Kawasaki: Ξανά στην παραγωγή η κυλινδροκεφαλή του 1972

Για την αγάπη της τετρακύλινδρης ιστορίας της
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/8/2020

Όσοι προσπαθούν να κρατήσουν σε λειτουργική κατάσταση μια μοτοσυκλέτα με ηλικία άνω των 20 ετών ή ακόμα χειρότερα να την ανακατασκευάσουν, γνωρίζουν πολύ καλά πως η εύρεση γνήσιων ανταλλακτικών είναι ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος. Και δεν μιλάμε μόνο για εξωτικές μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν σε ελάχιστα αντίτυπα, αλλά κυρίως για μοτοσυκλέτες ευρείας παραγωγής που αγόραζε κατά χιλιάδες ο κόσμος και φυσικά τις οδηγούσε μέχρι να φύγει και η τελευταία βίδα από πάνω τους. Η νομοθεσία στις ΗΠΑ και στην Ε.Ε. επιβάλει στους κατασκευαστές να διατηρούν πλήρες στοκ ανταλλακτικών τουλάχιστον για μια δεκαετία στα μοντέλα που πουλάνε στις χώρες τους, όμως μετά το πέρας αυτού του χρονικού περιθωρίου, η εύρεση καινούριων γνήσιων ανταλλακτικών εξαρτάται από το απόθεμα των αποθηκών.

Σε κάποιες περιπτώσεις μπορείς να βρεις καινούρια ανταλλακτικά από τους προμηθευτές των εργοστασίων (καμία εταιρεία δεν φτιάχνει δικές της αναρτήσεις, ούτε φρένα κ.τ.λ. αλλά τα προμηθεύεται από τις εξειδικευμένες εταιρείες του κλάδου) όμως αυτό γίνεται όλο και πιο δύσκολο όσο περνάνε τα χρόνια. Έτσι η απόφαση της Kawasaki να φτιάξει από την αρχή καλούπια χύτευσης και να δημιουργήσει μια μικρή γραμμή παραγωγής της αερόψυκτης κεφαλής του τετρακύλνδρου κινητήρα του 1972, σίγουρα αξίζει επαίνους. Η κεφαλή αυτή θα πωλείται κανονικά σε όλο τον κόσμο κατόπιν παραγγελίας και θα είναι διαθέσιμη σε μαύρο ή ασημί χρώμα καθώς μπορεί να μπει σε όλες τις εκδόσεις των 750 ή 900 κυβικών που είχε ο πρώτος τετρακύλινδρος εν σειρά της Kawasaki στα Ζ2 και Ζ1 (Ζ1 για τους Ιάπωνες είναι το “δικό μας” Z 900).

Η τιμή της δεν έχει ανακοινωθεί και φυσικά η παραγωγή της είναι αποσπασματική ανάλογα με τις παραγγελίες. Αυτό σημαίνει πως δεν θα είναι τσάμπα και πιθανότητα δεν θα την έχει στο ράφι του ο τοπικός ανταλλακτικατζής του χωριού σου για να την πάρεις επί τόπου. Παρ’ όλα αυτά, ούτε η Kawasaki βγάζει λεφτά από αυτή την απόφασή της και ξεκάθαρος στόχος της ιαπωνικής εταιρείας είναι να βοηθήσει τους ιδιοκτήτες τέτοιων μοτοσυκλετών να τις κρατήσουν πάνω στο δρόμο και όχι μέσα στα μουσεία. Άλλωστε γι΄αυτό διάλεξε να κατασκευάσει ξανά την κεφαλή, που συνήθως είναι δύσκολο έως αδύνατον να επισκευαστεί, ενώ για τα υπόλοιπα μέρη του κινητήρα μπορείς να βρεις κι άλλες αξιόπιστες λύσεις. Τώρα αν δεν έχεις μια παλιά τετρακύλινδρη Kawasaki αλλά είσαι φανατικός φίλος της “πράσινης” εταιρείας ή θέλεις να υποστηρίξεις την προσπάθειά της για την διατήρηση των κλασσικών μοτοσυκλετών, μπορείς απλώς να παραγγείλεις ένα συλλεκτικό κομμάτι της κεφαλής πάνω σε ξύλινη βάση και να το έχεις το γραφείο σου, το οποίο θα παραχθεί σε μόλις 50 αριθμημένα αντίτυπα.

Ιταλία: Απαγόρευση οργανωμένων μοτοσυκλετιστικών εκδρομών στα περάσματα του Νότιο Τιρόλο!

