Ιταλοί κατασκευάζουν πίστα στην Τενερίφη - δείχνουν το δρόμο μιας τέτοιας επένδυσης

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/9/2016

Εδώ και τέσσερα χρόνια, ακούμε για κατασκευή πίστας με προδιαγραφές F1 στα Κανάρια Νησιά, τα οποία ανήκουν στην Ισπανία με καθεστώς αυτονομίας και βρίσκονται εκατό χιλιόμετρα από τις νότιες ακτές του Μαρόκο. Έπειτα από τα εγκαίνια του εργοταξίου στο τέλους Αυγούστου, πλέον η κατασκευή έχει ξεκινήσει αμετάκλητα, με ορίζοντα ολοκλήρωσης τους επόμενους 22 μήνες.

Με κλίμα ξερό και υποτροπικό, τα Κανάρια Νησιά χαρακτηρίζονται από σταθερές μεσαίες θερμοκρασίες σε όλη την διάρκεια του χρόνου με μόλις 15 μέρες βροχόπτωσης κατά μέσο όρο. Με βασική πηγή εσόδων τον τουρισμό και τις δραστηριότητες αναψυχής, τα νησιά έχουν αναπτύξει μία μοναδική σειρά υποδομών, με μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες και αεροδρόμια με απευθείας σύνδεση με τις βόρειες ευρωπαϊκές χώρες. Υπάρχει το κατάλληλο κλίμα και οι υποδομές και παράλληλα ακόμα ένα επιπρόσθετο χαρακτηριστικό, που αναγάγει την Τενερίφη, ιδανικό μέρος για την δημιουργία πίστας: Το ενεργό ηφαίστειο προμηθεύει την καλύτερη πρώτη ύλη του κόσμου, για την ασφαλτόστρωση!

ο θεμέλιος λίθος, κρύβει χρονοκάψουλα με αντίγραφο των συμβολαίων και πρωτότυπες υπογραφές... 

 

πηγή: motorbikemag.es

Οι αναγνώστες του MOTO, ακούν συχνά για παρουσιάσεις νέων μοτοσυκλετών, για τις οποίες ταξιδεύουμε μέχρι τα Κανάρια Νησιά τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο, και οι λόγοι είναι όλοι οι παραπάνω. Τα νησιά έχουν εκπληκτική άσφαλτο στους δημόσιους δρόμους, που αντίστοιχη δεν βρίσκεις παρά μόνο σε πίστες, και οι υποδομές τους είναι ιδανικές για την φιλοξενία τέτοιων οργανώσεων. Με βάση αυτό, είναι κατανοητό ότι η πίστα δεν φτιάχνεται τόσο για τους ντόπιους και εξαιτίας της απομακρυσμένης απόστασης, ούτε και για την φιλοξενία πρωταθλημάτων της F1 και των MotoGP. Αν και θα διεκδικήσουν την διοργάνωση τέτοιων αγώνων, το αρχικό στάδιο κατασκευής που ξεκίνησε τέλη Αυγούστου και θα ολοκληρωθεί το ’18, δεν περιλαμβάνει εκτεταμένες κερκίδες εκατοντάδων χιλιάδων θεατών. Ωστόσο από την άλλη δεν απορρίπτουν κανένα ενδεχόμενο, καθώς το συμβούλιο των νησιών αναλαμβάνει την προέκταση του περιφερειακού αυτοκινητόδρομου και την σύνδεση του κοντινού βασικού αεροδρομίου των νησιών, ώστε να διευκολύνει την διοργάνωση οποιασδήποτε εκδήλωσης προγραμματιστεί στο μέλλον.

