Κινέζικη αντιγραφή Yamaha R6 μείον 100 κυβικά και δύο κυλίνδρους

Αντέγραψαν μέχρι και το αυτοκόλλητο!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

9/9/2021

Η Yamaha από εδώ και πέρα δίνει βάρος στην R6 Race μία μοτοσυκλέτα μόνο για χρήση στην πίστα και μία από τις καλύτερες supersport που έχουν υπάρχουν, και το κενό που δημιουργείται για μία πιο καθημερινή χρήση, θέλει να το καλύψει με την νέα R7 που έρχεται.

Οι Κινέζοι επικεντρώνονται κι αυτοί σε εκείνους που θέλουν μία supersport εμφάνιση και δεν σκοπεύουν να βρίσκονται στις πίστες συνέχεια, αλλά επενδύοντας ακόμη περισσότερο στην αντιγραφή των supersport και μάλιστα ξεδιάντροπα. Τόσο ξεδιάντροπα που παραβαίνουν πλέον τους νόμους και μαζί με την εμφάνιση αντιγράφουν και την αναγραφή του R6 και συνεχίζουν ακάθεκτοι να προχωρούν αναγράφοντας και την λέξη Yamaha αλλά ανορθόγραφα και μαζί και το λογότυπο με τα τρία διαπασών!

Μετά από όλα αυτά μάλλον σκέφτηκαν πως η προσβολή δεν ήταν όσο μεγάλη θα μπορούσε να γίνει, οπότε ολοκλήρωσαν με το λογότυπο HRC, Honda Racing Corporation, και για κερασάκι έβαλαν και το MotoGP και το Monster ώστε να είναι βέβαιοι πως δεν θα ξεφύγει κανείς.

Η Huaying R6 μας πηγαίνει έτσι αρκετά χρόνια πίσω, όταν οι Κινέζοι κατασκευαστές αντέγραφαν τα πάντα και πωλούσαν φτηνούς κλώνους, με την διαφορά πως τα τελευταία χρόνια έχουν περάσει σε άλλο επίπεδο. Ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τις μοτοσυκλέτες η κατάσταση έχει ανατραπεί και πλέον υπάρχουν εργοστάσια που ξεχωρίζουν έχοντας Ευρωπαίους σχεδιαστές και εξελίσσοντας κινητήρες που πατούν σε σχέδια άλλων κατασκευαστών, τα οποία όμως κι έχουν αγοράσει ή έχουν έρθει σε συμφωνία καθώς αναλαμβάνουν να κατασκευάσουν μοτοσυκλέτες για λογαριασμό τους.

Ένας από τους πλέον διαδεδομένους κινέζικους κινητήρες είναι ο δικύλινδρος εν σειρά 599 κυβικών που το ΜΟΤΟ είναι σε θέση να γνωρίζει πως έχει αντιγραφεί από τον κινητήρα της Honda για την οικογένεια CB500 και υπάρχει σε διάφορα στάδια εξέλιξης πλέον καθώς κάθε εργοστάσιο που έχει αντιγράψει ένα άλλο, ακολουθεί την δική του πορεία. Μιλάμε δηλαδή για ένα ολόκληρο δέντρο με τελείως διαφορετικά κλαδιά, κάποια από τα οποία είναι εξαιρετικά γερά…

Στα όργανα βλέπουμε μία γνώριμης εμφάνισης LCD και αρκετές ρυθμίσεις για το πιρούνι που θα έκανε εντύπωση αν πράγματι είχαν σωστό αποτέλεσμα.

Η τιμή στην Κίνα είναι λίγο πάνω από 3.000 Ευρώ, πράγμα που το καθιστά το πιο φθηνό «R6» που μπορεί κανείς να αποκτήσει, ιδιαίτερα στην Ασιατική αγορά που το συγκεκριμένο μοντέλο είναι γνωστό ενώ δεν έχει επισήμως εισαχθεί στις περισσότερες από τις χώρες…

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»