Νέος νόμος τέθηκε σε ισχύ από το σαββατοκύριακο 11-12/7 με διατύπωση που αφήνει απορίες
Stelvio_Pass
Το φημισμένο Passo dello Stelvio από την πλευρά της πόλης Bormio
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/7/2026

Οι αλπικές διαδρομές που απολαμβάνουν τόσο μοτοσυκλετιστές όσο και αυτοκινητιστές αρχίζουν σταδιακά να γίνονται αφιλόξενες. Από τη μια το μποτιλιάρισμα που καταστρέφει κάθε σκέψη για απόλαυση της οδήγησης, από την άλλη οι κίνδυνοι από την πληθώρα οχημάτων και πίσω απ’ όλα οι έντονες – και συχνά δικαιολογημένες – διαμαρτυρίες των κατοίκων των περιοχών αυτών έχουν κάνει τις ιταλικές αρχές του Νοτίου Τιρόλο να προβαίνουν σε ολοένα και πιο περιοριστικά μέτρα.

Στις αρχές του Ιουλίου ξεκίνησαν αστυνομικά μπλόκα με ελέγχους σε διάφορα από τα αλπικά περάσματα (πάσα) που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία της τοπικής κυβέρνησης και των αστυνομικών αρχών του Bolzano, ενώ τώρα προχωρούν ένα βήμα παραπέρα απαγορεύοντας τις ομαδικές εκδηλώσεις που αφορούν μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα.

Σύμφωνα με τη νέα αυτή απόφαση, δεν επιτρέπεται καμιά οργανωμένη εκδήλωση ομαδικού χαρακτήρα σε προστατευμένες περιοχές και οπουδήποτε σε υψόμετρο άνω των 1.600 μέτρων, με μοναδικές εξαιρέσεις όσες εκδηλώσεις είχαν ήδη εγκριθεί πριν ανακοινωθεί η απαγόρευση. Ως τέτοιες λογίζονται συγκεντρώσεις λεσχών ή άλλων ομάδων, καθώς και οργανωμένες εκδρομές.

Το ερώτημα βέβαια είναι πώς ακριβώς μπορεί η αστυνομία να καταλάβει αν πρόκειται για μια οργανωμένη δράση ή απλώς για μια παρέα φίλων που ταξιδεύουν μαζί; Σαφής απάντηση δεν υπάρχει, καθώς η περιγραφή που δίνεται επισήμως μιλά για “αναγνωρίσιμο οργανωτικό πλαίσιο”, λογίζοντας οσαύτως ακόμη και το ραντεβού πολλών οχημάτων σε ένα σημείο που να εμπίπτει στην περιοχή της απαγόρευσης.

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν πως υπάρχει κίνδυνος παρεξήγησης εδώ, καθώς το “αναγνωρίσιμο πλαίσιο” σημαίνει στοιχεία που να αποδεικνύουν έναν κοινό παρονομαστή, όπως ομοιόμορφος ρουχισμός, κοινή σήμανση (όπως σημαίες, εμβλήματα κ.ο.κ.), ύπαρξη πλοηγού, ξεναγού ή γενικώς κάποιου υπεύθυνου για την εκδήλωση, αλλά αυτά είναι σημάδια που εύκολα μπορεί να παραλλάξει ή κρύψει ένας οργανωτής για να παρακάμψει τον νομικό σκόπελο.

Ταυτόχρονα, μια παρέα μοτοσυκλετιστών που ταξιδεύουν είτε στο συγκεκριμένο πέρασμα, ή απλά το διασχίζουν για να πάνε κάπου αλλού, ξαφνικά κινδυνεύουν να βρεθούν κατηγορούμενοι για παράβαση της απαγόρευσης.

Οι ιταλικές αρχές εξακολουθούν να δηλώνουν πως σε καμιά περίπτωση τα αλπικά πάσα δεν έχουν κλείσει για ιδιώτες, μόνο για οργανωμένες εκδηλώσεις, ωστόσο πόσο καθησυχαστικό μπορεί να είναι αυτό όταν η επιτυχία του ταξιδιού μιας παρέας εξαρτάται από τη διακριτική ευχέρεια του οργάνου που θα βρεθεί στον διάβα τους;

Σε κάθε περίπτωση, για το υπόλοιπο του Καλοκαιριού ας έχουν το μυαλό τους όσοι σκοπεύουν να κινηθούν προς κάποιο αλπικό πέρασμα με παρέα αρκετών μοτοσυκλετών, όπου καλό θα ήταν να φροντίσουν να μη δίνουν την εντύπωση οργανωμένης ομάδας καθ’ οιονδήποτε τρόπο. Ραντεβού στο Stelvio για μεγάλες ομάδες δεν συνίσταται φέτος...