Οι επενδυτές που έχουν αναλάβει εξ ολοκλήρου το έργο κατασκευής για 35+5 χρόνια εκμετάλλευσης, δεν προσδοκούν στην ανάληψη παγκόσμιου πρωταθλήματος για να αποσβέσουν τα σχεδόν 26 εκατομμύρια της επένδυσης. Το συνολικό κόστος ανέρχεται στα 39 εκατομμύρια, όταν υπολογίσει κανείς τις εργασίες οδοποιίας που θα κατασκευάσει η πολιτεία, και το κόστος της αγοράς γης από τους ιδιώτες. Η γη αγοράστηκε το ‘12 από την κυβέρνηση αποκλειστικά για τον σκοπό αυτό…

Τα έσοδα της νέας πίστας θα προέρχονται από την ενοικίαση για δοκιμές σε αγωνιστικές ομάδες της F1, MotoGP και Superbike, την φιλοξενία εκδηλώσεων όπως οι παρουσιάσεις νέων μοντέλων σε δημοσιογράφους και το κυριότερο στον τουρισμό υψηλού κόστους… Σκοπός τους είναι να προσελκύσουν την φιλοξενία των ακριβών αυτοκινήτων που βρίσκονται σε πίστες ανά τον κόσμο. Οι ιδιοκτήτες τους έτσι κι αλλιώς ταξιδεύουν στα Κανάρια Νησιά για διακοπές όλο το χρόνο, με τα παγκοσμίου φήμης γήπεδα του γκολφ να αποτελούν βασική αιτία. Η δημιουργία πίστας αποσκοπεί στην διεκδίκηση ενός ακόμα ακριβού χόμπι.. και προτάσσει ως δέλεαρ το κλίμα και την εξωτική τοποθεσία.

Η πίστα των 4.067 χιλιομέτρων, σχεδιάστηκε το 2012 από τον όμιλο GPO, υπεύθυνο μεταξύ άλλον για μία σειρά από μεγάλες πίστες της Ισπανίας, όμως της Catalunya στην Βαρκελώνη, της Navarra και Monteblanco. Την κατασκευή έχει αναλάβει η Ιταλική Axia S.r.l. που με έδρα στο Μιλάνο επηρέασε και τον σχεδιασμό της GPO, που ακολουθήσε τα χαρακτηριστικά της Imola κατασκευάζοντας την νέα πίστα με υψομετρικές διαφορές και γνώμονα την θέα προς τον ορίζοντα και την θάλασσα.

Το αεροδρόμιο της Τενερίφης υποδέχεται κάθε χρόνο 6 εκατομμύρια τουρίστες απέχοντας μόλις 2,5 χιλιόμετρα από το σημείο που κατασκευάζεται η πίστα, ενώ ορισμένα από τα μεγαλύτερα θέρετρα βρίσκονται σε πολύ μικρή απόσταση. Ο Carlos Alonso, πρόεδρος του συμβουλίου των Κανάριων Νησιών, υποστηρίζει ότι η πίστα ταιριάζει απόλυτα με το μοντέλο τουρισμού που έχουν επιλέξει και γι΄ αυτό η κυβέρνηση προχώρησε στις απαραίτητες ρυθμίσεις με αγορά γης από τους αγρότες και διευκόλυνση της γραφειοκρατικής διαδικασίας, που παρόλο αυτά καθυστέρησε την έναρξη της κατασκευής για έναν ολόκληρο χρόνο.

Βασικό επίσης στοιχείο για την ολοκλήρωση της επένδυσης, ήταν η ευνοϊκή φορολόγηση που ισχύει για τις εταιρίες με έδρα τα νησιά, που ανέρχεται μόλις σε 4%, έναντι της αρκετά υψηλότερης φορολογίας που ισχύει στην Ισπανία.

Με τα δεδομένα της χρονολογίας του σχεδιασμού της, πίσω στο 2012, η πίστα υπολογίζεται να έχει μέγιστη ταχύτητα 310Km/h για μονοθέσια της F1 στην ευθεία μήκους 819 μέτρων, ενώ απαρτίζεται από μία εντυπωσιακή σειρά δεκαπέντε στροφών, από τις οποίες δέκα αριστερόστροφες και πέντε δεξιόστροφες.

