Κινητό και οδήγηση

Αμετανόητοι… εν δυνάμει δολοφόνοι!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/9/2017

Πρόσφατα, δημοσιεύθηκε μια έρευνα στην Αμερική, σχετικά με την χρήση των κινητών τηλεφώνων στο αυτοκίνητο, και πιο συγκεκριμένα τα γραπτά μηνύματα, την ώρα της οδήγησης. Τα αποτελέσματα της έρευνας έχουν τρομερό ενδιαφέρον, παρά το γεγονός ότι έγινε στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, καθώς η νοοτροπία και η πρακτική στο συγκεκριμένο ζήτημα είναι κατά γενική ομολογία ένα παγκόσμιο φαινόμενο, ενώ αυτές τις μέρες και στην χώρα μας τρέχει μια μεγάλη καμπάνια σε όλα τα μέσα, σχετικά με την επικινδυνότητα του φαινομένου. Μάλιστα, η έρευνα έγινε για λογαριασμό μιας μεγάλης ασφαλιστικής εταιρείας, προφανώς λόγω των υπέρογκων αποζημιώσεων που κλήθηκαν να πληρώσουν.

Το πιο σοκαριστικό –και εξοργιστικό ίσως- από τα συμπεράσματα, είναι ότι σχεδόν το ένα τρίτο των ερωτηθέντων απάντησαν ότι άσχετα με το αν θεωρείται παράνομο ή όχι, αυτοί πιστεύουν πως είναι ικανοί να γράφουν μηνύματα στο κινητό τους και να οδηγούν ταυτόχρονα. Παρόλα αυτά, η πλειοψηφία θεωρεί ότι η απόσπαση της προσοχής είναι η κυριότερη αιτία των ατυχημάτων, ενώ πάνω από το 90% πιστεύει ότι θα πρέπει να είναι παράνομο. Με άλλα λόγια, διακρίνουμε μια υπέρμετρη και –κυρίως- αδικαιολόγητη υπερεκτίμηση των ικανοτήτων τους από μια μεγάλη μερίδα οδηγών, που θεωρούν ότι οι νόμοι φτιάχτηκαν για τους χαζούς κι όχι γι' αυτούς που ανήκουν στην ελίτ των δεξιοτήτων!

Η έρευνα έδειξε μια μεγάλη διαφορά στη νοοτροπία, ανάμεσα στους νεότερους και πιο μεγάλους ηλικιακά οδηγούς. Πάνω από το 60% των οδηγών μεταξύ 18-34 ετών έχουν εμπιστοσύνη στην ικανότητά τους να επικοινωνούν με γραπτά μηνύματα την ώρα που οδηγούν, ενώ το ίδιο ποσοστό πέφτει κάτω από το 6% στους οδηγούς άνω των 55 ετών.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της αμερικάνικης Τροχαίας Εθνικών Οδών, το 2015 σκοτώθηκαν 3.477 άνθρωποι και 391.000 τραυματίστηκαν σε τροχαία ατυχήματα όπου ενεπλάκησαν οδηγοί που απέσπασαν την προσοχή τους από την οδήγηση. Σε ό,τι αφορά τα μοιραία ατυχήματα από την απόσπαση της προσοχής, το μεγαλύτερο ποσοστό των οδηγών ανήκει στο νεαρό ηλικιακά γκρουπ…

Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο της έρευνας είναι ότι οι άντρες θεωρούν ότι είναι καλύτεροι στο να γράφουν μηνύματα και να οδηγούν. Το ποσοστό των ανδρών που απαάντησαν πως νιώθουν σίγουροι ότι μπορούν να γράφουν και να οδηγούν είναι σχεδόν διπλάσιο (21%) από αυτό των γυναικών (11%). Πέρα απ' αυτό όμως, το 88% των ανδρών και το 97% των γυναικών απάντησαν πως θα πρέπει να θεωρείται παράνομο.

Ανάμεσα σε όλους τους οδηγούς που πήραν μέρος στην έρευνα, πάνω από το 65% θεωρεί πως η ενασχόληση με το κινητό την ώρα της οδήγησης είναι η πιο κοινή αιτία των τροχαίων ατυχημάτων στις Η.Π.Α., ενώ το 83% πιστεύει πως η αστυνομία πρέπει να έχει το δικαίωμα να κόβει κλήσεις σε όσους το κάνουν. Παρόλα αυτά, το 34% απάντησε ότι διαθέτουν την ικανότητα να γράφουν μηνύματα και να οδηγούν ταυτόχρονα με ασφάλεια!

