Κλάπηκε Ducati Multistrada Enduro από την MCN

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/10/2016

Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες… Τους συμπονούμε! Ήταν αρχές του ‘15 όταν στην μακρόχρονη ιστορία του MOTO συνέβη η πρώτη κλοπή μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά τα χρόνια έχουμε πέσει αρκετές φορές με μοτοσυκλέτες δοκιμών, είναι φυσιολογικό άλλωστε όταν ψάχνεις τα όρια και υπολογίσεις τα χιλιάδες χιλιόμετρα που γράφουμε στο περιοδικό. Ωστόσο ποτέ άλλοτε δεν είχαμε έρθει αντιμέτωποι με την ψυχρή συνειδητοποίηση, ότι μία μοτοσυκλέτα που δεν είναι δική μας, έχει κλαπεί ενώ ήταν στην ευθύνη μας.

Ακούσαμε πολλά λόγια συμπαράστασης τότε, μπλέξαμε με το χάος που λέγεται Ελληνική Αστυνομία και σιγά – σιγά πήραμε την απόφαση να δεχτούμε την μεγάλη απώλεια… Από την μεγάλη δημοσιότητα που δώσαμε στο θέμα, πρώτα για να αυξήσουμε τις πιθανότητες να ξανά δούμε την MV Agusta και έπειτα για να αναδείξουμε το τεράστιο πρόβλημα αστυνόμευσης που υπάρχει στην Ελλάδα, δεχτήκαμε και μερικά σχόλια που έκριναν την επαγγελματική μας επάρκεια, με μόνη βάση ότι «επιτρέψαμε να γίνει η κλοπή». Κανείς δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο και με την δράση των διαφόρων ομάδων να έχει αυξηθεί, ήταν θέμα πιθανοτήτων να συμβεί και σε εμάς. Με τόσες ακριβές, φθηνές, σπάνιες ή «καθημερινές» μοτοσυκλέτες που περνούν από τα χέρια μας, βρέθηκε μέσα σε 30 ολόκληρα χρόνια, εκείνο το παράθυρο των είκοσι λεπτών, που έκανε ένα MV Agusta να μας στοιχειώσει για πάντα…

Η δουλειά μας είναι να οδηγούμε τις μοτοσυκλέτες σε όλες τις συνθήκες, αυτό σημαίνει και καθημερινή μετακίνηση, ανάμεσα σε βόλτες, πίστες ή χωμάτινες διαδρομές. Το αποτέλεσμα είναι να μην υπάρχει ούτε ένα λεπτό στο οποίο απλά οδηγείς για την απόλαυση, και όλα καταλήγουν σε σημειώσεις και πάντα με το βάρος της ευθύνης ότι έχεις κάτι που δεν είναι δικό σου. Ακόμα και ο ανεφοδιασμός είναι ένας μικρός μπελάς, αφού γίνεται σε συγκεκριμένα πρατήρια, όπου μετράς κατανάλωση, κρατάς σημειώσεις κτλ.. Όλα τα παραπάνω γίνονται κάθε μέρα με το ίδιο τεράστιο βάρος της ευθύνης που σηκώνεις ως υπεύθυνος για κάτι που δεν σου ανήκει, με την απειλή της κλοπής, να μεταφράζεται σε διπλάσια απώλεια. Το μόνο καλό στην περίπτωση της MCN, είναι ότι οι ασφαλιστικές εταιρίες είναι πάντα παρούσες στην Αγγλία, αν και εξαιρετικά κοστοβόρες, την στιγμή που στην Ελλάδα τα πάντα θυσιάζονται από τις εταιρίες στο βωμό του κόστους… Παρόλο αυτά, αντιλαμβανόμαστε απόλυτα το βάρος της ευθύνης που αισθάνονται και τους συμπονούμε. Αγγλία και Ελλάδα είναι χώρες οι οποίες μαστίζονται από την άνοδο των κλοπών μοτοσυκλετών, την στιγμή που στην δική μας περίπτωση η πολιτεία δείχνει ότι έχει ιδιαίτερη δυσκολία να περιορίσει τα ποσοστά που συνεχώς αυξάνονται… Ευχόμαστε στο μέλλον να βλέπουμε ολοένα και λιγότερες κοινοποιήσεις κλοπών και λέμε να δώσουμε ένα ραντεβού με την MCN στην Ιταλία, όπου πιθανότατα έχουν καταλήξει οι μοτοσυκλέτες μας…

