Ισπανία - Νομοσχέδιο θέλει να μηδενίσει σχεδόν το όριο αλκοόλ στην οδήγηση
Σε αναβάτες δικύκλων κάτω των 18 ετών είναι ήδη στο μηδέν - Ο νέος νόμος βρίσκεται σε διαβούλευση
Από το
motomag
4/10/2024
Από το 2025 η ισπανική κυβέρνηση στοχεύει να μειώσει το επιτρεπόμενο όριο οινοπνεύματος στο αίμα για όλους τους οδηγούς και αναβάτες, στα 0,2 γραμμάρια ανά λίτρο αίματος, αντί για 0,5 που ισχύει τώρα. Το νέο κατώτερο όριο θα τοποθετήσει την Ισπανία στο ίδιο επίπεδο με τη Νορβηγία και τη Σουηδία, δύο ευρωπαϊκές χώρες που ξεχωρίζουν όσον αφορά στην οδική ασφάλεια. Τώρα μένει να δούμε αν το νομοσχέδιο θα υπερψηφιστεί από το ισπανικό κοινοβούλιο.
Το τρέχον γενικό όριο στην Ισπανία είναι 0,5 γ/λ, με χαμηλότερο όριο 0,3 γ/λ για επαγγελματίες και αρχάριους οδηγούς, αν και αναβάτες δικύκλων κάτω των 18 ετών υπόκεινται σε μηδενικό όριο. Σημειώστε πως το όριο των 0,2 γ/λ είναι τόσο αυστηρό που ουσιαστικά σημαίνει πως οδηγοί και αναβάτες δεν πρέπει να διακινδυνεύουν να καταναλώσουν καθόλου αλκοόλ πριν οδηγήσουν.
Στην Ελλάδα το όριο παραμένει για την ώρα στα 0,5 γραμμάρια ανά λίτρο αίματος για τους οδηγούς τετράτροχων όταν μετρηθεί με τη μέθοδο της αιμοληψίας ή από 0,25 χιλιοστά του γραμμαρίου ανά λίτρο όταν η μέτρηση γίνει φυσώντας σε αντίστοιχη συσκευή αλκοόλ. Όμως για τους αναβάτες μοτοσυκλετών (αλλά και τους επαγγελματίες οδηγούς) τα όρια είναι χαμηλότερα, στα 0,10 χιλιοστά του γραμμαρίου ανά λίτρο. Τα πρόστιμα ξεκινούν από τα 200 ευρώ, ενώ μπορούν να φτάσουν και τα 2.000 ευρώ, συν την αφαίρεση του διπλώματος οδήγησης έως και για 5 χρόνια.
Μια πολύ καλή κίνηση του Ισπανικού κράτους είναι ότι προωθεί μια γκάμα έξυπνων κλειδαριών, οι οποίες μπορούν να εμποδίσουν τους οδηγούς που υπερβαίνουν το όριο να ξεκινήσουν τον κινητήρα. Αυτές θα τοποθετούνται σε μεγάλα και μικρά λεωφορεία-πούλμαν που μεταφέρουν περισσότερα από οκτώ άτομα. Η συσκευή αυτών των κλειδαριών θα λειτουργεί όπως όταν μας σταματάνε για αλκοτέστ, με τον οδηγό να πρέπει να φυσήξει στην ανάλογη συσκευή πριν από κάθε ενεργοποίηση του κινητήρα, βεβαιώνοντας ότι βρίσκεται στα επιτρεπτά όρια αλκοόλ.
Βρισκόμαστε σε αναμονή για να δούμε αν η προτεινόμενη μείωση περάσει τελικά από την ισπανική Βουλή και μετουσιωθεί σε νόμο του κράτους.
Second Ride: Η γερμανική εταιρεία που δίνει μια δεύτερη, ηλεκτρική ζωή σε παλιές μοτοσυκλέτες
Μια διαφορετική προσέγγιση στην ηλεκτρική τεχνολογία των δικύκλων υπόσχεται να δώσει λύσεις
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
17/3/2026
Με open-source φιλοσοφία, επισκευάσιμες μπαταρίες και έμφαση στην κοινότητα, η Second Ride επιχειρεί να φέρει τα ηλεκτρικά πιο κοντά στους αναβάτες.
Η μετάβαση στα ηλεκτρικά δίκυκλα δεν είναι τόσο απλή όσο θα ήθελαν οι κατασκευαστές. Κόστος, αυτονομία, διάρκεια ζωής μπαταριών και ίσως πιο σημαντικό, η έλλειψη δυνατότητας επισκευής αποτελούν βασικά εμπόδια. H γερμανική εταιρεία Second Ride δείχνει να κατανοεί βαθιά αυτά τα προβλήματα και ευελπιστεί να τα αντιμετωπίσει στη ρίζα τους.
Αντί να δημιουργεί απλώς kit μετατροπής για εξηλεκτρισμό παλαιότερων μοτοσυκλετών, η Second Ride επαναπροσδιορίζει συνολικά το πώς θα μπορούσε να είναι η ιδιοκτησία ενός ηλεκτρικού δικύκλου, ειδικά για όσους αγαπούν τις κλασικές μοτοσυκλέτες και το μαστόρεμα.
