Ιπτάμενες μοτοσυκλέτες

Δοκιμάζονται ήδη!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/5/2017

Με ένα tablet ή ένα smartphone στο χέρι, η νέα γενιά μπορεί να “ταξιδέψει” μέσα σε κλάσμα του δευτερολέπτου σε οποιοδήποτε σημείο της γης ή να συνδεθεί με τις κάμερες ενός δορυφόρου ή ενός διαστημοπλοίου και να δει εικόνες πέρα από το πλανητικό μας σύστημα! Θα πείτε ότι αυτά είναι “εικονική πραγματικότητα” και δεν συγκρίνονται με ένα αληθινό ταξίδι.

Σύμφωνοι, αλλά ως εμπειρία η εικονική πραγματικότητα σου χορταίνει το μυαλό και σου σβήνει την επιθυμία να ταξιδέψεις και να εξερευνήσεις το… οτιδήποτε. Άλλωστε ένα ταξίδι στον Αμαζόνιο κοστίζει μια περιουσία, σε τσιμπάνε χιλιάδες κουνούπια, κινδυνεύεις με ελονοσία και μετά από δέκα μέρες εκεί έχεις δει το ένα χιλιοστό της περιοχής. Αντίθετα στο tablet σου, μπορείς εντελώς τσάμπα να δεις εικόνες που μόνο οι πιο ριψοκίνδυνοι εξερευνητές έχουν αντικρίσει, με την δροσιά του air-condition να σου χαϊδεύει τα μαλλιά.  Το αποτέλεσμα είναι οι νέοι σήμερα να μην δίνουν δεκάρα για να εξερευνήσουν το άγνωστο και να ασχολούνται μόνο με εφευρέσεις που μειώνουν στο ελάχιστο οποιαδήποτε σωματική ασχολία.

Ακόμα και η οδήγηση ενός αυτοκινήτου τους είναι επώδυνη διαδικασία και εξελίσσουν πυρετωδώς την αυτόνομη οδήγηση.  Αντιθέτως για εμάς τους σκατόγερους, που μεγαλώσαμε με όνειρο να γίνουμε αστροναύτες, πιλότοι και είχαμε τη δίψα να ταξιδέψουμε σε όλο τον άγνωστο (τότε) κόσμο, οι μοτοσυκλέτες και τα αυτοκίνητα ήταν το μέσο της απόδρασής μας από τη μιζέρια του τόπου που ζούσαμε. Τα ντοκιμαντέρ της κρατικής τηλεόρασης ήταν η μόνη πηγή κινούμενων εικόνων που είχαμε, με τα βιβλία και τα περιοδικά να εξάπτουν τη φαντασία μας με τις φωτογραφίες τους, αντί να ικανοποιούν την ανάγκη μας  για γνώση. Έτσι δεν είναι καθόλου τυχαίο που αυτή τη στιγμή οι νεαροί επιστήμονες στη Silicon Valley εξελίσσουν αυτόνομα οχήματα, ενώ ακριβώς δίπλα τους οι μεγαλύτερης ηλικίας επιστήμονες ετοιμάζουν τα πρώτα ιδιωτικά ταξίδια αναψυχής στο διάστημα και… ιπτάμενες μοτοσυκλέτες.

Αυτή εδώ που βλέπετε στις φωτογραφίες είναι δημιούργημα του πρώην ιδρυτή της Google κυρίου Larry Page ο οποίος δήλωσε:  

 "Our mission is to make the dream of personal flight a reality. We believe when everyone has access to personal flight, a new, limitless world of opportunity will open up to them,"
 

Ποιος πιτσιρικάς έχει όνειρο την Προσωπική Πτήση στις μέρες μας; Ήδη κυκλοφορούν γυαλιά Virtual Reality που σου δίνουν την ίδια αίσθηση και κάνουν μόλις 400 ευρώ!  

 

 "Today we're announcing our first prototype of The Flyer, a personal flying machine that will become available for sale by the end of 2017."

Όπως βλέπουμε ο κύριος Larry μας υπόσχεται ότι έως το τέλος του 2017 θα μπορούμε να αγοράσουμε τη δική μας ατομική ιπτάμενη μοτοσυκλέτα. Διαθέτει 8 ηλεκτροκινητήρες, ζυγίζει 100 κιλά, πετάει σε ύψος 4,5 μέτρων και έχει μέγιστη ταχύτητα 45km/h. Περισσότερο ως γιγαντιαίο drone μοιάζει παρά σαν ιπτάμενη μοτοσυκλέτα. Πάντως η δημοσιογράφος Cimeron Morrissey που το δοκίμασε έγραψε:

"The prototype looks and feels a lot like a flying motorcycle. You mount the seat and lean forward, just like you would on a bike,"

Στο ίδιο ρεπορτάζ αναφέρεται ότι και η Airbus δουλεύει πάνω στην ίδια ιδέα.

