Καλά νέα: Kawasaki, Yamaha, Mazda, Subaru και Toyota ενώνουν δυνάμεις για το μέλλον των κινητήρων εσωτερικής καύσης

Στόχος είναι να αναπτύξουν πιο φιλικά καύσιμα - Έρχονται Honda και Suzuki
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/11/2021

Συνασπίζονται οι Ιάπωνες κατασκευαστές απέναντι στην καθολική επικράτηση της ηλεκτροκίνησης και βάζουν στόχο να αναπτύξουν τεχνολογίες που θα επιτρέπουν την συνέχιση της χρήσης των κινητήρων εσωτερικής καύσης με μειωμένους ρύπους διοξειδίου.

Το θετικό είναι πως οι πέντε εταιρείες δεν θα συνεργαστούν προς αυτή την κατεύθυνση πηγαίνοντας όλες από τον ίδιο δρόμο, αλλά ακολουθώντας πρακτικά όλα τα μονοπάτια που μπορούν να οδηγήσουν εκεί. Εδώ στο ΜΟΤΟ είχαμε γράψει το 2008 (!) τόσο πριν από όλα αυτά, πως η ηλεκτροκίνηση δεν θα είναι παρά μία αρκετά μακριά μεταβατική περίοδος και θέλουμε να προσβλέπουμε σε ένα μέλλον με κινητήρες εσωτερικής καύσης που όμως δεν επιβαρύνουν το περιβάλλον - κάτι που θα μπορούσε να συμβεί με την χρήση του υδρογόνου. Η Kawasaki Heavy Industries είναι πρωτοπόρος σε αυτό και ήδη από το 2010 μελετά λύσεις για την χρήση του υδρογόνου σε όλα τα στάδια που χρειάζεται, ξεκινώντας από την παραγωγή, την μεταφορά και την αποθήκευσή του. Η επένδυση της Kawasaki στον τομέα αυτό είναι τεράστια και ξεπερνά κάθε άλλον, έχοντας κατασκευάσει ήδη το Suiso Frontier, το πρώτο τάνκερ μεταφοράς υγροποιημένου υδρογόνου το οποίο και θα μπει σε λειτουργία μέχρι τον ερχόμενο Οκτώβριο. Το 2018 ολοκλήρωσε επίσης και την κατασκευή της πρώτης τουρμπίνας υδρογόνου και συνολικά η Kawasaki καλύπτει την παραγωγή κινητήρων που χρησιμοποιούν το υδρογόνο σε γη, θάλασσα και αέρα.

Αντίστοιχα η Yamaha που ας μην ξεχνάμε πως έχει ισχυρούς δεσμούς με την Toyota ενώ μάλιστα σχεδιάζει κινητήρες και αυτοκινήτων, εδώ και χρόνια εξελίσσει την τεχνολογία για την χρήση αυτού του καυσίμου στον κόσμο των δύο τροχών. Η ανακοίνωση της Toyota αναφέρει ξεκάθαρα πως η Kawasaki και η Yamaha περιμένουν την Honda και την Suzuki να ακολουθήσουν σε αυτή την συνεργασία κι έτσι στο τέλος σύσσωμοι οι Ιάπωνες κατασκευαστές θα αναπτύξουν το πρώτο πλατύσκαλο αυτής της τεχνολογίας, στην μακρά ανηφορική διαδρομή που έχουμε μπροστά μας.

Στόχος είναι να πετύχουν την πράσινη ανάπτυξη αλλά χρησιμοποιώντας κινητήρες εσωτερικής καύσης στα δίκυκλα και για να κρατήσουν ξεκάθαρα τα όρια μεταξύ συνεργασίας και συναγωνισμού, το πρώτο βήμα είναι να καθοριστεί ένα πρωτόκολλο επικοινωνίας που επίσης θα ξεκαθαρίζει με ακρίβεια τους τομείς που η έρευνα θα γίνεται συνδυαστικά.

Ένας πολύ βασικός σκόπελος σε όλο αυτό το δύσκολο εγχείρημα της προσαρμογής των κινητήρων εσωτερικής καύσης, είναι η ανάπτυξη του άμεσου ψεκασμού που θα διαχειρίζεται το υδρογόνο, όπως επίσης και η ανάφλεξη. Εκεί η Toyota με την Yamaha έχουν κάνει από κοινού πολύ σημαντικά βήματα με άμεση συνεργασία από το 2016.

