Ιταλία: Ρεκόρ εισπράξεων από παραβάσεις του ΚΟΚ το 2024

Στο 1,7 δισ. ευρώ έφτασε το ποσό που εισέπραξαν οι δήμοι, κυρίως από κάμερες-ραντάρ
Ραντάρ ταχύτητας Ιταλία ρεκόρ εισπράξεων
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

20/3/2025

Ίλιγγο προκαλεί το ποσό που εισέπραξαν οι ιταλικοί δήμοι τη χρονιά που μας πέρασε από παραβάσεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.

Σύμφωνα με τη διαδικτυακή πλατφόρμα σύγκρισης ασφαλιστικών συμβολαίων Facile.it το 2024 ήταν μια χρονιά ρεκόρ για τους ιταλικούς δήμους αναφορικά με τις εισπράξεις από παραβάσεις του ΚΟΚ. Το συνολικό ποσό του 1,7 δισ. ευρώ παρουσιάζεται μάλιστα αυξημένο κατά 10% σε σχέση με το 2023.

Η ιταλική πλατφόρμα ανέλυσε δεδομένα που πήρε από το πληροφοριακό σύστημα συναλλαγών της γενικής κυβέρνησης της Ιταλίας (Sistema informativo delle operazioni degli enti pubblici -SIOPE), τα οποία αφορούν μόνο τις εισπράξεις των δήμων, που σημαίνει ότι το συνολικό ποσό μπορεί να είναι σημαντικά μεγαλύτερο αν στην ανάλυση περιληφθούν και οι επαρχίες.

Στην κορυφή των δήμων βρίσκεται το Μιλάνο με εισπράξεις 204 εκατ. ευρώ ακολουθούμενο από τη Ρώμη με 145,8 εκατ. ευρώ, ενώ στην τρίτη και τέταρτη θέση βρίσκονται η Φλωρεντία και το Τορίνο με εισπράξεις 61,6 και 61,2 εκατ. ευρώ αντίστοιχα. Την πρώτη πεντάδα κλείνει η Νάπολη με 42,9 εκατ. ευρώ.

Ραντάρ ταχύτητας Ιταλία ρεκόρ εισπράξεων

Στο Top 10 των δήμων με τις μεγαλύτερες εισπράξεις από παραβάσεις του ΚΟΚ βρίσκονται επίσης η Γένοβα, η Μπολόνια, η Βερόνα, η Πάντοβα και το Παλέρμο με το σύνολο των εισπράξεων για την πρώτη δεκάδα να φτάνει τα 650 εκατ. ευρώ.

Οι ιταλικοί δήμοι έχουν δεχτεί δριμεία κριτική πολλές φορές στο παρελθόν για τον καθαρά εισπρακτικό τρόπο που διαχειρίζονται τις κάμερες-ραντάρ ταχύτητας, τις οποίες και βάζουν πραγματικά όπου μπορούν και όχι εκεί που χρειάζεται πραγματικά για τη βελτίωση της οδικής ασφάλειας, χωρίς απαραίτητα να... προειδοποιούν τους διερχόμενους. 

Το έκαναν μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που τον Μάϊο του 2024 άλλαξε ο νόμος στη γειτονική χώρα ώστε να υποχρεώνονται οι δήμοι να τοποθετούν σχετικές πινακίδες πολύ πριν από το σημείο που βρίσκεται η εκάστοτε κάμερα, ενώ ορίστηκε ακόμη και ελάχιστη δυνατή απόσταση που πρέπει να έχουν οι κάμερες μεταξύ τους, σύμφωνα μάλιστα και με τον τύπου του δρόμου που έχουν τοποθετηθεί. Παράλληλα, μεταξύ άλλων "προδιαγραφών" η ύπαρξη κάμερας θα πρέπει να δικαιολογείται και από την επικινδυνότητα του σημείου που θα πρέπει να έχει καταγραφεί υψηλή συχνότητα ατυχημάτων.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.