IPONE Νέα γκάμα λιπαντικών: ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ & ΤΕΧΝΙΚΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ

Πλούσια γκάμα λιπαντικών από την IPONE
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

18/6/2018

Τη Πέμπτη 14 Ιουνίου, η ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΑΕ που αντιπροσωπεύει αποκλειστικά τα λιπαντικά Ipone στην ελληνική αγορά διοργάνωσε, στο Golden Age Hotel στο κέντρο της Αθήνας, την πρώτη επίσημη παρουσίαση- τεχνικό σεμινάριο των προϊόντων της Γαλλικής εταιρείας στους συνεργάτες της. Προσκεκλημένος και εισηγητής ο κος Christophe Lli από το τμήμα ερευνάς και εξέλιξης της Ipone που με τη βοήθεια του Κου Ελευθερίου Άγγελου, κλήθηκαν αφενός μεν να παρουσιάσουν αναλυτικά την ευρύτατη γκάμα προϊόντων, κι αφετέρου να δώσουν απαντήσεις σε κάθε απορία που έθεσαν οι συμμετέχοντες.

Η Ιpone βρίσκεται στο χώρο των λιπαντικών μοτοσυκλέτας από το 1985, αντλώντας τεχνογνωσία μέσα από τους αγώνες, έχοντας παράλληλα επενδύσει σε ένα προηγμένο τμήμα έρευνας κι εξέλιξης.

Από το 2014 η γαλλική εταιρεία έχει εμπλουτίσει ιδιαίτερα τη γκάμα των προϊόντων της προσθέτοντας επιπλέον εξειδικευμένα λιπαντικά, και πλέον ο κατάλογος της περιλαμβάνει πάνω από 140 διαφορετικούς τύπους λαδιών για κάθε είδος μοτοσυκλέτας και κινητήρων:

Δίχρονων και  τετράχρονων για κάθε χρήση, από καθημερινή μετακίνηση ως και τους αγώνες.

Ειδικότερα για τα λιπαντικά των δίχρονων κινητήρων συνεχίζει μέχρι και σήμερα την εξέλιξη τους, παρά το γεγονός της μειωμένης κατανάλωσης, στοχεύοντας να καλύψει τις σύγχρονες off road νέες μοτοσυκλέτες με τις ιδιαίτερα αυξημένες απαιτήσεις.

Μετά την αναδιαμόρφωση της γκάμας της το 2014, προχώρησε το 2015 στη δημιουργία μιας σειράς λιπαντικών για κινητήρες θαλάσσης ενώ το 2016 δημιούργησε μια σειρά προϊόντων φροντίδας για τη μοτοσυκλέτα και τον εξοπλισμό αναβάτη και το 2017 ολοκλήρωσε το κατάλογο της δημιουργώντας την κορυφαία αγωνιστική σειρά λιπαντικών.

Με τα δεδομένα που διαρκώς συλλέγουν από τους αγώνες τονίζουν πως τα λιπαντικά τους με τα καινοτόμα χαρακτηριστικά και πρόσθετα, προσφέρουν μειωμένες τριβές στα κινούμενα μέρη του κινητήρα καθώς δημιουργείται ένα προστατευτικό φιλμ πάνω στις επιφάνειες και κατ’ επέκταση καλύτερη ευστροφία.

Όμως επειδή η διαφορά αυτή είναι κάτι που ο τελικός καταναλωτής δύσκολα θα αντιληφθεί χωρίς εξειδικευμένες μετρήσεις, εστίασαν παράλληλα και σε κάτι πιο άμεσα αντιληπτό.

Βελτιώνοντας την λειτουργία του κιβωτίου, θέλοντας να δώσουν μια πιο μαλακή αίσθηση μέσω της ήδη υπάρχουσας φόρμουλας ώστε η διαφορά στον λεβιέ να γίνεται άμεσα αισθητή σε σύγκριση με τα παλιά λιπαντικά.

Υποστηρίζουν πως τα αποτελέσματα είναι παραπάνω από εμφανή καθώς μόνο το 30% των αναβατών που συμμετείχαν στο πείραμα της Ipone, δεν μπόρεσαν να διακρίνουν την αλλαγή στη λειτουργία του κιβωτίου όταν δοκίμαζαν στις μοτοσυκλέτες τους τα λιπαντικά της εταιρίας.

Η εταιρία τονίζει πως όλα της τα λιπαντικά πληρούν τις πλέον αυστηρές προδιαγραφές όπως οι Ιαπωνικές JASO για μειωμένους ρύπους και καθαρότερη λειτουργία του κινητήρα, αλλά και τις αμερικανικές προδιαγραφές API, εξασφαλίζοντας λιπαντικά ανώτερης ποιότητας.

