“Oι μηχανές δεν λένε ποτέ ψέματα.

Αν είναι πραγματικά καλές, η επιτυχία πάντα θα έρχεται.
Ας δείξουμε λοιπόν στον κόσμο τι έχουμε κάνει.
Έτσι θα μπορούν να δουν την πραγματική Honda!”

-          Soichiro Honda, στα εγκαίνια του Honda Collection Hall στη Suzuka.

Φτάνω στην πίστα της Suzuka Παρασκευή απόγευμα. Ούτε συζήτηση για ξενοδοχείο. Οι τιμές ήταν το ένα θέμα, οι αποστάσεις το μεγαλύτερο. Δεν υπήρχε κρεβάτι ούτε για δείγμα σε ακτίνα 150 χιλιομέτρων, καθώς είχε αγώνα F1. Ήταν η πρώτη φορά που θα έβλεπα F1 από κοντά, αλλά είχα κι άλλο καημό: Στην Suzuka, πίστα που ανήκει στην Honda, στεγαζόταν και το μουσείο της Honda, με τα περισσότερα από τα αγωνιστικά της αλλά και πολλά μηχανάκια παραγωγής. Μπαίνουμε στο μουσείο, και μου πέφτουν τα σαγόνια. Ό,τι πιο σημαντικό για την Ηonda είναι εδώ. Aπό εργοστασιακό XR500R Pro Link φτιαγμένο για το Dakar, μέχρι το πρώτο αγωνιστικό τετρακύλινδρό της, ως τις NR500, τις ΝS και NSR, αλλά και RC motocross, και RTL trial, και το δικύλινδρο ΜΧ 125 με το πιρούνι Ribi, τα δικύλινδρα πενηντάρια, τα πεντακύλινδρα 125, τα εξακύλινδρα 250...

Η ονείρωξη διακόπτεται βίαια, καθώς μια ευγενική κοπέλα μας πληροφορεί πως το μουσείο κλείνει σε λίγο, κι εδώ είναι Ιαπωνία, τα ωράρια τηρούνται. Μου έρχεται όμως η σκέψη να μιλήσω στον διευθυντή του μουσείου, αναβάτη της Honda στα GP την δεκαετία του ’60, τον Itoh-san. Τον χαιρετώ, μαθαίνει πως είμαι από Ελλάδα, κάνει μια μικρή υπόκλιση λέγοντας ταυτόχρονα "Οοοοοο". Σε ελεύθερη μετάφραση, αυτό σήμαινε "Γνωρίζω την χώρα σας και εκτιμώ την ιστορία της και την προσφορά της στον σύγχρονο πολιτισμό. Μου κάνει εντύπωση που ταξιδέψατε από την Ελλάδα ως εδώ για να μας επισκεφθείτε." Περιεκτική γλώσσα τα Ιαπωνικά. Του λέω πως είναι τιμή μου να βρίσκομαι στην Ιαπωνία, την Suzuka και ειδικότερα στο Honda Collection Hall, αλλά δεν πρόλαβα να φωτογραφήσω και να περιεργαστώ όλες τις μοτοσυκλέτες όπως θα ήθελα. Προφέρει ένα πιο σύντομο "Ο!", δείχνοντάς μου και με τα δύο χέρια την είσοδο της κεντρικής αίθουσας του μουσείου. Οι υπάλληλοι σχόλασαν, ο διευθυντής έκλεισε την κεντρική είσοδο από μέσα και μου είπε μέσω της Yuko που μετέφραζε, πως μπορούσα να κάτσω όσο ήθελα, δεν ήταν κανένα πρόβλημα για κείνον να περιμένει. Κάπως έτσι, είχα για κάποιες ώρες όλο το Honda Collection Hall στην διάθεσή μου, φωτογραφίζοντας με τρίποδο και τηλεφακό χωρίς φλας. Και φυσικά, καθόλου δεν με πείραξε που κοιμήθηκα ακριβώς απ’ έξω, στο parking, μέσα στο αυτοκίνητο, όπως και το επόμενο βράδυ.

Ο σεβασμός όμως της Honda στα δημιουργήματα των ανθρώπων της πηγαίνει πολύ πιο πέρα από το να τα μαζέψει σε μια αίθουσα. Το Honda Collection Hall διατηρεί όλες αυτές τις μοναδικές κυριολεκτικά μοτοσυκλέτες σε λειτουργική κατάσταση, με μια μεγάλη ομάδα τεχνικών, με επικεφαλής τους τότε μηχανικούς και αναβάτες. Κοντά τους έχουν και νέους μηχανολόγους που μαθαίνουν από πρώτο χέρι την ιστορία, τις ιστορίες και τις ιδιοτροπίες των αγωνιστικών μοτοσυκλετών. Όλοι τους με άσπρες φόρμες συντηρούν αυτά τα μηχανουργικά κομψοτεχνήματα, αλλά και τα οδηγούν με κάθε ευκαιρία. Η επόμενη φορά που τους συνάντησα ήταν μια αυγή στον χώρο της εκκίνησης του Isle of Man, με τα ανοιχτά μεγάφωνα των RC να σκίζουν την ομίχλη, γυρίζοντάς μας δεκαετίες πίσω, όταν οι ίδιες μοτοσυκλέτες έγραφαν ιστορία, βάζοντας την Honda στις νίκες. Ένα ακόμα όνειρο του Soichiro γινόταν πραγματικότητα.

Tο Honda Collection Hall βρίσκεται πια στην πιο νέα πίστα της Honda, το Twin Ring Motegi, απ’ όπου και τα video που βρήκαμε για σας, με τους τεχνικούς και τους αναβάτες να αφήνουν αυτά τα μηχανάκια να ξεμουδιάσουν λίγο. Μπορείς να μην τους ζηλέψεις;