Σε ό,τι αφορά τα μοιραία ατυχήματα από την απόσπαση της προσοχής, το μεγαλύτερο ποσοστό των οδηγών ανήκει στο νεαρό ηλικιακά γκρουπ…

Παράλληλα, υπήρξε και ερώτηση σχετικά με το τι συναισθήματα δημιουργούνται όταν βλέπουν κάποιον άλλο να γράφει μηνύματα την ώρα που οδηγεί, με την ανησυχία να καταλαμβάνει το μεγαλύτερο ποσοστό (62%) και τον εκνευρισμό να ακολουθεί με 50%. Μάλιστα αυτά σ' αυτά τα δύο συναισθήματα δεν υπήρχαν αποκλίσεις σε κανένα ηλικιακό γκρουπ…

 

Ιταλία: Υποχρεωτικές πινακίδες για ηλεκτρικά πατίνια και χάος από την πρώτη μέρα

Από την Κυριακή 17 Μαΐου ισχύει ο νέος νόμος, φόβος για τσουνάμι ενστάσεων
πατίνι
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/5/2026

Η Ιταλία έχει από χτες, Κυριακή 17/5, θέσει σε ισχύ έναν νέο νόμο που προβλέπει πως τα ηλεκτρικά πατίνια θα πρέπει υποχρεωτικά να εκδίδουν πινακίδες κυκλοφορίας, τόσο τα ιδιωτικά, όσο και αυτά που ανήκουν σε εταιρικούς στόλους ως ενοικιαζόμενα.

Οι πινακίδες αυτές είναι πλαστικά αυτοκόλλητα διαστάσεων 5x6 εκατοστά, τα οποία εκδίδονται από δημόσια αρχή μέσω ειδικής ιστοσελίδας με προδιαγραφές που εγγυώνται τη γνησιότητά τους, μη επιτρέποντας την αντιγραφή τους και με κόστος περίπου 35 ευρώ για τον ιδιοκτήτη. Η τοποθέτησή τους πρέπει να γίνεται είτε σε ειδική βάση, όπως στις μοτοσυκλέτες, ή στην κολώνα του τιμονιού αν δεν έχουν άλλη βάση.

Μόνο που η πρεμιέρα του νέου νόμου δεν ήταν τόσο βελούδινη όσο θα ήθελε ο Ιταλός υπουργός Μεταφορών (και πρώην πρωθυπουργός), Matteo Salvini, καθώς αντιμετωπίζει δύο σοβαρότατα προβλήματα.

Το πρώτο αφορά στις καθυστερήσεις έκδοσης των πινακίδων, με τις πρώτες εκτιμήσεις να μιλούν για πάνω από 15.000 οχήματα σε αναμονή για να μπορέσουν να κυκλοφορήσουν. Η συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ενοικιαζόμενα, έτσι η απουσία πινακίδων είναι σοβαρότατο πρόβλημα με άμεσες και μετρήσιμες συνέπειες.

Γι’ αυτό μάλιστα η οργάνωση προστασίας καταναλωτών Codacons έχει ζητήσει παράταση ισχύος του μέτρου από την κυβέρνηση, χωρίς ωστόσο να εισακουστεί. Στο μεταξύ η αστυνομία της πόλης Bari διαφημίζει τους αυστηρούς ελέγχους που έχει ξεκινήσει από τις πρώτες ώρες της Κυριακής, πιάνοντας μόνο την πρώτη μέρα 10 πατίνια χωρίς πινακίδες, με πρόστιμα που φτάνουν ως τα 400 ευρώ.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι η κλοπή των πινακίδων. Από την πρώτη μέρα ένας μεγάλος αριθμός πατινιών που κυκλοφόρησαν κανονικά με τις πινακίδες τους βρέθηκαν άνευ, καθώς κάποιοι έσπευσαν να τις ξεκολλήσουν, κάτι που όπως φαίνεται δεν είναι και πολύ δύσκολο, ειδικά όταν μιλάμε για στόλους ενοικιαζόμενων που παρκάρουν στον δρόμο όλη μέρα.

Και εδώ αναδεικνύεται ένα τρίτο ζήτημα, καθώς οι πινακίδες δεν συνδέονται με συγκεκριμένο πατίνι, αλλά με το ΑΦΜ του ιδιοκτήτη – λογικότατα, αφού θα χρειαζόταν αριθμός πλαισίου και κινητήρα για να ταυτοποιηθεί το όχημα. Εύκολα κάποιος μπορεί χρησιμοποιεί την ίδια πινακίδα για διάφορα πατίνια, όσο εύκολα μπορεί να βγάλει την αυτοκόλλητη πινακίδα και είτε να ισχυριστεί πως του την έκλεψαν, ή να κλέψει μια ξένη για το δικό του.

Τα παραπάνω αρχίζουν λοιπόν να αγχώνουν τις ιταλικές αρχές, με κάποιες φωνές, όπως η Codacons, να προβλέπουν τσουνάμι ενστάσεων κατά προστίμων με εύλογες δικαιολογίες, όπως υπάρχει και κίνδυνος για σωρεία μηνύσεων από εταιρείες ενοικίασης για απώλεια εισοδήματος. Γεγονός που κάνει την όλη υπόθεση να θυμίζει πολύ την τυπική ελληνική πραγματικότητα: μέτρα στο πόδι, με τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης να λειτουργεί τόσο ως αφορμή, όσο και ως τελικός στόχος των μέτρων.