 

Από την παρουσίαση της γκάμας αναφέρουμε ενδεικτικά:

Το katana full power, ένα 100% συνθετικό λιπαντικό για αγωνιστική χρήση, που έχει κατασκευαστεί ειδικά για πολύστροφους κινητήρες ώστε να αντέχει στις υψηλές θερμοκρασίες χωρίς να αλλοιώνεται η σύσταση του και να παρέχει πάντα τη κατάλληλη λίπανση και ψύξη στο κινητήρα.

Το katana Off-Road είναι και αυτό 100% συνθετικό για αγωνιστική χρήση εκτός δρόμου και έχει κατασκευαστεί με γνώμονα την συχνότητα αλλαγής σχέσεων και όχι την πολυστροφία παρέχοντας την ίδια ποιότητα λίπανσης και ψύξης όπως το racing.

Δεν μπορούσε φυσικά να λείπει από την αγωνιστική γκάμα το Samurai racing που έχει δημιουργηθεί για δίχρονους κινητήρες που είναι 100% συνθετικό και διατίθεται είτε άοσμο είτε με άρωμα φράουλας, μια καινοτομία της Ipone που για πρώτη φορά εφάρμοσε το 1995 και έκτοτε αποτελεί το σήμα κατατεθέν της εταιρίας.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην παρουσίαση των προϊόντων συντήρησης και φροντίδας όπως το Engine Cleaner που συνίσταται η χρήση όταν ο καταναλωτής επιθυμεί να αλλάξει εταιρία λιπαντικών ή μετά τις 60.000km πριν από κάθε 3η αλλαγή λαδιών.

Το καθαριστικό αυτό δρα διασπώντας και εξαλείφοντας αλλοιωμένα λάδια που έχουν συσσωρευτεί στον κινητήρα μετά την πάροδο των χρόνων.

Αντιστοίχως το Injection Cleaner χρησιμοποιείται στο σύστημα ψεκασμού της μοτοσυκλέτας καθαρίζοντας το από της κακής ποιότητας βενζίνες που είτε δημιουργήσει επικαλύψεις στα τοιχώματα του είτε το έχουν φράξει, αποφεύγοντας έτσι την υπερκατανάλωση βενζίνης.  

Τέλος η εταιρεία, εκτός από το άρτια ενημερωμένο κανάλι της στο youtube που έχει video με την εφαρμογή όλων των προϊόντων της, στην ιστοσελίδα της δίνει τη δυνατότητα στον  καταναλωτή να βρει τον κατάλληλο τύπο λιπαντικών για τη μοτοσυκλέτα του, καθώς όπως τονίστηκε και στην παρουσίαση, η χρήση 100% συνθετικού λιπαντικού που πολλοί θεωρούν καταλληλότερο, είναι για κάποιες περιπτώσεις, λανθασμένη επιλογή.

Ειδικότερα κατά τη διάρκεια της παρουσίασης ανέφεραν πως αν κάποιος επιλέξει το Samurai Racing για καθημερινή χρήση το αποτέλεσμα θα είναι να δημιουργηθούν επικαλύψεις στο έμβολο, από άκαυστο λάδι που οφείλεται στην αδυναμία του κινητήρα να το κάψει καθώς λειτουργεί σε μη αγωνιστικούς ρυθμούς, προκαλώντας σταδιακά το αντίθετο αποτέλεσμα.

Ειδικά στην Ελλάδα, είναι συνηθισμένο φαινόμενο να ζητά ο καταναλωτής λιπαντικά για αγωνιστική χρήση, θεωρώντας πως με την υπερβολή προστατεύει τον κινητήρα του, και κατ’ επέκταση είναι ένα χαρακτηριστικό που ισχύει για πολλές πτυχές της ζωής του μοτοσυκλετιστή.

Μέσα από την τεράστια γκάμα της, η Ipone θέλει να δώσει στον κάθε αναβάτη το λιπαντικό που του ταιριάζει καλύτερα, έχοντας επενδύσει δυναμικά στην εξειδίκευση μέσα από την χρήση, όπως τόνισαν επανειλημμένα κατά την παρουσίαση.

