Κοινωνική δράση του Oμίλου Σαρακάκη

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/7/2019

Το πρόβλημα της υπογεννητικότητας έχει πάρει ιδιαίτερες μεγάλες διαστάσεις στην Ελλάδα και ο Όμιλος Επιχειρήσεων Σαρακάκη εντάσσει στο πρόγραμμα εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, δράση για την καταπολέμησή του, σε συνεργασία με την μη κερδοσκοπική εταιρεία HOPEgenesis. Στο δελτίο τύπου που ακολουθεί μπορείτε να διαβάσετε τις λεπτομέρειες για την σημαντική αυτή πρωτοβουλία του Ομίλου:

Δελτίο τύπου

Πρόγραμμα Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης του Ομίλου Επιχειρήσεων Σαρακάκη
"Με όχημα την Ελπίδα!"

Ο Όμιλος Επιχειρήσεων Σαρακάκη, έχοντας συμπληρώσει 97 χρόνια λειτουργίας στο χώρο της αυτοκίνησης στην Ελλάδα, προχώρησε σε συνεργασία με τη μη κερδοσκοπική εταιρεία HOPEgenesis, μία εταιρεία που δραστηριοποιείται στον τομέα της υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας, με στόχο την υλοποίηση του προγράμματος «Με όχημα την Ελπίδα!».

Ένα πρόγραμμα που έχει ως στόχο του να συμβάλει στη μείωση της υπογεννητικότητας, «υιοθετώντας» το νησί της Αλοννήσου για τα τρία επόμενα χρόνια. Ταυτόχρονα ο Όμιλος Επιχειρήσεων Σαρακάκης, ως ο Επίσημος-Διανομέας της Honda και της Mitsubishi Motors στην Ελλάδα, διαθέτει στην ομάδα της HOPEgenesis αυτοκίνητα για τις μετακινήσεις της στις παραμεθόριες περιοχές της χώρας προκειμένου να ενημερώνουν, να ευαισθητοποιούν και να εκπαιδεύουν τους κατοίκους και τους τοπικούς φορείς για το μείζον ζήτημα της υπογεννητικότητας, καθώς και για το πρόγραμμα δράσης της οργάνωσης.

Η ενέργεια αυτή από την πλευρά του Ομίλου Επιχειρήσεων Σαρακάκη είναι απόρροια του Οράματος του Ομίλου σύμφωνα με το οποίο: «στόχος μας είναι να αποτελούμε την πρώτη επιλογή των πελατών μας προσφέροντας τη ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ σε προϊόντα και υπηρεσίες με δημιουργικότητα και καινοτομία, εξασφαλίζοντας την υγιή ανάπτυξη και κερδοφορία του Ομίλου μας, λειτουργώντας σε περιβάλλον που εμπνέει και για το οποίο είμαστε υπερήφανοι». Μέσα σε αυτό το περιβάλλον ο Όμιλος Επιχειρήσεων Σαρακάκη θέλει να αφήσει το αποτύπωμά του, συμμετέχοντας στην επίλυση ενός εκ των σημαντικότερων προβλημάτων, που αντιμετωπίζει η χώρα μας και δεν είναι άλλο από αυτό της υπογεννητικότητας.

Ειδικότερα για το νησί της Αλοννήσου, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ., διαπιστώνεται ένα αρνητικό ισοζύγιο γεννήσεων-θανάτων τα τελευταία χρόνια. Πιο συγκεκριμένα το 2016 καταγράφηκαν 26 θάνατοι και μόλις 14 γεννήσεις, ενώ το 2017 καταγράφηκαν 25 θάνατοι και μόνο 11 γεννήσεις.

Ο πληθυσμός της Αλοννήσου, σύμφωνα με την επίσημη καταγραφή του 2011, ανέρχεται σε 2.750 κατοίκους, που θα πει ότι έπρεπε να αναμένουμε 27-28 γεννήσεις ανά έτος, αλλά ο μέσος όρος γεννήσεων των 4 τελευταίων ετών είναι μόνο 14. Το ενθαρρυντικό στοιχείο είναι ότι από την έναρξη της συνεργασίας του Ομίλου Επιχειρήσεων Σαρακάκη και της HOPEgenesis μέσα από το κοινό πρόγραμμα "Με όχημα την Ελπίδα" αναμένεται να γεννηθούν 4 μωράκια τους επόμενους μήνες!

Ο Όμιλος Επιχειρήσεων Σαρακάκη αναλαμβάνει να καλύπτει όλα τα έξοδα παρακολούθησης της εγκυμοσύνης τους, τις εξετάσεις προγεννητικού ελέγχου και του τοκετού, όπως και όλα τα έξοδα μεταφοράς και φιλοξενίας τους. Παράλληλα, θα φροντίσει, μέσα από ενημερωτικές δράσεις, ομιλίες και επί τόπου συναντήσεις, να διαδοθεί το μήνυμα ενθάρρυνσης για την απόκτηση παιδιού σε όλες τις ενδιαφερόμενες μέλλουσες μητέρες των μη προνομιούχων αυτών περιοχών.