Η παραγωγή υδρογόνου χωρίς επιβάρυνση του περιβάλλοντος με CO2 θα είναι επίσης ένα δύσκολο εμπόδιο, για το οποίο γίνονται ήδη πρώτα βήματα επίσης από διαφορετικούς δρόμους. Η χρήση αιολικής ενέργειας είναι ένας από αυτούς, η επεξεργασία των λυμάτων είναι άλλος ένας που ήδη χρησιμοποιεί με επιτυχία η Toyota σε συνεργασία με την πόλη Fukuoka.

Η αγωνιστική εμπλοκή με την χρήση υδρογόνου και άλλων «πράσινων» καυσίμων, όπως το biodiesel που σχεδιάζουν οι πέντε κατασκευαστές είναι ο σωστός δρόμος για την ανάπτυξη της τεχνολογίας καθώς θα απελευθερώσει κονδύλια και θα επιταχύνει την έρευνα, προσφέροντας ταυτόχρονα ένα πρώτης τάξης πεδίο δοκιμών. Μέχρι στιγμής έχουμε προχωρήσει μπροστά μέσα από τους αγώνες, οπότε δεν έχει κανένα νόημα να μην έρθει μέσα από αυτούς και η εξέλιξη του επόμενου βήματος.

Τα νέα είναι μόνο καλά, καθώς η παρούσα τεχνολογία για την ηλεκτροκίνηση μπορεί να προσφέρει εξαιρετικές λύσεις σε αυτοκίνητα αλλά και σκούτερ, δείτε τα Niu για παράδειγμα αλλά στις μοτοσυκλέτες υπάρχουν περιορισμοί παρόλο που επίσης βλέπουμε και λύσεις όπως της Zero που έχει αφήσει τους υπόλοιπους κατασκευαστές έτη φωτός πίσω της. Η Kawasaki επίσης επενδύει στην ηλεκτροκίνηση, ωστόσο δεν παύει να προετοιμάζει και το πιο μακρινό μέλλον επενδύοντας και πιστεύοντας πάρα πολύ στο υδρογόνο. Το ίδιο κι εμείς στο ΜΟΤΟ…

Piero Gagni: Έφυγε από τη ζωή ο μηχανικός των Eddie Lawson και Casey Stoner σε τροχαίο με σκούτερ

Ο Ιταλός ήταν μία σημαντικότατη προσωπικότητα στον κόσμο των αγώνων
Piero Gagni
Από τον

Παύλο Καρατζά

17/11/2026

Ο Piero Gagni έγραψε τη δική του ιστορία στον κόσμο της μοτοσυκλέτας, παίρνοντας τίτλους στο Ednuro ως αναβάτης και αργότερα Παγκόσμια Πρωταθλήματα ως μηχανικός των Eddie Lawson και Casey Stoner. Δυστυχώς ο Ιταλός έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 75 ετών, μετά από τροχαίο που είχε με το σκούτερ του.

Ο κόσμος των αγώνων μοτοσυκλέτας έχασε μια μεγάλη προσωπικότητα, έναν από εκείνους που βίωσαν τον κόσμο των αγώνων πρώτα ως αγωνιζόμενος κι έπειτα μέσα από τα paddocks, συμβάλλοντας στην επιτυχία μερικών από τους μεγαλύτερους πρωταθλητές της ιστορίας.

Η ιστορία του ξεκίνησε στην επαρχία του Bergamo, σε μια αγροτική οικογένεια. Ο Piero, ο νεότερος από επτά παιδιά, μεγάλωσε δουλεύοντας στα χωράφια με ένα ακαταμάχητο πάθος για τους κινητήρες.

Στα δεκαπέντε του, άρχισε να εργάζεται στο συνεργείο του χωριού, κάτι που αργότερα θα καθόριζε ολόκληρη τη ζωή του. Βέβαια ο Piero διέθετε επίσης ταλέντο και ως αναβάτης. Το 1974, έγινε εργοστασιακός αναβάτης στην κατηγορία Regularity (Enduro), ξεκινώντας μια καριέρα που θα του χαρίσει δύο ευρωπαϊκούς τίτλους, δύο ιταλικά πρωταθλήματα και έξι χρυσά μετάλλια στο Διεθνές Αγώνα Six Days.