30.000 πινακίδες κυκλοφορίας πέφτουν στην αγορά σήμερα – Όποιος προλάβει

Νέα προσωρινή διέξοδος στο πρόβλημα, δεν λύθηκε τίποτε όμως και οι ελλείψεις θα επιστρέψουν
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/4/2026

Την Τετάρτη 8 Απριλίου θα διοχετευτούν στην ελληνική αγορά 30.000 πινακίδες κυκλοφορίας για νέες μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα, ξεμπλοκάροντας μιαν αγορά που εδώ και μερικούς μήνες είχε παγώσει περιμένοντας πότε θα ήταν ξανά διαθέσιμες πινακίδες.

Έχουμε αναφερθεί αναλυτικά στο πρόβλημα και στο παρελθόν, το οποίο επιγραμματικά έχει ως εξής: πόλεμος μεταξύ δύο κατασκευαστών πινακίδων οδήγησε σε ακύρωση του σχετικού διαγωνισμού μετά από προσφυγή του χαμένου. Η κυβέρνηση επιχείρησε να λύσει το πρόβλημα με απευθείας ανάθεση, κάτι που ωστόσο μπορεί να γίνει για μικρό αριθμό πινακίδων και δεν μπορεί να επαναληφθεί πολλές φορές, καθώς η Ε.Ε. έχει θέσει ως όρο να μη γίνεται απευθείας ανάθεση πάνω από πέντε φορές στην ίδια επιχείρηση καθώς αυτό θα κατέλυε ουσιαστικά το νόημα του διαγωνισμού.

Για να μπορέσει αυτή τη φορά το κράτος να προχωρήσει στην κατασκευή πινακίδων χρειάστηκε να βρει ένα νέο τέχνασμα για απευθείας ανάθεση, εξασφαλίζοντας έτσι αυτές τις 30.000 πινακίδες που θα διατεθούν από σήμερα (8/4) στην ελληνική αγορά, ωστόσο είναι προφανές πως το επόμενο αδιέξοδο περιμένει στη γωνία.

Τέτοιου είδους παρακάμψεις της προβλεπόμενης διαδικασίας προφανώς και δεν μπορούν να θεωρηθούν πανάκεια, ούτε να υποκαταστήσουν το νόημα ενός δημόσιου διαγωνισμού, έτσι αργά ή γρήγορα κινδυνεύουμε να βρεθούμε ξανά υπόλογοι κατά το κοινοτικό δίκαιο και η αγορά να ξαναστερέψει από πινακίδες κυκλοφορίας.

Μια οριστική λύση για το πρόβλημα μας προσφέρει το παράδειγμα άλλων κρατών, στα οποία η προμήθεια των πινακίδων δεν γίνεται μέσω του υπουργείου, αλλά μέσω συμβεβλημένων εμπόρων που έχουν πιστοποιηθεί και εξουσιοδοτηθεί να τις κατασκευάζουν στις επίσημες προδιαγραφές.

Ο πελάτης του οχήματος μπορεί τότε να πάρει τον αριθμό κυκλοφορίας του από το αρμόδιο υπουργείο και να απευθυνθεί ο ίδιος στην επιχείρηση που θα του την φτιάξει, πληρώνοντάς τη επιτόπου και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Ούτε διαγωνισμοί με καταγγελίες και προσφυγές, ούτε καθυστερήσεις, ούτε ελλείψεις στην αγορά. Τι πιο απλό και ευθύ;