 

Επεισοδιακό ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στη Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO [Photos]

Ο Έλληνας αναβάτης έζησε από κοντά το πολεμικό κλίμα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

28/5/2026

Η ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε. συνεργάστηκε για ακόμη μία φορά με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη, στηρίζοντας ένα απαιτητικό οδοιπορικό με πρωταγωνίστρια την KOVE 800X PRO και προορισμό τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Το ταξίδι αυτό μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν αφού η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο, με όποιους κινδύνους και εμπόδια μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Χαρακτηριστικά είναι και τα λόγια του Μητσάκη: “Η Λευκορωσία και το Γεωγραφικό Κέντρο της Ευρώπης, στη Λιθουανία, συνιστούσαν τους δύο εξεζητημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, ενός οδοιπορικού που θα διέτρεχε 10 ευρωπαϊκές χώρες, περνώντας από την περιοχή των Σκοπίων, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Λιθουανία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Όμως, κορύφωση του οδοιπορικού στην Ανατολική Ευρώπη θα αποτελούσε η διάσχιση της εμπόλεμης Ουκρανίας, με προορισμό την πόλη Λβιβ και την πρωτεύουσα Κίεβο.

kove

Η γνωστή, μόνιμη εμμονή μου για συναρπαστικές δίτροχες εμπειρίες και πιο αλλόκοτες ανθρώπινες ιστορίες, αυτή τη φορά θα με οδηγούσε στα μονοπάτια μιας πραγματικά ριψοκίνδυνης περιπέτειας. Αψηφώντας τον θανάσιμο κίνδυνο που εγκυμονεί ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας, είχα αποφασίσει να επιχειρήσω το τολμηρό εγχείρημα να οδηγήσω την KOVE 800X PRO σε μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του κόσμου, ευελπιστώντας να μην αποτελέσω τον στόχο ρωσικών πυραύλων ή drones!”

Ο Έλληνας αναβάτης διέσχισε Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Πολωνία με μόλις τρεις διανυκτερεύσεις, γράφοντας τα πρώτα 2.650 χιλιόμετρα, ενώ αφιέρωσε και λίγο χρόνο στον αγαπημένο του ποταμό Δούναβη. Κάπως έτσι έφτασε στη Λευκορωσία, που αποτελεί έναν από τους πιο αινιγματικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Η είσοδος του Μητσάκη στην χώρα έγινε μετά από αυστηρό έλεγχο, όπως λήψη βιομετρικών δεδομένων, σφραγίδα εισόδου στο διαβατήριο, έλεγχο στις φωτογραφίες του κινητού και του προσωπικού προφίλ στα social media, μία διακριτική ανάκριση από τους ευγενέστατους συνοριοφύλακες αλλά και έλεγχο της KOVE 800X PRO με μηχάνημα X-Ray!

Ακολουθούν οι πρώτες εντυπώσεις του ταξιδιώτη: “Παρόλο που η Λευκορωσία ανεξαρτητοποιήθηκε από την πρώην ΕΣΣΔ το 1990, η Brest ήταν γεμάτη με σύμβολα-μνήμες της σοβιετικής εποχής: αστικά αρχιτεκτονήματα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, περίτεχνα σοβιετικά ψηφιδωτά με ιδεολογικά μηνύματα, σφυροδρέπανα, σοβιετικά αστέρια και λογότυπα, αγάλματα του Λένιν και κομμουνιστικά σφυροδρέπανα λειτουργούσαν σαν μια χρονομηχανή που με μετέφερε πίσω, σε αλλοτινές ιστορικές περιόδους!

"Απογευματινή άφιξη στο Minsk, check-in στο κατάλυμα, ένα καθαρό hostel στο κέντρο της πρωτεύουσας, γρήγορο μπάνιο και μια πρώτη βόλτα στους δρόμους του Minsk. Πριν ο ήλιος γύρει να κοιμηθεί, επισκέφθηκα το εκπληκτικό Μουσείο-Στούντιο Γλυπτικής 'Zair Azgur Memorial Studio', τον χώρο όπου ο διάσημος γλύπτης Zair Azgur κατασκεύαζε για το σοβιετικό καθεστώς γλυπτά και αγάλματα ιστορικών μορφών και συμβόλων της σοβιετικής εποχής. Εδώ είχα την ανεπανάληπτη εμπειρία να βρεθώ περιτριγυρισμένος από τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Μαρξ.”

kove

Στο Minsk ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έμεινε για τρεις ημέρες και ύστερα προσπάθησε να περάσει τα σύνορα της Λιθουανίας, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού απαγορευόταν η διέλευση μοτοσυκλετών από τη Λευκορωσία στη Λιθουανία! Αυτό σήμαινε πως ο Έλληνας αναβάτης θα έπρεπε να διανύσει επιπλέον 1.200 χιλιόμετρα και να περάσει από την Πολωνία για να φτάσει στον προορισμό του.