O εξηλεκτρισμός των κλασικών… σε άλλο σκεπτικό
Η ιδέα της μετατροπής μιας κλασικής μοτοσυκλέτας σε ηλεκτρική δεν είναι καινούργια. Σίγουρα μεγάλο κομμάτι της γοητείας της “κλασσικής μοτοσυκλέτας” χάνεται, χωρίς την οσμή, τον θόρυβο και τη δόνηση της “καρδιάς” της, αλλά για πολλούς αποτελεί έναν τρόπο να διατηρήσουν ζωντανά αγαπημένα μοντέλα, ειδικά όταν η εύρεση ή πόσο μάλλον η δημιουργία ανταλλακτικών γίνεται δύσκολη ή ακριβή. Παράλληλα, τα ηλεκτρικά σύνολα ισχύος προσφέρουν άμεση ροπή και πιο φιλική λειτουργία.
Ωστόσο, το κόστος μετατροπής παραμένει υψηλό, ενώ υπάρχουν και σοβαρά ερωτήματα γύρω από τη διάρκεια ζωής και τη συντήρηση των μπαταριών. Εδώ ακριβώς έρχεται η προσέγγιση της Second Ride να διαφοροποιηθεί.
Μπαταρίες που… επισκευάζονται
Ένα από τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία της φιλοσοφίας της εταιρείας αφορά τον σχεδιασμό των μπαταριών. Σήμερα, τα περισσότερα battery packs αποτελούνται από κυψέλες συγκολλημένες μεταξύ τους, κάτι που δυσκολεύει, έως καθιστά αδύνατη, την επισκευή.
Η Second Ride προτείνει μια διαφορετική αρχιτεκτονική: κυψέλες που τοποθετούνται με σύστημα πίεσης, αντίστοιχο με αυτό που γνωρίζουμε από απλές μπαταρίες καθημερινών συσκευών. Αυτό σημαίνει ότι, θεωρητικά, ο χρήστης θα μπορεί να εντοπίζει τις φθαρμένες κυψέλες και να τις αντικαθιστά εύκολα, χωρίς να αλλάζει ολόκληρο το πακέτο.
Τα οφέλη είναι πολλαπλά. Μειώνεται σημαντικά το κόστος συντήρησης, περιορίζονται τα απόβλητα και αυξάνεται η διάρκεια ζωής του οχήματος. Ταυτόχρονα ενισχύεται η εμπιστοσύνη των χρηστών προς την ηλεκτρική τεχνολογία, που μέχρι σήμερα συχνά θεωρείται εξειδικευμένη και μη επισκευάσιμη.
Open-source και δικαίωμα στην επισκευή
Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η απόφαση της Second Ride να υιοθετήσει μια open-source φιλοσοφία. Παρότι η εταιρεία συνεχίζει να πουλά τα kit και τις υπηρεσίες της, δεν επιδιώκει να κλειδώσει τη λογική της.
Αντίθετα, ενθαρρύνει τρίτους να αναπτύσσουν εξαρτήματα, βελτιώσεις και εφαρμογές πάνω στις δικές της πλατφόρμες. Με άλλα λόγια, δεν κρατά την τεχνολογία αποκλειστικά για τον εαυτό της, αλλά επιδιώκει τη διάχυση γνώσης και την εξέλιξη μέσα από την κοινότητα.
Η λογική αυτή συνδέεται άμεσα με το λεγόμενο δικαίωμα στην επισκευή, ένα κίνημα που κερδίζει συνεχώς έδαφος, ειδικά σε μια εποχή όπου πολλά σύγχρονα οχήματα και ιδιαίτερα τα ηλεκτρικά είναι δύσκολα έως αδύνατο να επισκευαστούν εκτός εξουσιοδοτημένων δικτύων.
Η Second Ride δεν σταματά στις μπαταρίες και τα kit. Σχεδιάζει επίσης μια ανοιχτή βάση δεδομένων για οχήματα και μετατροπές. Εκεί, οι χρήστες θα μπορούν να μοιράζονται πληροφορίες, εμπειρίες και τεχνικές λύσεις.
Η πρωτοβουλία αυτή μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο όχι μόνο για την ίδια την εταιρεία, αλλά και για ανεξάρτητους μηχανικούς, κατασκευαστές και ερασιτέχνες που θέλουν να πειραματιστούν με ηλεκτρικές μετατροπές.
Περισσότερο από τεχνολογία
Πέρα από την τεχνική πλευρά, η προσέγγιση της Second Ride αγγίζει και κάτι βαθύτερο τη σχέση του αναβάτη με τη μοτοσυκλέτα του. Σε μια εποχή όπου πολλά οχήματα μετατρέπονται σε “μαύρα κουτιά”, χωρίς δυνατότητα παρέμβασης, η επιστροφή στη λογική του φτιάχνω και καταλαβαίνω έχει ιδιαίτερη σημασία.
Για πολλούς, η μοτοσυκλέτα δεν είναι απλώς ένα μέσο μετακίνησης, αλλά ένα πεδίο έκφρασης, μάθησης και δημιουργίας. Το εάν η εταιρεία κατορθώσει να κερδίσει μια ίσως πιο σκληροπυρηνική ομάδα αναβατών και να την γεφυρώσει με την ηλεκτρική τεχνολογία μένει να φανεί, παρότι μοιάζει ιδιαίτερα δύσκολο. Η δυνατότητα να ασχοληθείς ο ίδιος με τη συντήρηση ή την εξέλιξη του δικύκλου σου πάντως ενισχύει τη σύνδεση.
Η Second Ride φαίνεται να το καταλαβαίνει και να ποντάρει σε αυτό. Και ίσως τελικά, πέρα από την ίδια την ηλεκτροκίνηση, αυτός να είναι ο σημαντικότερος λόγος που αξίζει να την παρακολουθούμε.