Κράνη με έγκριση της FIM

Για τα λεφτά ή την ασφάλεια;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

18/10/2017

Η FIM ανακοίνωσε ότι από το 2019, οι αναβάτες που θα συμμετέχουν σε αγώνες που διοργανώνει η ίδια (και πιθανότατα οι ομοσπονδίες που λειτουργούν υπό την επίβλεψή τους) θα πρέπει να φοράνε κράνη τα οποία να έχουν περάσει με επιτυχία τις δικές τις δοκιμασίες ασφαλείας. Τι σημαίνει αυτό; Πολύ απλά, αν το κράνος του αγωνιζόμενου αναβάτη είναι μόνο αμερικάνικων προδιαγραφών (Snell) ή μόνο ευρωπαϊκών (ECE) ή μόνο ιαπωνικών (SG/JIS) δεν θα επιτρέπεται η χρήση του στην πίστα.

Ουσιαστικά η FIM ακολουθεί κατά γράμμα την τακτική της FIA στα αυτοκίνητα, όπου και εκεί απαγορεύεται η χρήση κράνους που δεν έχει το ειδικό αυτοκόλλητο έγκρισης τύπου. Για να μπορέσει ένας κατασκευαστής κρανών να πάρει αυτό το αυτοκόλλητο, θα πρέπει να περάσει με επιτυχία την διαδικασία των τεστ της FIM. Προς το παρόν δεν έχει ανακοινωθεί με λεπτομέρεια τι είδους δοκιμές θα κάνει η FIM για να ελέγξει την αντοχή των κρανών και κυρίως αν αυτές οι δοκιμές θα είναι αυστηρότερες ή όχι από τις ήδη υπάρχουσες. Στα αυτοκίνητα για παράδειγμα, η FIA δοκιμάζει την αντοχή των κρανών στη φωτιά, αλλά και την αντοχή τους στη διάτρηση από αιχμηρά αντικείμενα. Επίσης τα παιδικά αγωνιστικά κράνη για kart, δεν πρέπει να ξεπερνάνε το 1 κιλό σε βάρος. Όμως για τις μοτοσυκλέτες μας φαίνεται κάπως δύσκολο να φανταστούμε τι παραπάνω σε θέματα ασφάλειας θα προσφέρει η έγκριση της FIM.

Πιθανότατα πρόκειται για μια νέα πηγή εσόδων. Το λέμε αυτό, διότι όπως τα κράνη των αυτοκινήτων με έγκριση της FIA, έτσι και τα αντίστοιχα με έγκριση της FIM θα επιβαρυνθούν από το κόστος που θα πληρώνουν οι κατασκευαστές τους για να συμμετέχουν στα τεστ και να πάρουν το ειδικό αυτοκόλλητο. Μιλάμε για τουλάχιστον 100-150 ευρώ επιβάρυνση στην τελική τιμή λιανικής. Η FIA ακολουθεί την ίδια τακτική για όλο τον ρουχισμό του οδηγού, αλλά και για τις ζώνες ασφαλείας, τους πυροσβεστήρες, τα roll-bar κ.ο.κ. Οπότε αν γίνει η αρχή με τα κράνη, είναι βέβαιο ότι θα ακολουθήσουν οι φόρμες, τα γάντια, οι μπότες, αλλά και βασικά εξαρτήματα των μοτοσυκλετών, όπως τα μαρσπιέ, τα κλιπ-ον κ.τ.λ.    

 

UPDATE:

 

Δεν θα φοράμε τα ίδια με τους…Θεούς της μοτοσυκλέτας

Casey Stoner: Ελπίζει να απολαύσει λίγο περισσότερο τις μοτοσυκλέτες μετά από πρόβλημα υγείας

“Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα”
stoner
Από τον

Παύλο Καρατζά

17/2/2026

Ο Casey Stoner ελπίζει να οδηγήσει περισσότερο μοτοσυκλέτες το 2026, μετά από ένα πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε στα τέλη του 2025 και εξαιτίας του δεν μπορούσε να οδηγήσει μοτοσυκλέτα.

Ο Αυστραλός Παγκόσμιος Πρωταθλητής όπως έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν πάσχει από “σύνδρομο χρόνιας κόπωσης” που διαγνώστηκε το 2020 και έχει μιλήσει και δημόσια για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

Σε συνέντευξη που έδωσε λίγο πριν την κυκλοφορία του παιχνιδιού Ride 6 δήλωσε “Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα. Πριν από αυτό, είχα ξαναρχίσει το ποδήλατο και η φυσική μου κατάσταση ήταν σε καλό επίπεδο. Τότε, ξαφνικά, επέστρεψα από την Ευρώπη, κόλλησα έναν ιό και αυτό με έριξε ξανά στην κατάσταση χρόνιας κόπωσης.

"Έτσι, έπρεπε να κάνω ένα βήμα πίσω και να απομακρυνθώ από τις μοτοσυκλέτες, αλλά ελπίζω ότι φέτος θα μπορέσω να τις απολαύσω λίγο περισσότερο.

Ο Αυστραλός ταξίδεψε στην Ιταλία στα τέλη του 2024 για να οδηγήσει στο VR46 Motor Ranch που ανήκει στον Valentino Rossi, καθώς και σε μια διοργάνωση flat track κατά τη διάρκεια της έκθεσης EICMA εκείνης της χρονιάς στο Μιλάνο. Ο Αυστραλός οδήγησε μια δίχρονη Beta, αλλά υπέστη σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα κατά την οδήγηση.

“Ήταν καλό. Αρχίσαμε σιγά-σιγά να κάνουμε περισσότερα με τις μοτοσυκλέτες, αλλά εγώ δυσκολευόμουν πολύ με το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Δεν το είχα πάθει ποτέ στη ζωή μου, νόμιζα ότι ήταν πρήξιμο των χεριών και σκέφτηκα ότι όσο περισσότερο οδηγώ, τόσο καλύτερα θα γίνεται, αλλά γινόταν όλο και χειρότερα.

"Έτσι, όταν ήμουν στο ράντσο του Vale, δεν μπορούσα να κάνω περισσότερες από τέσσερις ή πέντε στροφές τη φορά χωρίς τα χέρια μου να πρήζονται τόσο πολύ που δεν μπορούσα να οδηγήσω.

"Επέστρεψα εκεί φέτος, ήταν λίγο καλύτερα και έγινε λιγότερο κουραστικό για τα χέρια. Έτσι, όταν ήρθε η ώρα να σταματήσουμε, τα χέρια μου άρχισαν να νιώθουν όλο και καλύτερα, οπότε κάναμε περισσότερους συνεχόμενους γύρους.

"Αλλά επειδή ήμουν εκτός δράσης λόγω προβλημάτων υγείας, το σώμα μου δυσκολεύεται να αναρρώσει γρήγορα, οπότε έχει προβλήματα με την κυκλοφορία του αίματος στα χέρια μου.

"Κάτι που έκανα για τόσα χρόνια, το σταμάτησα απότομα και ουσιαστικά δεν έχω κάνει τίποτα για επτά ή οκτώ χρόνια με τη μοτοσυκλέτα, οπότε θα χρειαστεί κάποιος χρόνος για να ανακτήσω τη δύναμη στα χέρια μου”.