Μάλιστα δύο ημέρες πριν την άφιξή του στην Ουκρανία σημειώθηκε ο φονικότερος βομβαρδισμός της χώρας από την αρχή του έτους, με πάνω από 1.100 drones και δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους, όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο και ο Κωνσταντίνο Μητσάκης ήταν αποφασισμένος να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας. Μετά από μία ακόμη ανάκριση από τους συνοριοφύλακες, η είσοδος στην εμπόλεμη ζώνη είχε γίνει πραγματικότητα.

Η πρώτη διανυκτέρευση στην Ουκρανία έγινε στην πόλη Λβιβ, χωρίς να γίνεται αντιληπτός ο πόλεμος και η ζωή κυλούσε φυσιολογικά σε κανονικούς ρυθμούς, ενώ στη συνέχεια ο Μητσάκης άρχισε να κατευθύνεται προς την ουκρανική πρωτεύουσα, με τα αισθήματα της αγωνίας και της ανασφάλειας να εμφανίζονται, όπως είναι λογικό. Ο ίδιος αφηγείται: “Η απογευματινή άφιξή μου στο Κίεβο έγινε κάτω από βροχή και με απρόσμενο μποτιλιάρισμα στο κέντρο της πόλης. Στην ουκρανική πρωτεύουσα είχα προγραμματίσει (εκτός απροόπτου) τρεις διανυκτερεύσεις, ενώ καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ξενοδοχείου έπαιξαν οι χρήσιμες συμβουλές ενός ντόπιου συντρόχου που συνάντησα στην είσοδο της πρωτεύουσας: 'ξενοδοχείο κατά προτίμηση κοντά σε σταθμό μετρό, μιας και είναι το ασφαλέστερο καταφύγιο σε περίπτωση βομβαρδισμού!' Έτσι κι έκανα τελικά…

"Την επόμενη μέρα ένας λαμπερός ήλιος οδήγησε τη δίτροχη περπατησιά μου στην κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας (Maidan). Με αφετηρία την ιστορικότερη πλατεία της ουκρανικής πρωτεύουσας, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες των Ουκρανών (Πορτοκαλί Επανάσταση–2004, Επανάσταση της Αξιοπρέπειας–2014), ξεκίνησα την περιήγησή μου στους δρόμους και στα αξιοθέατα της ουκρανικής πρωτεύουσας. Πάντα όμως με το βλέμμα ψηλά στον ουρανό, υπό τον φόβο των ρωσικών drones.”

kove

Η στιγμή που έζησε τον πόλεμο στο πετσί του δεν άργησε: “Μεσημέρι στο υπαίθριο πάρκινγκ του ξενοδοχείου λίπαινα την αλυσίδα της KOVE 800X PRO, όταν ξαφνικά άρχισαν να ηχούν αντιαεροπορικές σειρήνες συναγερμού. Πανικόβλητος άφησα παράμερα τη μοτοσυκλέτα και άρχισα να τρέχω στο εσωτερικό του ξενοδοχείου για να προστατευτώ. Φόβος και τρόμος! Μετά από περίπου 5 λεπτά ακούστηκαν τα πρώτα αντιαεροπορικά πυρά και ακολούθησαν πάμπολλες ισχυρές εκρήξεις. Εντέλει, το πολεμικό σκηνικό κράτησε περίπου μισή ώρα, και μετά ηρεμία και πάλι.

"Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε και που μού φάνηκε ολόκληρος αιώνας, συνειδητοποίησα με τον πλέον δραματικό τρόπο πως δεν αποτελούσα τον νοερό θεατή μιας κινηματογραφικής ταινίας, αλλά αντίθετα πρωταγωνιστούσα σε μια ρεαλιστική περιπέτεια προσωπικής επιβίωσης. Εδώ στο Κίεβο μόλις είχα πάρει το βάπτισμα του πυρός (κυριολεκτικά) στην εμπόλεμη Ουκρανία. Οι ντόπιοι, αντίθετα, δεν φάνηκε να αναστατώνονται ιδιαίτερα, αλλά μάλλον αντιμετώπισαν με αδιαφορία το συγκεκριμένο περιστατικό. Μετά από 4 χρόνια πολέμου και δεκάδες βομβαρδισμούς, λογικό είναι να έχουν συνηθίσει τη θανάσιμη καθημερινότητα.

"Ήταν η δεύτερη μέρα μου στο Κίεβο. Την προηγούμενη μέρα είχα επισκεφθεί την Πλατεία Ανεξαρτησίας, της οποίας ένα τμήμα έχει μετατραπεί σ’ ένα συγκινητικό μνημείο με χιλιάδες φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών και αναρίθμητες (μικρές και μεγάλες) ουκρανικές σημαίες. Λίγο πιο μακριά, μπροστά στη Μονή του Αγίου Μιχαήλ, παροπλισμένα τανκς, κατεστραμμένα επιβατικά αυτοκίνητα, drones και πλήθος πολεμικού εξοπλισμού σε κοινή θέα, αποτελώντας τις σοκαριστικές μαρτυρίες του πολέμου.

