όσο ο άνθρωπος. Το νόημα, ο στόχος, η αφοσίωση, το ρίσκο, η απώλεια και η επιτυχία αποκτούν άλλη διάσταση μέσα από το πρίσμα ενός αναβάτη που ερχόμενος από μια οικογένεια με βαριά αγωνιστική παράδοση και κληρονομιά έχει κατορθώσει να είναι ο πλέον επιτυχημένος αναβάτης στο ΤΤ του Isle of Man, ιστορία που γράφεται ακόμα. Έχοντας χάσει όμως στον βωμό της ταχύτητας θείο, πατέρα και αδερφό.

Με φόντο τον θάνατο του αδερφού του, William Dunlop, στους αγώνες Skerries το 2018, η παράσταση εστιάζει σε μια έντονη συζήτηση μεταξύ των δύο χαρακτήρων, για το αν ο Michael πρέπει να συνεχίσει να αγωνίζεται.

The Safety Catch

Ο Nick Snow, συγγραφέας του έργου, εξηγεί: “Πολλά έργα του Σαίξπηρ ήταν μεταφορές ελληνικών τραγωδιών. Αν σκεφτείτε την ιστορία του Αχιλλέα, είχε να κάνει μια επιλογή, ένα δίλημμα, να κυνηγήσει τη δόξα και τον μύθο με κάθε κόστος, ακόμα και θανάσιμο, ή να αποσυρθεί και να απολαύσει μια ήσυχη ζωή. Κάπως έτσι είναι το δίλημμα κάθε αναβάτη αγώνων δρόμου.”

Ο Snow, εκδότης στο επάγγελμα, έγραψε το The Safety Catch κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ύστερα από μια κουβέντα στα γυρίσματα της ταινίας Prisoners of the Moon, στην οποία συμμετείχε ως σεναριογράφος.

“Εκείνη την περίοδο, όλοι μας καλούμασταν να επανεκτιμήσουμε τη σχέση μας με τον κίνδυνο. Έτσι, βρήκα ιδιαίτερα ενδιαφέρον να ερευνήσω πώς οι άνθρωποι σταθμίζουν το ρίσκο έναντι της ανταμοιβής στη ζωή τους”, συνεχίζει.

“Οι αγώνες δρόμου είναι ίσως το πιο εξαιρετικά επικίνδυνο πράγμα που μπορεί να κάνει κανείς. Όμως, αν μιλήσεις με οποιονδήποτε αναβάτη, θα σου πει ότι αξίζει. Η ζωή δεν είναι ποτέ πιο έντονη από τη στιγμή που τη ρισκάρεις – είναι η πρόκληση και το γεγονός ότι τα κατάφερες που δίνουν νόημα.”

The Safety Catch

Η παράσταση έκανε πρεμιέρα το 2022 και ακολούθησε μια εβδομάδα με sold-out παραστάσεων στο θέατρο Lyric στο Belfast το φθινόπωρο του 2023. Η κινηματογραφημένη εκδοχή προβάλλεται τώρα στο The Studio Theatre στο Douglas και στο Erin Arts Centre στο Port Erin.

“Είχε καλές κριτικές και θερμή υποδοχή από το κοινό”, λέει ο Snow. “Θέλαμε να την περιοδεύσουμε στην Ιρλανδία και πιθανότατα θα το κάνουμε, σίγουρα θα πάμε σε μέρη όπως το Coleraine και το Port Stewart.”

Η συγγραφή της παράστασης ενέπνευσε επίσης τον Nick να ξαναμπεί στον κόσμο της μοτοσυκλέτας, καθώς είχε σταματήσει την οδήγηση μετά από σύντομη εμπειρία με μια Yamaha RD125 στα 17 του.

“Καθώς έγραφα, σκεφτόμουν ότι αυτό ήταν ανόητο, πώς μπορώ να περιγράψω τι σημαίνει να είσαι αγωνιζόμενος δρόμου, αν δεν έχω καν ανέβει σε μηχανή;” παραδέχεται. “Ένα από τα ελάχιστα πράγματα που μπορούσες να κάνεις κατά την καραντίνα ήταν να πας σε σχολή μοτοσυκλέτας. Έτσι, έκανα τα απαραίτητα μαθήματα και εξετάσεις το 2021.”

“Αγόρασα μια Honda CB500X – εξαιρετική και ιδανική για πρώτη μηχανή – και περίπου έναν χρόνο μετά την αντάλλαξα με μια νέα Honda Hornet.”

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.