Kawasaki: Πατέντα για ηλεκτρομαγνητικό φρένο

Για επιπρόσθετη σταθερότητα στην πέδηση
Πατέντα Kawasaki για ηλεκτρομαγνητικό φρένο
Από το

motomag

20/4/2023

Μια νέα πατέντα κατέθεσε η Kawasaki που έχει σαν στόχο τη δημιουργία ενός ηλεκτρομαγνητικού φρένου, το οποίο θα βρίσκεται στο μικρό γρανάζι της κίνησης και θα βοηθά στη σταθεροποίηση της μοτοσυκλέτας κατά το φρενάρισμα.

Το σωστό φρενάρισμα θέλει εμπειρία αλλά και εξάσκηση η οποία αποκτάται με την πάροδο του χρόνου. Μεγάλο ποσοστό αναβατών είτε φρενάρει σε λάθος σημείο, είτε βάζει μεγαλύτερη δύναμη στα φρένα -ιδίως στο μπροστινό- με αποτέλεσμα να αποσταθεροποιείται η μοτοσυκλέτα. Κάπως έτσι δημιουργήθηκαν και τα πρώτα συστήματα συνδυασμένης πέδησης, τα οποία στόχο είχαν να βοηθήσουν τον αρχάριο αναβάτη που δεν χρησιμοποιούσε το πίσω φρένο και έχανε έτσι την πολυπόθητη σταθερότητα που έρχεται με τη σωστή αναλογικά χρήση και των δύο φρένων.

Τώρα, η Kawasaki κατέθεσε μία επίσημη πατέντα για ένα ηλεκτρομαγνητικό φρένο στο γρανάζι της αλυσίδας το οποίο θα λειτουργεί επικουρικά και αυτόνομα χωρίς να επεμβαίνει στα “πραγματικά” φρένα της μοτοσυκλέτας.

Πατέντα Kawasaki για ηλεκτρομαγνητικό φρένο

Το ηλεκτρομαγνητικό φρένο της πατέντας θα βρίσκεται σε κάποιο σημείο του πλαισίου, με επικρατέστερη θέση στο μικρό γρανάζι της αλυσίδας, επεμβαίνοντας στην τελική μετάδοση. Ο αναβάτης σύμφωνα με την Kawasaki δεν θα χρειάζεται να ασχοληθεί με αυτό το έξτρα φρένο, το οποίο θα δίνει την αίσθηση επιπλέον πέδησης με το πίσω φρένο, οπότε θα μπορεί να επικεντρώνεται στην οδήγηση του. Ακόμη ένα πλεονέκτημα του συστήματος, σύμφωνα με την Kawasaki, είναι το γεγονός πως το εν λόγω σύστημα δεν θα παρουσιάζει φθορές.

Πατέντα Kawasaki για ηλεκτρομαγνητικό φρένο

Ωραία όλα αυτά, ωστόσο η Kawasaki δεν ξεκαθαρίζει από που θα παρέχεται η ενέργεια ώστε να λειτουργήσει η εν λόγω τεχνολογία. Το ηλεκτρικό σύστημα μιας συμβατικής μοτοσυκλέτας είναι σχεδιασμένο μόνο για 12 βολτ και αν λάβουμε υπόψιν πως οι sport μοτοσυκλέτες -όπως το Kawasaki ZX-10R που βλέπουμε στα σχέδια της πατέντας- χρησιμοποιούν ακόμη μικρότερες μπαταρίες, τότε παρουσιάζεται πρόβλημα. Η λύση θα μπορούσε να έρθει από τον εναλλάκτη που θα μπορούσε να τροφοδοτεί απευθείας το συγκεκριμένο σύστημα πέδησης.

Πατέντα Kawasaki για ηλεκτρομαγνητικό φρένο

Το βοηθητικό φρένο της Kawasaki θα μπορούσε να εφαρμοστεί τόσο σε συμβατικές μοτοσυκλέτες, όσο και στα μοντέλα με σύστημα Adaptive Cruise Control, βοηθώντας το ACC να διατηρήσει την επιθυμητή απόσταση από το προπορευόμενο όχημα.

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»