JEFTA: Σταδιακά φθηνότερες μοτοσυκλέτες - Συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης-Ιαπωνίας

Μειώνονται οι δασμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/7/2018

Μπαίνει σε εφαρμογή και επικυρώνεται, η JEFTA (Japan-EU Free Trade Agreement, "συμφωνία ελεύθερων εμπορικών συναλλαγών Ιαπωνίας-ΕΕ") που ψηφίστηκε το 2017 μετά από διαπραγμάτευση τεσσάρων ετών, και η εφαρμογή της ξεκίνησε από τις 18 Ιουλίου. Με την συμφωνία αυτή δημιουργείται μία ελεύθερη ζώνη εμπορίου με δυναμική 600 εκατομμυρίων ανθρώπων, στην οποία καταργείται το 99% των δασμών που μέχρι τώρα έφτανε το 1 δις Ευρώ. Στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι να ευνοηθεί ο αγροδιατροφικός τομέας, και της Ιαπωνικής η αυτοκινητοβιομηχανία και φυσικά και οι μοτοσυκλέτες που περιλαμβάνονται στην μακριά αυτή λίστα. Το σύνολο των αγαθών που επηρεάζονται θετικά από την κατάργηση των δασμών, αγγίζουν το ένα τρίτο του παγκόσμιου ΑΕΠ.

Για την ομαλή μετάβαση στην νέα αυτή εποχή, και για να μην επηρεαστεί απότομα ο ανταγωνισμός, η προσαρμογή θα είναι σταδιακή και στις μοτοσυκλέτες θα διαρκέσει μία πενταετία.
Σταδιακά η Ευρώπη θα καταργήσει τον φόρο του 8% στις μοτοσυκλέτες έως 250 κυβικά και το 6% για όλες τις υπόλοιπες ενώ ταυτόχρονα τα ιαπωνικά ανταλλακτικά θα ωφεληθούν με έως και 3.7%. Εδώ τώρα έρχεται η σκληρή ελληνική πραγματικότητα, να υπενθυμίσει πως συγκεκριμένα για τους Έλληνες μοτοσυκλετιστές, ο αντίκτυπος της μείωσης των δασμών για κάποιον που θέλει να αποκτήσει Ιαπωνική μοτοσυκλέτα, θα είναι μικρότερος, από την στιγμή που το ελληνικό δημόσιο επιβάλλει πρόσθετη φορολογία.

Σε κάθε περίπτωση όμως, οι ακριβότερες μοτοσυκλέτες θα δουν και μία πιο γενναία μείωση μέσα σε μία πενταετία, όταν για παράδειγμα μία μοτοσυκλέτα των 20.000 Ευρώ θα κοστίζει 1.200 λιγότερα. Από την στιγμή που η μείωση αυτή θα είναι σταδιακή, ο αντίκτυπος θα μοιραστεί σε βάθος πενταετίας.

Αν και πρόκειται για μία συμφωνία που επίσημα για πρώτη φορά συζητήθηκε πίσω στο 2013 και «κλείδωσε» πέρσι, δεν γίνεται από το να μην συνδεθεί με την πρόσφατη απόφαση των ΗΠΑ για «εμπορικό προστατευτισμό» ακυρώνοντας αντίστοιχες συμφωνίες τόσο με την Ιαπωνία παλαιότερα, όσο και με την Ευρωπαϊκή Ένωση πρόσφατα.

Ωστόσο αυτό που περνά στα ψιλά γράμματα είναι πως η συμφωνία περιλαμβάνει και την ολοκλήρωση μίας άλλης διαδιακασίας, της ενοποίησης των προδιαγραφών, που για τους κατασκευαστές σημαίνει μειωμένο κόστος εξέλιξης.

Το εξίσου σημαντικό, είναι πως αυτό μας φέρνει ένα στάδιο πιο κοντά στην εποχή που οι προδιαγραφές θα έχουν παγκόσμιο χαρακτήρα, μία προσπάθεια που καλλιεργείται πολλά χρόνια, και για πρώτη φορά μοιάζει πιο κοντά στην εποχή που θα είναι πράξη.

Η ενοποίηση των προδιαγραφών στο μέλλον, θα φέρει ακόμα χαμηλότερα το κόστος παραγωγής μοτοσυκλετών και παράλληλα θα καταστήσει την σημαντικά ευκολότερη την πώλησή τους ανάμεσα σε διαφορετικά κράτη, που δεν μοιράζονταν κοινά σύνορα ή δεν έχουν συνάψει αντίστοιχες μεμονωμένες συμφωνίες.

Οι διαφορές προδιαγραφών ρύπων και θορύβου της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Ιαπωνία, ανάγκαζαν –για παράδειγμα- την Ducati να διατηρεί ξεχωριστή γραμμή παραγωγής για τις Panigale που θα πωλούνταν στην Ιαπωνία, έχοντας ένα τελείως διαφορετικό –κι άσχημο- τελικό εξάτμισης. Αντίστοιχα οι Ιαπωνικές superbike ενσωμάτωναν κόστος εξέλιξης για δύο διαφορετικά πρότυπα, πράγμα που σταδιακά θα πάψει να ισχύει..

