Κινητήρες μοτοσυκλετών Yamaha σε υπεραλαφριά αεροσκάφη
Συνεργασία Yamaha Motor και βιομηχανίας ShinMayawa
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
29/6/2021
Μνημόνιο συνεργασίας υπέγραψε η Yamaha με τον βιομηχανικό κολοσσό ShinMayawa που στον ευρύ κύκλο εργασιών της περιλαμβάνονται και τα αεροσκάφη. Η ShinMayawa είναι ένας από τους πολλούς προμηθευτές στην γραμμή παραγωγής Boeing 787 Dreamliner κατασκευάζοντας ένα νευραλγικό τμήμα του μεγάλου αεροσκάφους, τις πτέρυγες.
Η ενασχόλησή της με την βιομηχανία των αεροσκαφών πολιτικής χρήσης κρατά από το τέλος του Β’ΠΠ και η συνεργασίας εκτείνεται σε όλες τις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες. Παράλληλα όμως κατασκευάζει και το δικό της εξ ολοκλήρου αμφίβιο αεροσκάφος που επί δεκαετίες χρησιμοποιείται από το ναυτικό της Ιαπωνίας και την ακτοφυλακή για επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης, κατέχοντας την ικανότητα να επιχειρεί σε κύματα που φτάνουν έως και τα τρία μέτρα.
Αυτό από μόνο του δηλώνει την μεγάλη εμπειρία της ShinMayawa στην κατασκευή αεροσκαφών και φανερώνει πως πρόκειται για μία μεγάλη εταιρεία που κάνει σαφή και σταθερά βήματα μετρώντας ήδη 70 χρόνια παρουσίας στον αεροναυπηγικό κλάδο, κομμάτι μόνο του κύκλου εργασιών της. Στόχος τώρα της ShinMayawa είναι να επεκταθεί στα ελαφριά αεροσκάφη που η ζήτησή τους κερδίζει τεράστια άνοδο, κυρίως σε Ασία, ΗΠΑ και Καναδά που αποτελούν και την κατεξοχήν αγορά της.
Για τον λόγο αυτό αναζητούσε έναν προμηθευτή κινητήρων και βρήκε στην Yamaha τον ιδανικό συνεργάτη. Η Yamaha Motor θα αναλάβει να προσαρμόσει τους κινητήρες της για την χρήση τους σε υπεραλαφριά αεροσκάφη ενώ παράλληλα η ShinMayawa θέλει να αναπτύξει και drone μεγάλης εμβέλειας που θα συνδράμουν το Ιαπωνικό ναυτικό σε επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης. Και αυτά τα νέα, αυτόνομα, αεροσκάφη, θα χρησιμοποιούν τους κινητήρες της Yamaha.
Η ShinMayawa δεν είναι εταιρεία που απευθύνεται στο ευρύ κοινό και η μαζική εμπορική διάθεση δεν αποτελεί προτεραιότητα, αφήνει όμως ανοικτό το ενδεχόμενο να διευρύνει τον στόχο της αν η κοινή αυτή συνεργασία με την Yamaha οδηγήσει στην δημιουργία νέων και πιο προσιτών αεροσκαφών.
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες
Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
12/3/2026
Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.
Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail(TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.
Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.
Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο
To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.
Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.
Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Ένα άθλος της εποχή του
Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.
Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.
Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.
Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.
Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.
Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.
Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει
Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.
Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes(BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.