Λίγα λόγια για τη HOPEgenesis:

Η HOPEgenesis είναι μία αστική μη κερδοσκοπική εταιρία η οποία ιδρύθηκε το 2015 από τον Δρ. Στέφανο Χανδακά με στόχο τη μεταβολή του κλίματος της υπογεννητικότητας που μαστίζει την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, αναλαμβάνοντας την οικονομική στήριξη των γυναικών που κατοικούν σε ακριτικά νησιά κι απομονωμένα ηπειρωτικά χωριά της χώρας κι επιθυμούν να τεκνοποιήσουν ή κυοφορούν ήδη. Από το 2015 έχει υποστηρίξει πάνω από 180 οικογένειες, κατοίκους απομακρυσμένων περιοχών. Στο πρόγραμμα της HOPEgenesis έχουν ενταχθεί 354 περιοχές, εκ των οποίων τα 317 είναι απομακρυσμένα ηπειρωτικά χωριά και τα 37 είναι ακριτικά νησιά της Ελλάδας.

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη HOPEgenesis μπορείτε να βρείτε στο www.hopegenesis.org και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: Facebook, Instagram, Twitter, LinkedIn, YouTube

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Casey Stoner: Ελπίζει να απολαύσει λίγο περισσότερο τις μοτοσυκλέτες μετά από πρόβλημα υγείας

“Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα”

Από τον

Παύλο Καρατζά

17/2/2026

Ο Casey Stoner ελπίζει να οδηγήσει περισσότερο μοτοσυκλέτες το 2026, μετά από ένα πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε στα τέλη του 2025 και εξαιτίας του δεν μπορούσε να οδηγήσει μοτοσυκλέτα.

Ο Αυστραλός Παγκόσμιος Πρωταθλητής όπως έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν πάσχει από “σύνδρομο χρόνιας κόπωσης” που διαγνώστηκε το 2020 και έχει μιλήσει και δημόσια για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

Σε συνέντευξη που έδωσε λίγο πριν την κυκλοφορία του παιχνιδιού Ride 6 δήλωσε “Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα. Πριν από αυτό, είχα ξαναρχίσει το ποδήλατο και η φυσική μου κατάσταση ήταν σε καλό επίπεδο. Τότε, ξαφνικά, επέστρεψα από την Ευρώπη, κόλλησα έναν ιό και αυτό με έριξε ξανά στην κατάσταση χρόνιας κόπωσης.

"Έτσι, έπρεπε να κάνω ένα βήμα πίσω και να απομακρυνθώ από τις μοτοσυκλέτες, αλλά ελπίζω ότι φέτος θα μπορέσω να τις απολαύσω λίγο περισσότερο.”

Ο Αυστραλός ταξίδεψε στην Ιταλία στα τέλη του 2024 για να οδηγήσει στο VR46 Motor Ranch που ανήκει στον Valentino Rossi, καθώς και σε μια διοργάνωση flat track κατά τη διάρκεια της έκθεσης EICMA εκείνης της χρονιάς στο Μιλάνο. Ο Αυστραλός οδήγησε μια δίχρονη Beta, αλλά υπέστη σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα κατά την οδήγηση.

“Ήταν καλό. Αρχίσαμε σιγά-σιγά να κάνουμε περισσότερα με τις μοτοσυκλέτες, αλλά εγώ δυσκολευόμουν πολύ με το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Δεν το είχα πάθει ποτέ στη ζωή μου, νόμιζα ότι ήταν πρήξιμο των χεριών και σκέφτηκα ότι όσο περισσότερο οδηγώ, τόσο καλύτερα θα γίνεται, αλλά γινόταν όλο και χειρότερα.

"Έτσι, όταν ήμουν στο ράντσο του Vale, δεν μπορούσα να κάνω περισσότερες από τέσσερις ή πέντε στροφές τη φορά χωρίς τα χέρια μου να πρήζονται τόσο πολύ που δεν μπορούσα να οδηγήσω.

"Επέστρεψα εκεί φέτος, ήταν λίγο καλύτερα και έγινε λιγότερο κουραστικό για τα χέρια. Έτσι, όταν ήρθε η ώρα να σταματήσουμε, τα χέρια μου άρχισαν να νιώθουν όλο και καλύτερα, οπότε κάναμε περισσότερους συνεχόμενους γύρους.

"Αλλά επειδή ήμουν εκτός δράσης λόγω προβλημάτων υγείας, το σώμα μου δυσκολεύεται να αναρρώσει γρήγορα, οπότε έχει προβλήματα με την κυκλοφορία του αίματος στα χέρια μου.

"Κάτι που έκανα για τόσα χρόνια, το σταμάτησα απότομα και ουσιαστικά δεν έχω κάνει τίποτα για επτά ή οκτώ χρόνια με τη μοτοσυκλέτα, οπότε θα χρειαστεί κάποιος χρόνος για να ανακτήσω τη δύναμη στα χέρια μου”.