Ιταλικοί θρύλοι στη νέα σειρά των ηλεκτρονικών βιβλίων του Alan Cathcart

Τρεις ιταλικές μοτοσυκλέτες ιστορικής σημασίας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

21/11/2019

Φίλος και συνεργάτης επί δεκαετίες, ο Alan Cathcart ο "sir" της παγκόσμιας μοτοσυκλέτας δεν χρειάζεται συστάσεις. Δεν είναι ένας απλός freelancer που συνεργάζεται με το MOTO, αλλά ένας συνάδελφός σε διαρκή επικοινωνία.

Είναι απ’ τα πιο γνωστά ονόματα παγκοσμίως και η εμπειρία που έχει θεωρείται μια απ’ τις μεγαλύτερες καθώς έχει βρεθεί στη σέλα πολλών μοναδικών μοτοσυκλετών, από ευφάνταστες custom, πρωτότυπες μοτοσυκλέτες μέχρι και αγωνιστικές είτε της σύγχρονης εποχής είτε προηγούμενων δεκαετιών. Με αυτά να αποτελούν τροφή για σκέψη, έχει εκδώσει τρία βιβλία σε ηλεκτρονική μορφή. αφιερωμένα σε τρεις μοτοσυκλέτες ορόσημα της ιστορίας των ιταλικών αγώνων και όχι μόνο.

Τα βιβλία έχουν εκδοθεί από την BRG Multimedia με το καθένα να κοστίζει €3.50 και είναι διαθέσιμα στο Amazon ή το Kindle Bookstore.

Η πρώτη θρυλική μοτοσυκλέτα είναι η V8 της Moto Guzzi, ενώ έπειτα σειρά έχει η Bicilindrica V-twin της ίδιας εταιρείας. Η λίστα ολοκληρώνεται με το τετρακύλινδρο 350 της MV Agusta, την τελευταία αγωνιστική μοτοσυκλέτα της εταιρείας, με την οποία συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα GP.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’50, η Moto Guzzi ήταν κυρίαρχη δύναμη στα GP στην κατηγορία των 350cc, ενώ το V8 αποτέλεσε το “όπλο” της για να προκαλέσει τις Gilera και MV Agusta στη διεκδίκηση του τίτλου. Μέχρι και σήμερα, είναι η μοναδική οκτακύλινδρη μοτοσυκλέτα που έλαβε μέρος στο πρωτάθλημα και δεν έφτασε ποτέ στο όριο των δυνατοτήτων της καθώς στο τέλος της σεζόν του 1956, η Moto Guzzi αποσύρθηκε απ’ το πρωτάθλημα. Παρότι το V8 δεν κατάφερε ποτέ να περάσει τη γραμμή τερματισμού πρώτο στα GP, τα χαρακτηριστικά του, η νίκη του στο κορυφαίο Imola Gold Cup και το ρεκόρ ταχύτητας των 286,4km/h(!) στον αγώνα του βέλγικου GP, ήταν αρκετά για να το μετατρέψουν σε έναν θρύλο στην ιστορία της μοτοσυκλέτας. Από την άλλη, η 20ετής πορεία του Bicilindrica των 500cc με τον δικύλινδρο V ήταν γεμάτη επιτυχίες, όπου στα χέρια του Stanley Woods κέρδισε τον αγώνα του Isle Of Man TT το 1935 και μετά ακολούθησαν πολλές νίκες στα GP.

Η μοτοσυκλέτα που περιγράφεται στο δεύτερο βιβλίο αφορά την τελική μορφή της Bicilindrica και είχε κερδίσει στον αγώνα του ισπανικού GP το 1953.

Το τελευταίο βιβλίο αναφέρεται στην μοτοσυκλέτα που πραγματικά αντιπροσώπευε το τέλος μιας εποχής. Το τετρακύλινδρο κόσμημα της MV Agusta, το 350 με πλαίσιο τιτανίου. Ο Giacomo Agostini πήρε τη νίκη στο Assen προσφέροντας ένα εξαιρετικό φινάλε στην σχεδόν τριαντακονταετή και γεμάτη επιτυχίες πορεία της διάσημης ιταλικής εταιρείας στα GP.

Κάθε ηλεκτρονικό βιβλίο της σειράς περιλαμβάνει όλη την ιστορία των μοτοσυκλετών, την πληρέστατη τεχνική της ανάλυση και τη δοκιμή τους σε πίστα, μεταφέροντας την άποψη του Alan Cathcart. Συνοδεύονται, επίσης από σπάνιο υλικό και εξαιρετικής ανάλυσης φωτογραφίες, που παρουσιάζουν τις μοτοσυκλέτες χωρίς φαιρινγκ και τεχνικές λεπτομέρειες των κινητήρων και των πλαισίων τους.

