Kawasaki Ninja ZX-10R/RR/SE 2019

Aναβαθμίσεις για όλες τις εκδόσεις
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

3/9/2018

Η Kawasaki για το 2019 αποφάσισε να προχωρήσει στην ανανέωση όλων των εκδόσεων της superbike της, θέλοντας να συνεχίσει την επιτυχής πορεία τους. Όσον αφορά τις αλλαγές, όλες οι εκδόσεις της οικογένειας των Ninja ZX-10 θα έχουν την επανασχεδιασμένη κεφαλή με το νέο σύστημα βύθισης βαλβίδων. Το σύστημα αυτό δεν το βλέπουμε για πρώτη φορά, καθώς το πρώτο μοντέλο που εμφανίστηκε με αυτό ήταν το BMW S1000RR και έπειτα ακολούθησε το GSX-R 1000 της Suzuki. Ουσιαστικά μεταξύ των εκκεντροφόρων και των βαλβίδων τοποθετήθηκαν ενδιάμεσα κοκοράκια, επιτρέποντας έτσι τη χρήση πιο “ήπιων” εκκεντροφόρων με μεγαλύτερη διάρκεια και μεγαλύτερη ακρίβεια στην κίνηση, στη μείωση του βάρους κατά 20% και στη χρήση μαλακότερων ελατηρίων καθώς πλέον δεν είναι απαραίτητα. Η μείωση του βάρους προήλθε από τη μεγέθυνση του εσωτερικού χώρου της κεφαλής, διατηρώντας όμως τις αρχικές εξωτερικές διαστάσεις.

Με αυτό τον τρόπο στις εκδόσεις ZX-10R και ZX-10R SE η Kawasaki κατάφερε να αυξήσει την ιπποδύναμη κατά 3 ίππους (χωρίς τη συμβολή του Ram-air) και ο κόφτης πλέον επεμβαίνει στις 13.500 αντί των 13.000 στροφών. Τέλος το χρώμα του καπακιού της κεφαλής είναι κόκκινο. Σε ό,τι αφορά την έκδοση ZX-10R SE, εκτός της νέας κεφαλής θα υπάρχει και η δυνατότητα επιλογής του self-healing χρώματος της Kawasaki, μιας τεχνοτροπίας που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στη Ninja H2 του 2019. Η εφαρμογή της στη Ninja ZX-10R SE δείχνει πως η εταιρεία έχει βλέψεις να την εφαρμόσει και σε άλλα μοντέλα και όχι μόνο στη ναυαρχίδα της.

Όσον αφορά την καινοτομία που φέρνει αυτή η βαφή γίνεται αντιληπτή από το όνομα της, η Kawasaki αναφέρει πως θα έχει τη δυνατότητα να “θεραπεύει” μικρές φθορές που μπορεί να προκληθούν από τη καθημερινή χρήση. Ακόμα το Ninja ZX-10R SE και ZX-10R από το 2019 θα έχουν στον στάνταρ εξοπλισμό τους το quickshifter της εταιρείας που επιτρέπει το ανέβασμα και το κατέβασμα των σχέσεων χωρίς τη χρήση συμπλέκτη. Τέλος, σύμφωνα με τη Kawasaki οι ημι-ενεργητικές αναρτήσεις της Ninja ZX-10R SE δέχτηκαν και αυτές μια ανανέωση στο λογισμικό τους, ώστε να εναρμονίζονται καλύτερα με τις αναβαθμίσεις που έγιναν στον κινητήρα.

Την έκδοση της Ninja ZX-10RR την αφήσαμε επίτηδες για το τέλος καθώς αυτή ήταν που δέχτηκε και τις περισσότερες αλλαγές στο κινητήρα. Εκτός από την επανασχεδιασμένη κεφαλή που αναφέραμε νωρίτερα, η έκδοση θα είναι εξοπλισμένη με τις ελαφρύτερες μπιέλες τιτανίου της Prankl -για όσους δεν γνωρίζουν η Prankl δραστηριοποιείται πολλά χρόνια στο χώρο της μοτοσυκλέτας, των αυτοκινήτων αλλά και της αεροπορικής βιομηχανίας- χάνοντας 408 γραμμάρια συνολικά ενώ το βάρους του στροφάλου μειώθηκε και αυτό κατά 5% συγκριτικά με τον προηγούμενο.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να η ZX-10RR να κερδίσει 100 στροφές παραπάνω συγκριτικά με τις άλλες δύο και ο κόφτης επεμβαίνει στις 13.600, ενώ η ιπποδύναμη ανέρχεται στους 204 ίππους (χωρίς τη συμβολή Ram-air). Όμως η συγκεκριμένη έκδοση θα είναι πλέον περιορισμένης παραγωγής και για το 2019 θα παραχθούν μόλις 500 μοτοσυκλέτες για την παγκόσμια αγορά, ενώ κάθε μοντέλο θα φέρει στη τιμονόπλακά του και ένα ταμπελάκι που θα φέρει τον αριθμό του.

Με τις παραπάνω αλλαγές στις εκδόσεις της Ninja ZX-10 θα περιμέναμε και την ανανέωση της εμφάνισης και την αλλαγή των οργάνων, όμως οι αλλαγές της Kawasaki ήταν ξεκάθαρο πως εστίαζαν στους βασικότερους τομείς, όπως τα απόλυτα νούμερα στις επιδόσεις, τη μείωση του βάρους και τη καλύτερη συμπεριφορά των αναρτήσεων.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.