Κινέζικη αντιγραφή Diavel: Αποκαλύφθηκε το Benda LF-01

Και αντιγραφή Honda για κινητήρα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/9/2020

Η Benda κατάφερε αυτό που ήθελε, να δημιουργήσει ντόρο και στην Ευρώπη δημιουργώντας μία μοτοσυκλέτα που ακολουθεί πιστά την εμφάνιση μίας ιταλικής εξωτικής, του Ducati Diavel.

Ο κινητήρας είναι -άλλη μία- αντιγραφή του τετρακύλινδρου μεσαίου Honda, όπως προκύπτει από την εμφάνιση εξωτερικά αλλά και τις διαστάσεις συνολικά με λίγο μεγαλύτερη διαδρομή τώρα, στα 48mm, ενώ η διάμετρος παραμένει ίδια με του CB650, στα 67mm.

Η κινητήρας έχει πολλαπλή εισαγωγή όπως βλέπεις στα αυτοκίνητα, αντί για ξεχωριστά σώματα ψεκασμού. Αυτό προφανώς και δεν βοηθά την απόδοση, προφανώς και είναι ένα βήμα πίσω αλλά αν είσαι αισιόδοξος μπορείς να αρχίσεις να φαντάζεσαι όλα όσα υπάρχουν έτοιμα από την αγορά αυτοκινήτου, που -πολύ πιο φθηνά- θα μπορούσαν τώρα να χρησιμοποιηθούν απευθείας στην Benda, όπως η υπερτροφοδότηση ή το τούρμπο… Με την γκαζιέρα να ελέγχει μία πεταλούδα, τα πράγματα για μετατροπές γίνονται πολύ πιο εύκολα.

Η εισαγωγή του αέρα βρίσκεται στο μούτρο, σε αυτό που φαίνεται σαν τουρμπίνα αλλά στην ουσία είναι μία λάμπα που γύρω της υπάρχει η εισαγωγή του αέρα για τον κινητήρα.

Από πλευράς design, σίγουρα έχουν πάει τα πράγματα ένα βήμα παρά κάτω… η «αυτοκινητάδικη» νοοτροπία του κινητήρα είναι που παραξενεύει, εκτός κι αν δεις την θετική πλευρά του πράγματος σκεπτόμενος τις μετατροπές. Με συμπίεση ίδια με του Honda και 100 ίππους στις 12.000 στροφές, η Benda λέει πως θα είναι και οριακά πιο δυνατή από τον κινητήρα που αντιγράφει, παρά την αυτοκινητάδικη πολλαπλή εισαγωγής.

Στην εξάτμιση έχουν κάνει κάτι επίσης με γνώμονα το design και μόνο. Αντί για 4 σε 1 σε 1 (ή2) τώρα έχουμε διάταξη 4 σε 1 σε 4. Η εξαγωγή δηλαδή συγκεντρώνεται σε έναν συλλέκτη με τον καταλύτη και από εκεί αντί για ένα τελικό εξάτμισης παίρνουμε τέσσερα, που φανερώνουν και οπτικά τον αριθμό των εμβόλων και τονίζουν το σπορ χαρακτήρα.

Μπροστά έχουμε ένα 130/70 ελαστικό σε 19 ιτσών ζάντα και πίσω ένα τεράστιο, γιγάντιο, 310/35 σε 18αρα ζάντα. Αυτό από μόνο του μπορεί να είναι είδηση και σίγουρα δεν θα το δούμε αυτό στον δρόμο. Το Diavel έχει 240 ελαστικό πίσω με πολύ υψηλό προφίλ και οι αναγνώστες του ΜΟΤΟ θα θυμάστε από την παρουσίαση του νέου μοντέλου, αρκετά χρόνια πίσω όταν είχαμε ταξιδέψει στην Ιταλία για να το οδηγήσουμε, πως η Pirelli μας εξηγούσε την νέα σχεδίαση που ακολούθησε για να φτιάξει ένα τέτοιο ελαστικό που να… στρίβει! Αυτό είναι κάτι πολύ πιο δύσκολο στο αυτοκινητάδικο ελαστικό που βλέπουμε και που δύσκολα, θα δούμε σε παραγωγή, αν ποτέ το Benda βγει στην παραγωγή… Για το ψαλίδι που βλέπουμε δεν θα πούμε πολλά, η εικόνα μιλά από μόνη της.

Από περιφερειακά φαίνεται ένα πλαίσιο -ίσως- αλουμινίου, με ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι και δαγκάνες Nissin με το βάρος να ανακοινώνεται στα 215Kg. Τον σκοπό της πάντως η Benda τον έχει πετύχει προς το παρόν, έχει τραβήξει την προσοχή του κόσμου…

Geoff Duke: Τιμήθηκε στο Silverstone με το μετάλλιο του MotoGP Hall of Fame

Ο γιος του, Peter, παρέλαβε το μετάλλιο του τέσσερις φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή στο Silverstone
Geoff Duke
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/8/2026

Ο Geoff Duke κατέκτησε τέσσερις τίτλους στην κορυφαία κατηγορία και δύο στα 350 κυβικά εκατοστά, αφήνοντας το αποτύπωμά του στα πρώτα χρόνια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Grand Prix.

Ο Geoff Duke τιμήθηκε στο grid του Sprint στο Silverstone με τον γιο του, Peter Duke, να παραλαμβάνει το μετάλλιο που επιβεβαιώνει την ένταξη του Βρετανού στο Hall of Fame του MotoGP.

Ο Duke κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της κορυφαίας κατηγορίας το 1951, 1953, 1954 και 1955, πρωταγωνιστώντας στα πρώτα χρόνια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Παράλληλα, αναδείχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 350 κυβικά εκατοστά το 1951 και το 1952.

Η καριέρα του δεν περιορίστηκε στις αγωνιστικές επιτυχίες. Ο Duke ήταν από τους πρωτοπόρους και στην εξέλιξη του εξοπλισμού αναβατών, καθώς ήταν ένας από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν ολόσωμη δερμάτινη φόρμα.

Το 1953 τιμήθηκε με τον τίτλο Officer of the Order of the British Empire (OBE) για την προσφορά του στους αγώνες μοτοσυκλέτας, σε μια περίοδο μάλιστα κατά την οποία δεν είχε ακόμη ολοκληρώσει τις μεγαλύτερες επιτυχίες της καριέρας του.

Ο Duke ανέβηκε στο βάθρο σε κάθε χρονιά της αγωνιστικής του καριέρας και πανηγύρισε την τελευταία του νίκη σε Grand Prix το 1958 στη Σουηδία, έναν χρόνο πριν από την οριστική αποχώρησή του από τους αγώνες.

Ο Βρετανός είχε ήδη εισαχθεί ως μέλος στο Hall of Fame των MotoGP, έναν θεσμό που ξεκίνησε το 2025 και αποτελεί ξεχωριστή διάκριση από τον τίτλο MotoGP Legend. Το Hall of Fame αφορά αναβάτες που έχουν κατακτήσει Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ή έχουν σημειώσει τουλάχιστον 25 νίκες στην κορυφαία κατηγορία.

Ο Geoff Duke έφυγε από τη ζωή το 2015, επομένως ο γιος του, Peter, ήταν αυτός που βρέθηκε στο grid του Silverstone για να παραλάβει το μετάλλιο από τον Carmelo Ezpeleta, CEO του MotoGP Entertainment Group.

Μια ακόμη επίσημη αναγνώριση για έναν από τους σημαντικότερους αναβάτες της πρώιμης εποχής του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.