Κινητό και οδήγηση

Αμετανόητοι… εν δυνάμει δολοφόνοι!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/9/2017

Πρόσφατα, δημοσιεύθηκε μια έρευνα στην Αμερική, σχετικά με την χρήση των κινητών τηλεφώνων στο αυτοκίνητο, και πιο συγκεκριμένα τα γραπτά μηνύματα, την ώρα της οδήγησης. Τα αποτελέσματα της έρευνας έχουν τρομερό ενδιαφέρον, παρά το γεγονός ότι έγινε στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, καθώς η νοοτροπία και η πρακτική στο συγκεκριμένο ζήτημα είναι κατά γενική ομολογία ένα παγκόσμιο φαινόμενο, ενώ αυτές τις μέρες και στην χώρα μας τρέχει μια μεγάλη καμπάνια σε όλα τα μέσα, σχετικά με την επικινδυνότητα του φαινομένου. Μάλιστα, η έρευνα έγινε για λογαριασμό μιας μεγάλης ασφαλιστικής εταιρείας, προφανώς λόγω των υπέρογκων αποζημιώσεων που κλήθηκαν να πληρώσουν.

Το πιο σοκαριστικό –και εξοργιστικό ίσως- από τα συμπεράσματα, είναι ότι σχεδόν το ένα τρίτο των ερωτηθέντων απάντησαν ότι άσχετα με το αν θεωρείται παράνομο ή όχι, αυτοί πιστεύουν πως είναι ικανοί να γράφουν μηνύματα στο κινητό τους και να οδηγούν ταυτόχρονα. Παρόλα αυτά, η πλειοψηφία θεωρεί ότι η απόσπαση της προσοχής είναι η κυριότερη αιτία των ατυχημάτων, ενώ πάνω από το 90% πιστεύει ότι θα πρέπει να είναι παράνομο. Με άλλα λόγια, διακρίνουμε μια υπέρμετρη και –κυρίως- αδικαιολόγητη υπερεκτίμηση των ικανοτήτων τους από μια μεγάλη μερίδα οδηγών, που θεωρούν ότι οι νόμοι φτιάχτηκαν για τους χαζούς κι όχι γι' αυτούς που ανήκουν στην ελίτ των δεξιοτήτων!

Η έρευνα έδειξε μια μεγάλη διαφορά στη νοοτροπία, ανάμεσα στους νεότερους και πιο μεγάλους ηλικιακά οδηγούς. Πάνω από το 60% των οδηγών μεταξύ 18-34 ετών έχουν εμπιστοσύνη στην ικανότητά τους να επικοινωνούν με γραπτά μηνύματα την ώρα που οδηγούν, ενώ το ίδιο ποσοστό πέφτει κάτω από το 6% στους οδηγούς άνω των 55 ετών.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της αμερικάνικης Τροχαίας Εθνικών Οδών, το 2015 σκοτώθηκαν 3.477 άνθρωποι και 391.000 τραυματίστηκαν σε τροχαία ατυχήματα όπου ενεπλάκησαν οδηγοί που απέσπασαν την προσοχή τους από την οδήγηση. Σε ό,τι αφορά τα μοιραία ατυχήματα από την απόσπαση της προσοχής, το μεγαλύτερο ποσοστό των οδηγών ανήκει στο νεαρό ηλικιακά γκρουπ…

Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο της έρευνας είναι ότι οι άντρες θεωρούν ότι είναι καλύτεροι στο να γράφουν μηνύματα και να οδηγούν. Το ποσοστό των ανδρών που απαάντησαν πως νιώθουν σίγουροι ότι μπορούν να γράφουν και να οδηγούν είναι σχεδόν διπλάσιο (21%) από αυτό των γυναικών (11%). Πέρα απ' αυτό όμως, το 88% των ανδρών και το 97% των γυναικών απάντησαν πως θα πρέπει να θεωρείται παράνομο.

Ανάμεσα σε όλους τους οδηγούς που πήραν μέρος στην έρευνα, πάνω από το 65% θεωρεί πως η ενασχόληση με το κινητό την ώρα της οδήγησης είναι η πιο κοινή αιτία των τροχαίων ατυχημάτων στις Η.Π.Α., ενώ το 83% πιστεύει πως η αστυνομία πρέπει να έχει το δικαίωμα να κόβει κλήσεις σε όσους το κάνουν. Παρόλα αυτά, το 34% απάντησε ότι διαθέτουν την ικανότητα να γράφουν μηνύματα και να οδηγούν ταυτόχρονα με ασφάλεια!

Σε ό,τι αφορά τα μοιραία ατυχήματα από την απόσπαση της προσοχής, το μεγαλύτερο ποσοστό των οδηγών ανήκει στο νεαρό ηλικιακά γκρουπ…

Παράλληλα, υπήρξε και ερώτηση σχετικά με το τι συναισθήματα δημιουργούνται όταν βλέπουν κάποιον άλλο να γράφει μηνύματα την ώρα που οδηγεί, με την ανησυχία να καταλαμβάνει το μεγαλύτερο ποσοστό (62%) και τον εκνευρισμό να ακολουθεί με 50%. Μάλιστα αυτά σ' αυτά τα δύο συναισθήματα δεν υπήρχαν αποκλίσεις σε κανένα ηλικιακό γκρουπ…

 

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.