Kawasaki ZX25R Turbo: Με 100 ίππους και τελική πάνω από 250km/h [VIDEO]

Ένα μικρό H2R
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/4/2022

Στόχος του Ιάπωνα Ryuji Tsuruta της Trick Star ήταν να ξεπεράσει τα 250km/h τελικής με το ZX25R της Kawasaki. Ο μικρός τετρακύλινδρος κινητήρας έχει απόδοση 45 ονομαστικών ίππων, οι οποίοι φυσικά δεν επαρκούν για να αντιμετωπίσουν την αντίσταση του αέρα μετά τα 200km/h. Η πραγματική τελική του ZX25R είναι 180km/h και στο κοντέρ δείχνει 187km/h σύμφωνα με τα αυστηρά πρότυπα μετρήσεων τους ιαπωνικού περιοδικού Young Machine.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, είτε θα πρέπει να αλλάξεις εντελώς το φαίρινγκ μειώνοντας στο ελάχιστο την αεροδυναμική αντίσταση, είτε να αυξήσεις την ιπποδύναμη ώστε να επαρκεί για να πετύχεις τον στόχο σου.

Καθώς ο Ryuji Tsuruta δεν ήθελε να αλλάξει τη εξωτερική εμφάνιση της μοτοσυκλέτας, επέλεξε τον δεύτερο δρόμο, δηλαδή της αύξησης της ιπποδύναμης.

Όπως ξέρουμε, η δύναμη αντίστασης του αέρα όσο αυξάνεται η ταχύτητα ενός οχήματος δεν είναι γραμμική, οπότε και η αύξηση της ιπποδύναμης για να πιάσει το ZX25R από τα 180Km/h της νορμάλ έκδοσης, στα 250Km/h που ήταν ο στόχος θα έπρεπε να είναι πολύ μεγάλη και όχι απλά 5-10 άλογα.

Η λύση σε αυτή την περίπτωση ήταν η μετατροπή του κινητήρα από ατμοσφαιρικού σε turbo, όπου είχε ως αποτέλεσμα τον διπλασιασμό της ιπποδύναμης και συγκεκριμέα τους 100 ίππους στο στρόφαλο.

Η εξέλιξη του κιτ υπερπλήρωσης διήρκησε έναν ολόκληρο χρόνο. Στις πρώτες δοκιμές που έγιναν τον Νοέμβριο του 2021, το ZX25R έδειξε 225km/h στο κοντέρ που αντιστοιχούν σε 217,85km/h πραγματικής τελικής ταχύτητας.

Τώρα, στην δεύτερη προσπάθεια που έγινε στην οβάλ πίστα του κέντρου JARI δοκιμών της Ιαπωνίας, η ZX25R κατάφερε να δείξει 252km/h στο κοντέρ, όπου αντιστοιχούν σε 243km/h πραγματικά.

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.