Κλέφτες με θράσος

Δημοσιοποιούν φωτογραφίες και βίντεο με τα κλεμμένα μηχανάκια
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/2/2017

Στο βρετανικό Visordown δημοσιεύθηκε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο, που σίγουρα θα κάνει πολλούς από εμάς να βγούμε από τα ρούχα μας, σχετικά με μια συμμορία που δρα στο Bristol και ανεβάζει στο Instagram φωτογραφίες και βίντεο από τις μοτοσυκλέτες που έχουν κλέψει από την πόλη.

Ο λογαριασμός τους στο Instagram ονομάζεται "Bristolbikertaker" και έχει ρυθμίσεις απορρήτου στο "ιδιωτικός", ενώ προς το παρόν αριθμεί πάνω από 1.600 followers και έχουν αναρτηθεί πάνω από 100 φωτογραφίες κλεμμένων μοτοσυκλετών. Τα κλεφτρόνια ποζάρουν συχνά με τις μοτοσυκλέτες, έχοντας τα πρόσωπά τους καλυμμένα με τα λεγόμενα emojis (τα αυτοκολλητάκια των social media) ή φορώντας κουκούλες και μπαλακλάβες, ενώ δεν διστάζουν να ποστάρουν και βίντεο στα οποία οδηγούν οι ίδιοι τα λάφυρά τους. Η περιγραφή του λογαριασμού τους είναι η εξής: "They call me Mr steal your bike Jail rider / Bristol we take everything and anything".

Ένας μοτοσυκλετιστής, του οποίου το Triumph Street Triple είχε κλαπεί από το πάρκινγκ ενός εμπορικού κέντρου βόρεια του Bristol, ισχυρίζεται ότι είδε την μοτοσυκλέτα του στο Instagram λίγο πριν την ξαναβρεί σε ένα εγκαταλελειμμένο λατομείο εκεί κοντά. Η αστυνομία της περιοχής αναφέρουν πως είναι ενήμεροι για τον λογαριασμό στα social media και ότι το περιεχόμενό του τελεί υπό έρευνα.

Οι ιδιοκτήτες μοτοσυκλετών του Bristol είναι εξοργισμένοι με τις διαρκώς αυξημένες κλοπές μοτοσυκλετών στην πόλη, γι' αυτό και συνέταξαν ένα κείμενο στο οποίο αναφέρονται οι τοποθεσίες που πιστεύουν πως οι κλέφτες οδηγούν, κρύβουν και λύνουν τις κλεμμένες μοτοσυκλέτες. Στο ίδιο κείμενο αναφέρονται ονόματα, διευθύνσεις, λεπτομέρειες και φωτογραφίες ανθρώπων που υποψιάζονται πως είναι οι κλέφτες, τα οποία τα μοιράζουν στην ομάδα του Facebook "UK Motorcycle Theft Protest". Αυτή η ομάδα αποτελεί μια διαμαρτυρία εναντίων των κλεφτρονιών γενικότερα στην Μ. Βρετανία, καλώντας τις αρχές να επέμβουν ώστε να λυθεί το πρόβλημα.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.