Piero Gagni

Το 1975 ο Ιταλός συνέβαλε στην κατάκτηση του Silver Vase στο Isle of Man Six Days με την ιταλική ομάδα και συναθλητές τους Pier Luigi Rottigni, Gualtiero Brissoni και Attilio Petrogalli, οι οποίοι οδηγούσαν όλοι μοτοσυκλέτες SWM. Μάλιστα, υπάρχει μία τραγική ειρωνεία που φαίνεται να ακολουθεί αυτή την ομάδα, καθώς ο συναθλητής του Attilio Petrogalli, απεβίωσε επίσης λίγους μήνες νωρίτερα  όταν πήγε να καθαρίσει μια σφηκοφωλιά, ξέσπασε φωτιά στην οποία παγιδεύτηκε και έχασε τη ζωή του από ασφυξία.

Εκείνα τα χρόνια στο Enduro οι αναβάτες έπρεπε να είναι και εξαιρετικοί μηχανικοί, ικανοί να επισκευάζουν τις δικές τους μοτοσυκλέτες υπό εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, ένα περιβάλλον στο οποίο ο Gagni ένιωθε απόλυτα άνετα. Τελειώνοντας την καριέρα του ως αναβάτης, ο Piero επέστρεψε στο παλιό του πάθος και εργάστηκε ως μηχανικός, όταν ο θρύλος της μοτοσυκλέτας Giacomo Agostini τον ενέταξε στην ομάδα του. Ήταν η αρχή μιας δεύτερης καριέρας, προορισμένης να είναι εξίσου σημαντική με την πρώτη.

Ο Gagni εργάστηκε στη Yamaha, σχηματίζοντας μαζί με τον Fiorenzo Fanali ένα δίδυμο μηχανικών, με αναβάτη τον Eddie Lawson που θα κατακτήσει τρία Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Αξίζει να σημειωθεί πως μιλάμε για την δίχρονη εποχή του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος, εκεί που το “αυτί” του μηχανικού ήταν ένα από τα πιο σημαντικά εργαλεία.

Ο Gagni εργάστηκε συνολικά για τις Yamaha, Cagiva, Ducati και Honda και αποτέλεσε αναπόσπαστο μέρος των δύο Παγκόσμιων Πρωταθλημάτων που κατέκτησε ο Casey Stoner το 2007 και το 2011. Μετά την αποχώρηση του Stoner, ο Gagni έμεινε στο HRC.

Μάλιστα δεν περιορίστηκε μόνο στους αγώνες δρόμου. Το βιογραφικό του περιλαμβάνει επίσης επτά συμμετοχές στο Rally Dakar, όπου συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με τον Edi Orioli (4 τίτλους Dakar).

Παρά την ηλικία του, το 2019 κατέκτησε τον τίτλο της Ιταλικού Πρωταθλήματος κλασικών μοτοσυκλετών enduro στην κατηγορία C2, οδηγώντας μια Fantic Motor, κατακτώντας μάλιστα επτά νίκες σε επτά αγώνες.

Δυστυχώς, ο Piero Gagni έπεσε σε κώμα μετά από ατύχημα που είχε με το σκούτερ του στα τέλη Οκτώβρη και την περασμένη Παρασκευή έφυγε από την ζωή.

Piero Gagni

Ο Casey Stoner έγραψε για τον θάνατό του στα κοινωνικά δίκτυα: “Piero, θα σου είμαι για πάντα ευγνώμων και νιώθω προνομιούχος για τον χρόνο που περάσαμε εγώ και η οικογένειά μου μαζί σου. Πάντα αξιόπιστος και αφοσιωμένος, ένας υποδειγματικός άνθρωπος από κάθε άποψη – δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψω πλήρως ποιος ήσουν. Αναπαύσου εν ειρήνη, φίλε μου. Ο Piero ήταν ο έμπιστος μηχανικός μου, μαζί με μια καταπληκτική ομάδα ανθρώπων, κατά τη διάρκεια της καριέρας μου στο MotoGP. Όχι μόνο αυτό, αλλά πολλά χρόνια πριν από την εποχή μου ήταν ένας απίστευτα ταλαντούχος αναβάτης Enduro και είχε πολλές επιτυχίες κατά τη διάρκεια της καριέρας του. Ήταν πηγή έμπνευσης για την υγεία, δείχνοντας συχνά ότι ήταν σε θέση να κάνει κάθισμα με το ένα πόδι κοντά στα 70 του χρόνια. Θα μου λείψεις, Piero. Ο Θεός μαζί σου.”