Η Polaris πατεντάρει κράνος που διαγιγνώσκει πότε είσαι κουρασμένος

Μένει να δούμε αν θα πάρει τον δρόμο προς την παραγωγή
polaris
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/6/2026

Η τελευταία πατέντα της Polaris υποδηλώνει ότι το μελλοντικό σου κράνος θα μπορεί να παρακολουθεί την κόπωσή σου, να ελέγχει το όχημά σου και να αποφασίζει πότε πρέπει να σταματήσεις την οδήγηση.

Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας της Polaris περιγράφει ένα modular έξυπνο κράνος εξοπλισμένο με GPS, βιομετρικούς αισθητήρες, εξοπλισμό επικοινωνίας, φώτα και αφαιρούμενες ηλεκτρονικές μονάδες. Οι μοτοσυκλετιστές θα μπορούν να επικοινωνούν μέσω δικτύων, να συντονίζουν ομαδικές βόλτες και να χειρίζονται ορισμένες λειτουργίες του οχήματος απευθείας από κουμπιά τοποθετημένα στο κράνος. Όλα αυτά είναι αρκετά λογικά. Οι μοτοσυκλετιστές χρησιμοποιούν ήδη συσκευές επικοινωνίας Bluetooth, κάμερες, συστήματα πλοήγησης και εφαρμογές. Ο συνδυασμός ορισμένων από αυτές τις λειτουργίες σε μια ενιαία πλατφόρμα δεν λογίζεται ως αρνητικό.

Polaris

Βέβαια, η τεχνολογία του συγκεκριμένου κράνους δεν σταματά εκεί, αφού ένα σύστημα παρακολούθησης της κόπωσης που καταγράφει τις κινήσεις του κεφαλιού, την επιτάχυνση, τα βιομετρικά στοιχεία του αναβάτη και τη δραστηριότητα των αναρτήσεων του οχήματος θα υπολογίσει αυτό που η Polaris ονομάζει “Συνολική Μεταδιδόμενη Ενέργεια” (Total Energy Imparted). Η ιδέα είναι να προσδιοριστεί πόσο σωματικά καταπονημένος έχει γίνει ο αναβάτης με την πάροδο του χρόνου. Αν συγκεντρωθούν αρκετοί “πόντοι” κόπωσης, το σύστημα αρχίζει να εκπέμπει προειδοποιήσεις.

Σύμφωνα με τα σχέδια, το κράνος θα μπορούσε να ζητήσει επιβεβαίωση ότι ο αναβάτης είναι σε εγρήγορση και προσέχει. Εάν ο αναβάτης δεν απαντήσει εντός συγκεκριμένων χρονικών ορίων, το σύστημα θα μπορούσε ενδεχομένως να τροποποιήσει τη συμπεριφορά του οχήματος, περιορίζοντας την απόδοση ή μειώνοντας την ταχύτητα.

Polaris

Πολλοί έμπειροι αναβάτες θα θεωρήσουν πως δεν πρέπει και δεν χρειάζεται ένα κράνος να πάρει μία τέτοια απόφαση, όμως είναι από τις περιπτώσεις που η τεχνολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί υπέρ του ανθρώπου και να προλάβει δύσκολες καταστάσεις.

Μία άλλη λειτουργία της Polaris περιγράφει συστήματα σύνδεσης για ομαδικές βόλτες που μπορούν να παρακολουθούν πόσο μακριά απομακρύνονται οι αναβάτες από έναν καθορισμένο αναβάτη και οι συμμετέχοντες θα λαμβάνουν ειδοποιήσεις όταν οι αναβάτες απομακρύνονται υπερβολικά.

Βέβαια, μένει να δούμε αν οι παραπάνω λειτουργίες θα πάρουν τον δρόμο προς την παραγωγή, καθώς πολλά διπλώματα ευρεσιτεχνίας έχουν μείνει στα συρτάρια και οι ιδέες δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Σημαντικό πάντως είναι να αναφέρουμε πως η η Polaris δεν είναι απλώς ένας κατασκευαστής οχημάτων, αλλά κατέχει επίσης την Klim, ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στον τομέα του εξοπλισμού για μοτοσυκλέτες και μηχανοκίνητα σπορ.

Ετικέτες