Απαγόρευση πατινιών για ανήλικους εξετάζει η κυβέρνηση – Αλλάζει τον νέο ΚΟΚ πριν καν κλείσει χρόνο

Πέρυσι παρουσίασαν μετά βαΐων και κλάδων τον ΚΟΚ, φέτος σχεδιάζουν να τον αλλάξουν γιατί αποδεικνύεται προβληματικός
patini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/5/2026

Την 13η Ιουνίου 2025 ο νέος πολυδιαφημισμένος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με πρωταγωνιστές τα πολύ αυστηρότερα πρόστιμα, αλλά και ρυθμίζοντας για πρώτη φορά μερικά θέματα που ως τώρα συνιστούσαν γκρίζες ζώνες, όπως η διήθηση των δικύκλων και η χρήση των λεγόμενων ΕΠΗΟ, των Ελαφριών Προσωπικών Ηλεκτρικών Οχημάτων.

Δεν πρόλαβε όμως να συμπληρωθεί ένας χρόνος από την έναρξη ισχύος του νέου ΚΟΚ και σήμερα βρισκόμαστε προ επείγουσας τροποποίησής του, επειδή τον τελευταίο καιρό σημειώθηκαν δύο σοβαρά ατυχήματα με μικρά παιδιά σε ηλεκτρικά πατίνια, το ένα (στην Ηλεία) δυστυχώς θανατηφόρο.

Κάπως έτσι το τελευταίο διάστημα διάφορα στελέχη της κυβέρνησης, όπως ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, μιλούν ανοικτά για την ανάγκη νομοθετικής παρέμβασης.

Το μέτρο που φαίνεται πως επεξεργάζεται η κυβέρνηση είναι η καθολική απαγόρευση χρήσης ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους, ζήτημα που ο κ. Χρυσοχοΐδης περιέγραψε ως “ιδιαίτερο και δύσκολο” καθώς έριχνε στο τραπέζι και άλλη μια διάσταση του θέματος: “αν σήμερα σε χτυπήσει ένα πατίνι ποιος θα σε αποζημιώσει; Χρειάζεται υποχρεωτική ασφάλιση”.

Το ερώτημα είναι το εξής: όταν η ίδια ακριβώς κυβέρνηση επεξεργαζόταν τον νέο ΚΟΚ πριν έναν χρόνο, δεν έβλεπε κανένα πρόβλημα με το να κυκλοφορούν στους δρόμους 12χρονοι με ηλεκτρικά πατίνια;

Ας το πιάσουμε από την αρχή. Όταν ένας γονιός επιτρέπει στο παιδί του να βγαίνει μόνο του στους δρόμους με πατίνι, η ευθύνη βαραίνει πρωτίστως τον ίδιο και καθόλου τον ΚΟΚ, ο οποίος αναφέρει καθαρά πως τα ηλεκτρικά πατίνια μπορεί να τα οδηγήσει νόμιμα οποιοσδήποτε έχει κλείσει τα 12 έτη (ΚΟΚ, άρθρο 44, παράγραφος 10).

Διότι κατά τον καινούργιο Κώδικα είναι νόμιμο, άρα θεμιτό να κυκλοφορήσει στους δρόμους ανάμεσα σε μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα, φορτηγά και λεωφορεία ένα μηχανοκίνητο δίκυκλο με αναβάτη που δεδομένα δεν έχει την παραμικρή ιδέα από τους κανόνες τους δρόμου, τα σήματα, τις προτεραιότητες κλπ.

Να όμως που αυτά που ήταν ψιλά γράμματα ως τη δημοσίευση του ΚΟΚ, τώρα έγιναν γιγάντιοι δυσάρεστοι τίτλοι.

Κατά τον νέο ΚΟΚ, εφόσον το πατίνι έχει τελική ταχύτητα έως 25 km/h, τότε λογίζεται ως ποδήλατο (άρθρο 4, παρ. 17) και εμπίπτει στις αντίστοιχες ρυθμίσεις, ήτοι ένα παιδί που έχει κλείσει τα 12 χρόνια του μπορεί νόμιμα να το βγάλει στον δρόμο χωρίς επιτήρηση μεγαλύτερου (άρθρο 44, παρ. 11) και με μόνη υποχρέωση να φορά κράνος (άρθρο 44, παρ. 12).

Μάλιστα η μόνη περίπτωση που απαγορεύεται να κινείται στον δρόμο είναι όταν υπάρχει διαθέσιμος ποδηλατόδρομος, ενώ σε κάθε άλλη περίπτωση το πατίνι μπορεί νόμιμα να κινηθεί στο οδόστρωμα μαζί με τα υπόλοιπα μηχανοκίνητα οχήματα, αρκεί στον συγκεκριμένο δρόμο το όριο ταχύτητας να μην υπερβαίνει τα 50 km/h.

