Kawasaki Z1100 – Έρχεται με τον μεγαλύτερο 4κύλινδρο των SX/Versys

Αναμένεται το 2026 ως το κορυφαίο naked από το Akashi – Μαζί και τρεις νέες ρετρό Ζ900
Kawasaki Z1100 νέο μοντέλο 2026
Από το

motomag

7/5/2025

Τον περασμένο Αύγουστο, η Kawasaki αναβάθμιζε τη Versys 1000 σε Versys 1100 και όλα έδειχναν ότι θα ακολουθούσαν και μοντέλα Ninja 1100 και Z1100. Πράγματι, η Versys 1100 και η Ninja 1100SX ανακοινώθηκαν το φθινόπωρο αλλά η Z1100 δεν ήρθε. 

Αντίθετα, η Kawasaki αναβάθμισε τη Z900 με νέο σχεδιασμό, ηλεκτρονικό γκάζι και μονάδα μέτρησης αδράνειας έξι αξόνων (IMU). Σημαντικές προσθήκες μεν, αλλά όχι αυτό που περίμεναν οι φίλοι της εταιρείας από το Akashi και γενικότερα των μεγάλων naked. Τελικά, απλά χρειαζόταν λίγη υπομονή, καθώς πλέον φαίνεται πως η Kawasaki Z1100 έρχεται το 2026.

Η επιβεβαίωση προέρχεται από μια νέα καταχώρηση στο California Air Resources Board (CARB), για την πιστοποίηση μοντέλων με τον τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα των 1.099 κ.εκ. της Kawasaki. Μαζί με τις Ninja 1100SX, Ninja 1100SX SE και Versys 1100 SE, η καταχώρηση περιλαμβάνει και έναν νέο κωδικό μοντέλου, τον ZR1100HT.

Όταν η Kawasaki υποβάλλει πιστοποιητικά στην CARB ή την Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Προστασίας των ΗΠΑ (EPA), συνήθως αναγράφει την εμπορική ονομασία για υπάρχοντα μοντέλα, αλλά χρησιμοποιεί κωδικούς μοντέλων για νέα ή ανανεωμένα μοντέλα. Το "T" υποδεικνύει το έτος μοντέλου 2025 (σύμφωνα με τα βιομηχανικά πρότυπα), αλλά το "ZR1100H" είναι νέος κωδικός. Γνωρίζουμε πως οι κωδικοί ZR χρησιμοποιούνται για τα γυμνά μοντέλα Z, επομένως μάλλον αναφέρεται σε μια νέα Z1100.

Η πιστοποίηση της CARB δεν αποκαλύπτει άλλες λεπτομέρειες, πέρα από το ότι μοιράζεται τον ίδιο κινητήρα με τις Versys και Ninja 1100. Στη Versys 1100, ο κινητήρας αποδίδει 133 ίππους στις 9.000 σ.α.λ. και 11,4 kgm ροπής στις 7.600 σ.α.λ., ενώ στη Ninja 1100SX η απόδοση φτάνει τους 134 ίππους και 11,5 kgm. Η Z1100 λογικά θα πλησιάζει περισσότερο τα νούμερα της Ninja παρά της Versys, με τους Ιάπωνες να διατηρούν διακριτές αποστάσεις από τα κορυφαία γυμνά του ευρωπαϊκού ανταγωνισμού, ενώ η απόδοση βρίσκεται χαμηλότερα και από εκείνη του νέου Honda CB1000 Hornet.

Από μερίδα κόσμου υπάρχει παράπονο σχετικά με τις Ninja και Versys 1100, καθώς η Kawasaki δεν προχώρησε σε σημαντικές αλλαγές πέρα από τη σημαντική βελτίωση του κινητήρα τους αναφορικά με την απόδοση. Η Z1100, όμως είναι μια εντελώς νέα προσθήκη στη σειρά Z. Η τελευταία γυμνή Kawasaki ατμοσφαιρικής τροφοδοσίας άνω των 1.000 κ.εκ. ήταν η Z1000 του 2021 και για να βρει κανείς Z1100, πρέπει να γυρίσει πίσω στις Zephyr 1100 και ZRX1100.

Παρά την έλευση της Z1100, οι πιστοποιήσεις της CARB επιβεβαιώνουν ότι η Z900 θα συνεχίσει την εμπορική της πορεία και το 2026. Αυτό δεν προκαλεί έκπληξη, καθώς όπως γνωρίζουμε από την περασμένη EICMA έλαβε πρόσφατα σειρά αναβαθμίσεων για το 2025. Ενδιαφέρον είναι όμως πως στην ίδια καταχώρηση περιλαμβάνονται και τρεις νέοι κωδικοί μοντέλων: ZR902AT, ZR902BT και ZR902ET.

Αν και δεν είναι σαφές, πιθανολογείται αυτοί οι τρεις κωδικοί να αφορούν τις retro εκδόσεις Z900RS, Z900RS SE και Z900RS Cafe. Αναμένεται τα νέα αυτά μοντέλα, να αποκτήσουν IMU και ηλεκτρονικό έλεγχο γκαζιού, όπως η απλή Z900.

Προς το παρόν δεν υπάρχουν πληροφορίες σε σχέση με το πότε θα γίνουν οι επίσημες ανακοινώσεις και παρουσιάσεις. Πέρσι, για τη Versys 1100 και τη Ninja 1100SX, χρειάστηκε να περιμένουμε μέχρι το φθινόπωρο οπότε κάτι αντίστοιχο περιμένουμε φέτος για τη Z1100 και τις ανανεωμένες εκδόσεις Z900RS.
 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.