Να δεις που σε λίγα χρόνια οι γέροι θα κάνουμε επικίνδυνους ελιγμούς με τις ιπτάμενες μοτοσυκλέτες μας πάνω από τα κεφάλια των πιτσιρικάδων που θα φοράνε μάσκες Virtual Reality και θα κάθονται στα παγκάκια στις πλατείες, πάνω σε ηλεκτρικά αναπηρικά καροτσάκια… συγνώμη… σε αυτόνομα ηλεκτρικά οχήματα ήθελα να πω!

56χρονος έπεσε με 352 χλμ/ώρα - Τώρα... ανυπομονεί να επιστρέψει στην πίστα!

Το σφοδρό ατύχημα με την dragster Hayabusa του δεν πτόησε τον Danny Cockerill - "Η ζωή είναι για να την ζεις"
Cockerill
Από τον

Παύλο Καρατζά

3/9/2025

Ο Danny Cockerill επέζησε από μια τρομακτική πτώση πριν από περίπου τρεις εβδομάδες σε πίστα της Μ. Βρετανίας και ήδη σχεδιάζει την επιστροφή του στην ενεργό δράση.

Ο Danny Cockerill, αγωνιζόμενος στα dragster είχε μία πτώση με 352 χλμ/ώρα στην αγγλική πίστα Santa Pod του Bedfordshire στις 17 Αυγούστου, έχοντας μόλις κάνει το προσωπικό του ρεκόρ με την αγωνιστική Suzuki Hayabusa του. Δεν είναι σίγουρο τι ακριβώς συνέβη, αλλά ο Cockerill έχασε τον έλεγχο αμέσως μετά τη γραμμή τερματισμού.

Ο αναβάτης αναρρώνει και ήδη σχεδιάζει να επιστρέψει στην πίστα το συντομότερο δυνατό. Ο ίδιος δήλωσε “Η μοτοσυκλέτα πήγαινε καλά, ήταν η καλύτερη επίδοση που είχα πετύχει ποτέ. Πέρασα τη γραμμή τερματισμού με ταχύτητα 338 χλμ/ώρα, αλλά όταν έπεσα από τη μοτοσυκλέτα, η ταχύτητα ήταν περίπου 352 χλμ/ώρα”.

Ο Cockerill είναι έμπειρος αγωνιζόμενος καθώς έχει συμμετάσχει σε πολλούς αγώνες τόσο με αυτοκίνητα όσο και με μοτοσυκλέτες για δεκαετίες. Μέχρι το ατύχημα, είχε ως στόχο να πετύχει χρόνο 6 δευτερολέπτων τόσο με αυτοκίνητο όσο και με μοτοσυκλέτα. Έχει ήδη πετύχει τον στόχο του με το αυτοκίνητο και ήταν πολύ κοντά στο να πετύχει το ίδιο και με τη Busa του.

Ο χρόνος που πέτυχε πριν πέσει στην κλασσική διαδρομή των 402 μέτρων ήταν 7,01 δευτερόλεπτα με ταχύτητα εξόδου 338 χλμ/ώρα.

“Πέρασα τη γραμμή τερματισμού, κάνοντας τούμπες, γλιστρώντας, συντρίβοντας και χτυπώντας – πίστευα ότι δεν θα σταματούσε ποτέ. Είδα μία φως και μία σκοτάδι, σε κάθε τούμπα και σε κάθε γύρισμα πόναγα ”, είπε ο Cockerill.

Danny

Ο αναβάτης υπέστη πολλά κατάγματα, συμπεριλαμβανομένου ενός σπασμένου πλευρού που του προκάλεσε ρήξη στο ήπαρ, καθώς και αρκετές εκδορές και εγκαύματα στα σημεία όπου η δερμάτινη φόρμα του είχε φθαρεί. Όμως και πάλι η υγεία του είναι εξαιρετικά καλή αν αναλογιστούμε την ταχύτητα που είχε όταν έπεσε και αυτό οφείλεται σε τεράστιο βαθμό στον εξοπλισμό που λέμε και ξαναλέμε πως είναι το A και το Ω, αλλά και στο γεγονός ότι βρισκόταν σε περιβάλλον πίστας.

Στην συνέχεια δήλωσε: “Την επόμενη μέρα ήμουν σε εγρήγορση – είναι πραγματικά θαύμα που είμαι ακόμα ζωντανός. Ακόμα και στο νοσοκομείο δεν μπορούσαν να πιστέψουν πόσο καλά ήμουν, λίγο μετά το ατύχημα”.

Οι περισσότεροι άνθρωποι θα θεωρούσαν όλα αυτά ως έναν καλό λόγο για τον 56χρονο να κρεμάσει το κράνος του, όμως αυτό δεν ισχύει για τον Danny Cockerill που δηλώνει χαρακτηριστικά “ Η ζωή είναι για να τη ζεις. Σκέφτομαι να ξαναφτιάξω μια μοτοσυκλέτα για να πάω να αγωνιστώ του χρόνου. Η γυναίκα και η κόρη μου μίλησαν την Κυριακή το βράδυ (το βράδυ του ατυχήματος). Συζητούσαν για το μέλλον μου και δεν πίστευαν ότι θα ήμουν έτοιμος να σταματήσω χωρίς να πετύχω τον χρόνο των 6 δευτερολέπτων”.