Από τα παραπάνω καθίσταται προφανές πως η κυβέρνηση τρέχει πίσω από τις εξελίξεις που η ίδια προώθησε πέρυσι και φαίνεται τώρα να προετοιμάζει (ή  μήπως τρομάζει;) το κοινό για απαγόρευση χρήσης των ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους. Αυτό που προλογίζουν στελέχη της κυβέρνησης σε τακτικότατη βάση στην τηλεόραση και άλλα ΜΜΕ είναι επί της ουσίας τροποποίηση του νέου ΚΟΚ, αυτού που διαφημίστηκε πως ήρθε, μεταξύ άλλων, για να ρυθμίσει και τη ζούγκλα των ΕΠΗΟ.

Το ερώτημα φυσικά είναι απλούστατο: Κανείς από το επιτελείο που επεξεργάστηκε τον ΚΟΚ δεν είχε σκεφτεί τις πιθανές συνέπειες του να επιτρέπεις σε μικρά παιδιά να βγαίνουν σε δημόσιους δρόμους με μηχανοκίνητα οχήματα; Δηλαδή το ίδιο κράτος που θεωρεί τον Έλληνα 14χρονο ακατάλληλο να χειριστεί μοτοποδήλατο (ΑΜ) και τον 16χρονο ακατάλληλο να χειριστεί δίκυκλο Α1 - σε αντίθεση με άλλους Ευρωπαίους συνομήλικούς του που έχουν αυτό το δικαίωμα στις χώρες τους - θεωρεί τον 12χρονο ικανό και έτοιμο να πάρει τους δρόμους με ΕΠΗΟ που πιάνουν 25 km/h χωρίς να έχει περάσει από την παραμικρή εκπαίδευση...

Προφανέστατα ισχύει ένα από τα δύο: είτε δεν το σκέφτηκαν ή το αγνόησαν. Γι’ αυτό τρέχουν σήμερα να μαζέψουν τα αμάζευτα μετά τα απανωτά τροχαία ατυχήματα, καθώς το κυρίαρχο κριτήριο για μια φορά ακόμη φαίνεται να είναι η δημόσια εικόνα της κυβέρνησης στα δελτία ειδήσεων.

Ας μην παραβλέπουμε πως ό,τι λέμε για τα πατίνια ισχύει και για τα ποδήλατα αφού οσαύτως λογίζονται τα ΕΠΗΟ με μέγιστη ταχύτητα από 6 ως 25 km/h κατά τον ΚΟΚ. Αν τα ατυχήματα είχαν γίνει με ποδήλατα αντί ηλεκτρικών πατινιών, θα γινόταν αυτή η συζήτηση άραγε;

Επιπλέον, οι δηλώσεις περί ασφάλισης των πατινιών ακούγονται τόσο ουτοπικές, όσο και προβληματικές. Από τη μια μιλάμε για ένα βαρύτατο πλήγμα στη σχετική αγορά (την οποία ωραιότατα τάισε η νομιμοποίηση χρήσης από μικρά παιδιά), αφετέρου έχει ενδιαφέρον να δούμε αν γίνεται νομικώς να υποχρεώνεις σε ασφάλιση οχήματα που δεν ταξινομούνται. Κι αν ανοίξει αυτό το κουτί της Πανδώρας, μετά τι; Θα ασφαλίσουμε και τα ποδήλατα, τα rollers και τα skateboards; Και πού θα μπει το όριο; Να ασφαλίζουμε και τα κουζινομάχαιρα αν είναι έτσι, όλο και κάποιος κινδυνεύει να κοπεί ετοιμάζοντας τη σαλάτα του.

Όσο για το ζήτημα του παρκαρίσματος των ηλεκτρικών πατινιών, ή μάλλον το πώς βρίσκονται πεταμένα παντού και όπως να ‘ναι, ζήτημα που επίσης φαίνεται να απασχολεί τα μάλα την κυβέρνηση, η λύση είναι απλή και δεν χρειάζεται καμιά νομοθετική πράξη. Ας κάνει η αστυνομία, ΕΛΑΣ και Δημοτική, τη δουλειά της: μάζεμα και πρόστιμα στις εταιρείες που να νοικιάζουν ή στους χρήστες που τα παρατούν.

Ο τελευταίος χρήστης είναι έτσι κι αλλιώς καταγεγραμμένος κανονικότατα μέσω της εφαρμογής με την οποία το νοίκιασε, δεν είναι κάποιος ανώνυμος τυχαίος, έχει ονοματεπώνυμο και ευθύνη για το πού και πώς το άφησε. Αν από την άλλη είναι ιδιωτικό το πατίνι, στο σπανιότατο ενδεχόμενο να βρεθεί πεταμένο σε πεζοδρόμιο η κατάσχεσή του είναι ήδη αρκετή ως τιμωρία.

Να γίνει δηλαδή ό,τι ακριβώς ξέρουν μια χαρά να κάνουν οι αρχές κάθε φορά που βγαίνουν παγανιά για μηχανές παρκαρισμένες στα πεζοδρόμια. Στα πατίνια κολλάμε τώρα;