Το πλάτος της θα είναι μεταξύ 12 και 15 μέτρων και οι ομάδες θα διαθέτουν χώρο για 2.000 αυτοκίνητα, 60 λεωφορεία και 20 φορτηγά. Ταυτόχρονα θα δημιουργηθούν 6.500 θέσεις πάρκινγκ, κατά το μέγιστο, μεγέθη που αποκαλύπτουν περεταίρω ότι η δημιουργία της πίστας δεν αποσκοπεί απευθείας στην φιλοξενία παγκόσμιων πρωταθλημάτων, τουλάχιστον στο αρχικό της στάδιο.

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της πίστας, αποτελεί ο σχεδιασμός που της επιτρέπει να διαχωριστεί σε τρεις μικρότερες πίστες, που με την παρουσία εξόδων διαφυγής και ανεξάρτητης πρόσβασης, μπορούν να χρησιμοποιηθούν παράλληλα, φιλοξενώντας ταυτόχρονες διοργανώσεις. Αυτό είναι απόλυτα κατανοητό, όταν αντιλαμβάνεσαι ότι σκοπός της δημιουργίας της είναι να αποτελεί σημείο συνεχών δοκιμών για τις αγωνιστικές ομάδες… Ταυτόχρονα θα δημιουργηθεί και πίστα για αγώνες 4x4 και motocross.

Διευθυντής της πίστας, πρόκειται να τεθεί ο Άγγλος Walter Sciacca, στέλεχος εταιρίας που διατηρεί το management ακριβών αυτοκινήτων και διοργανώνει αγώνες με supercar και μοτοσυκλέτες. Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό, ότι οι συμφωνίες πίσω από την δημιουργία αυτών των πιστών, γίνονται πολύ συχνά ανάμεσα σ’ ένα κλειστό κύκλο με πανευρωπαϊκές επεκτάσεις, εξασφαλίζοντας την βιωσιμότητα της επένδυσης ακόμα και πριν τον τελικό σχεδιασμό της πίστας. Ελάχιστα επαφίονται στην διοργάνωση τοπικών πρωταθλημάτων και την καθημερινή ενοικίαση για το κοινό, πράγμα που μαρτυρά και την πορεία που θα πρέπει να έχει μία τέτοια επένδυση και για εμάς. Διαφορετικά είναι προτιμότερο να δημιουργηθεί μία πίστα χωρίς αυτές τις πανάκριβες προδιαγραφές, που η επένδυσή της θα μπορούσε να αποσβεστεί από τις ντόπιες διοργανώσεις. Αυτή άλλωστε είναι και η πραγματικότητα για τις αναρίθμητες πίστες που συναντάμε σε Ιταλία και Ισπανία, χωρίς να είναι καθόλου τυχαίο ότι αποτελούν φυτώρια κορυφαίων αναβατών. Για τα δικά μας δεδομένα, είναι ευκολότερη η δημιουργία μικρότερων πιστών με γνώμονα την κάλυψη του ντόπιου πληθυσμού, που με μικρό κόστος θα απολαμβάνει σωστές και άρτιες εγκαταστάσεις, με μέγιστη ασφάλεια. Οι πίστες με προδιαγραφές F1, απαιτούν ένα αρκετά υψηλότερο κόστος κατασκευής, που για να καλυφθεί απαιτεί με τη σειρά του, ένα τελείως διαφορετικό παιχνίδι στην προσέλκυση πελατείας. Στο τέλος αυτές οι πίστες είναι ασύμφορες για το κοινό, όπως ακριβώς συνέβη στην περίπτωση της Κωνσταντινούπολης…

 

Το σημείο της πίστας, όπως ήταν το '14 όταν και κατατέθηκαν τα έγγραφα για την έναρξη της κατασκευής:

------------------

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.