"Την τρίτη –και τελευταία– μέρα στο Κίεβο έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της ουκρανικής πρωτεύουσας. Όπως στην Λβιβ, έτσι και στο Κίεβο, τα στιγμιότυπα  καθημερινότητας που αντίκριζα με τίποτα δεν μαρτυρούσαν την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Πλήθος κόσμου περπατούσε στους δρόμους της πόλης, παντού ανοικτά καταστήματα, λεωφόροι γεμάτες αυτοκίνητα και λεωφορεία, κατάμεστα τα πάρκα από κόσμο! Η ζωή κυλούσε ήρεμα και φυσιολογικά στο ηλιόλουστο Κίεβο, μέχρι τον επόμενο βομβαρδισμό! Και παρά τα τακτικά πλήγματα από drones, πουθενά στο ιστορικό κέντρο της πόλης δεν είδα βομβαρδισμένα κτίσματα ή κατεστραμμένα μνημεία – μόνο στα προάστια της πρωτεύουσας εντόπισα κατεστραμμένα κτίρια.

kove

"Νωχελικά απλωμένη στις όχθες του ποταμού Δνείπερου, η μητρόπολη της Ουκρανίας διέθετε μια γοητευτική πολεοδομική όψη, την οποία συνέθεταν οι παραποτάμιες αριστοκρατικές γειτονιές, οι περίλαμπρες Ορθόδοξες Μονές, τα κρατικά κτίρια σοβιετικής αρχιτεκτονικής, οι πολύβουες κεντρικές πλατείες, τα γαλήνια πάρκα, τα ανηφορικά καλντερίμια της Άνω Παλαιάς Πόλης και οι δενδροφυτεμένες λεωφόροι. Βασικό στοιχείο της ταυτότητας του Κιέβου συνιστούσε φυσικά το τεράστιο άγαλμα της Μητέρας Ουκρανίας (ύψος αγάλματος 62 μ.) που δέσποζε στη δεξιά όχθη του Δνείπερου και δέχθηκε την επίσκεψή μου. Κατασκευασμένο το 1981 από ανοξείδωτο χάλυβα, το εμβληματικό μνημείο υψωνόταν με μεγαλοπρέπεια στον ορίζοντα του Κιέβου και έμοιαζε να προστατεύει την ουκρανική πρωτεύουσα από τις εχθρικές επιδρομές.

Ξημερώματα, ώρα 04:10! Την τελευταία νύχτα στο Κίεβο ξύπνησα έντρομος από τις αντιαεροπορικές σειρήνες και το τηλέφωνο που χτυπούσε επίμονα. Μέσα σε λίγα λεπτά βρέθηκα στη ρεσεψιόν και μαζί με τους υπόλοιπους πελάτες του ξενοδοχείου τρέξαμε στον κοντινό σταθμό μετρό HOLOSIIVSKA που εκτελούσε χρέη τοπικού καταφυγίου. Για δύο ώρες βίωνα σιωπηλός το σοκ μιας νυχτερινής επίθεσης με drones και βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ δύο νεαροί Ουκρανοί που μιλούσαν αγγλικά μού περιέγραφαν τον πρόσφατο εγκλωβισμό δικών τους ανθρώπων κάτω από συντρίμμια πολυκατοικιών. Κάποιοι γλίτωσαν, άλλοι όχι!

Λήξη συναγερμού, επιστροφή στο ξενοδοχείο, πρόχειρο πρωινό, πακετάρισμα αποσκευών στη μοτοσυκλέτα και αναχώρηση μέσα στην πρωινή αχλή με προορισμό τα σύνορα της Ρουμανίας, 560 χλμ. νότια. Δίχως απρόοπτα ή δυσάρεστα γεγονότα καθοδόν, αργά το ίδιο απόγευμα (μετά από 11 ώρες οδήγησης) ο Ουκρανός συνοριοφύλακας σφράγιζε το διαβατήριό μου και άνοιγε τη μπάρα να περάσω στη Ρουμανία. Πριν όμως πατήσω μίζα, κοντοστάθηκα λίγο, κοίταξα πίσω μου σιωπηλός τη λαβωμένη Ουκρανία που με αποχαιρετούσε και συλλογίστηκα με θλίψη: Τέσσερα χρόνια πολέμου και η ειρήνη ξεχάστηκε…”